II SA/Rz 1589/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, Protokolant Specjalista Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2025 r. sprawy ze skargi F. D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 października 2024 r. nr BP.500.81.2023.0751.RZ9.623710 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę. Przedmiotem skargi F. D. (dalej: skarżący) jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: GITD) z 10 października 2024 r. nr BP.500.81.2023.0751.RZ9.623710, którą utrzymano w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: WITD) z 16 lutego 2023 r. nr WITD.Di.0152.IX0331/8/23/P w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2021 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 2201 ze zm.), dalej u.t.d. Jak wynika z akt sprawy na podstawie upoważnienia nr 8/2023 z dnia 9 stycznia 2023 r. w siedzibie przedsiębiorcy F.D. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: [...] przeprowadzono kontrolę za okres od 9 stycznia 2022 r. do 8 stycznia 2023 r. Przedmiotem kontroli było przestrzeganie przepisów dotyczących okresów prowadzenie pojazdu i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy. Do kontroli przedsiębiorca okazał licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy udzieloną w dniu 18 listopada 2003 r. z terminem ważności do dnia 18 listopada2053 r. oraz licencję nr [...] dotyczącą międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy wydaną w dniu 25.10.2019 r. z terminem ważności od dnia 29.10.2019 r. do dnia 28.10.2024 r. Zgodnie z okazanymi dokumentami, w tym w szczególności przedstawionym do kontroli dokumentem: wykaz kierowców w [...] od 1 stycznia 2022 r. do 9 stycznia 2023 r., przedsiębiorca w okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem kontroli zatrudniał kierowców w średniej liczbie arytmetycznej do 10. Ustalenia kontroli zostały utrwalone w protokole kontroli nr WITD.DI.P.WI.IX0331/8/23 z dnia 19 stycznia 2023 r. Protokół został odebrany i popisany przez kontrolowanego. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego organ I instancji na podstawie art. 92a ust. 1 u.t.d. decyzją z dnia 16 lutego 2023 r. nr WITD.Di.0152.IX0331/8/23/P nałożył na skarżącego karę pieniężna w wysokości [...] zł tytułem naruszeń: 1. lp. 1.5 - niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 ustawy o transporcie drogowym, w wymaganym terminie, sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 800 złotych - za każdą zmianę; 2. lp. 5.4 - przekroczenie maksymalnego dwutygodniowego czasu prowadzenia pojazdu, o czas do mniej niż 10 godzin, sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 250 złotych; 3. lp. 5.5 - skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego, o czas do godziny, sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 100 złotych oraz o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin i 30 minut, sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 200 złotych; 4. lp. 5.6 - niespełnienie wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku: skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin, sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 350 złotych; 5. lp. 5.7 - skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej o czas do 1 godziny, sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 150 złotych; 6. lp. 5.11 - przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas do mniej niż 30 minut, sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 100 złotych; 7. lp. 6.3.11 - niepoprawne operowanie przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy - za każdy dzień, sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 100 złotych, maksymalnie 1000 złotych. Skarżący nie zgodził się z decyzją organu I instancji i wniósł od niej odwołanie zarzucając naruszenie 1. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.), dalej: k.p.a. poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, brak wyczerpującego uzasadnienia decyzji, nieuwzględnienie zasady załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli oraz zasady pogłębiania zaufania uczestnika postępowania do władzy publicznej, co polegało na niewykazaniu w sposób niebudzący wątpliwości, okoliczności popełnienia naruszeń; 2. art. 92b i art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. w rezultacie nieprzeprowadzenia oceny, czy zaistniały w sprawie, wymienione w tych przepisach przesłanki egzoneracyjne; 3. art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego oraz zaniechanie zebrania wyczerpującego materiału dowodowego, co polegało na nieuwzględnieniu podstawowych dowodów i jej wyjaśnień; 4 .art. 7 i art. 8 k.p.a. w konsekwencji niepodjęcia działań niezbędnych do dokładnego i wnikliwego wyjaśnienia okoliczności sprawy, stanowiących podstawę do zwolnienia jej z odpowiedzialności; 5. art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez ustalenie stanu faktycznego sprawy i jego ocenę na podstawie wybiórczo potraktowanego materiału dowodowego; 6. art. 32, art. 35 § 1, 2 i 3 oraz art. 40 § 1 i 2 k.p.a. Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji GITD decyzją z dnia 10 października 2024 r. nr BP.500.81.2023.0751.RZ9.623710, utrzymał w mocy decyzję WITD z 16 lutego 2023 r. nr WITD.Di.0152.IX0331/8/23/P. W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył regulacje normujące zagadnienie kontroli wykonywania przewozu drogowego oraz konsekwencje prawne dla podmiotów wykonujących ten przewóz z naruszeniem przepisów u.t.d. Organ odwoławczy dokonał analizy stwierdzonych naruszeń i potwierdził zasadność nałożenia kary pieniężnej w kwocie [...]zł przez organ I instancji. I tak odnośnie naruszenia z lp. 1.5 załącznika nr 3 u.t.d. GITD wyjaśnił, że skarżący nie zgłosił w wymaganym terminie faktu: 1.utraty prawa do dysponowania pojazdem o nr rej. [...]. Pojazd ten, zgodnie z fakturą nr [...] z dnia 23.08.2021 r. został sprzedany w dniu 23.08.2021 r. Stosownie zaś do pisma Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Biura do spraw Transportu Międzynarodowego z dnia 18.01.2023 r., nr [...] pojazd ten pozostawał zgłoszony do licencji wspólnotowej do dnia 08.01.2023 r. 2.utraty prawa do dysponowania pojazdem o nr rej. [...]. Pojazd ten, zgodnie z fakturą nr [...] z dnia 04.07.2022 r. został sprzedany w dniu 04.07.2022 r. Stosownie zaś do pisma Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Biura do spraw Transportu Międzynarodowego z dnia 18.01.2023 r., nr [...] pojazd ten pozostawał zgłoszony do licencji wspólnotowej do dnia 08.01.2023 r. 3.utraty prawa do dysponowania pojazdem o nr rej. [...]. Pojazd ten, zgodnie z fakturą nr [...] z dnia 08.09.2021 r. został sprzedany w dniu 08.09.2021 r. Stosownie zaś do pisma Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Biura do spraw Transportu Międzynarodowego z dnia 18.01.2023 r., nr [...] pojazd ten pozostawał zgłoszony do licencji wspólnotowej do dnia 08.01.2023 r. 4.uzyskania prawa do dysponowania pojazdem o nr rej. [...]. Pojazd ten, zgodnie z przedstawionym przez przedsiębiorcę wykazem pojazdów oraz umową leasingową nr [...]został nabyty w dniu 21.09.2022 r. Stosownie zaś do pisma Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Biura do spraw Transportu Międzynarodowego z dnia 18.01.2023 r., nr [...] pojazd ten został zgłoszony do licencji wspólnotowej dopiero w dniu 21.11.2022 r. 5.utraty prawa do dysponowania pojazdem o nr rej. [...]. Zgodnie z fakturą nr [...] z dnia 19.08.2022 r. oraz porozumieniem do umowy leasingu operacyjnego nr 4105763 przedsiębiorca utracił prawo do dysponowania tym pojazdem w dniu 19.08. 2022 r. r. Stosownie zaś do pisma Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Biura do spraw Transportu Międzynarodowego z dnia 18.01.2023 r. nr [...] pojazd ten pozostawał zgłoszony do licencji wspólnotowej do dnia 18.11.2022 r. (organ I instancji błędnie wskazał datę 11.10.2022 r. jednak nie ma to wpływu na stwierdzone naruszenie). W ocenie organu odwoławczego doszło zatem do 5 przypadków naruszenia polegającego na niezgłoszeniu w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 u.t.d, w wymaganym terminie. GITD wskazał, że konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 1.5 załącznika nr 3 u.t.d., który niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 ustawy o transporcie drogowym, w wymaganym terminie, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 800 złotych - za każdą zmianę a zatem kara w wysokości [...] zł nałożona przez organ I instancji jest słuszna i zgodna z prawem. Odnośnie naruszenia z lp. 5.4. załącznika nr 3 u.t.d. organ wyjaśnił, że przekroczenie maksymalnego dwutygodniowego czasu prowadzenia pojazdu o czas do mniej niż 10 godzin, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 250 złotych. Następnie wskazał, że ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na kartach kierowcy T. J., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci: przerwa napięcia wykazała, iż kierowca ten w "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" 9 maj 2022 r. do 22 maja 2022 r. przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o 56 minut. W w/w okresie kierowca prowadził pojazd przez 90 godzin i 56 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli i prowadzonego postępowania administracyjnego nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 250 złotych. Wobec powyższego GITD uzna, że kara pieniężna nałożona na stronę za naruszenie sankcjonowane na podstawie lp. 5.4 załącznika nr 3 do u.t.d. w kwocie [...] zł została nałożna zasadnie. Odnośnie naruszenia z lp. 5.5 załącznika nr 3 u.t.d. organ wyjaśnił, że skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego o czas do 1 godziny, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 100 złotych oraz o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin i 30 minut, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 200 złotych. Organ wskazał, że analiza danych cyfrowych zawarta na kartach cyfrowych kierowcy: R. K. dwukrotnie wykazała skrócenie dziennego odpoczynku o czas 51 minut i 25 minut a zatem nałożona dwukrotnie kara z kwocie [...] zł jest prawidłowa. Podobnie kara pieniężna w kwocie [...] zł nałożona na skarżącego za przewinienie kierowcy T. G. tj. skrócenie czasu odpoczynku o godzinę i 21 minut przez kierowcę jest zasadna. Odnośnie naruszenia z lp. 5.6. załącznika nr 3 u.t.d. organ wyjaśnił, że analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy T. G. wykazała że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 godziny i 8 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli i prowadzonego postępowania administracyjnego nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków W ocenie organu odwoławczego kara pieniężna w kwocie [...] zł nałożona na stronę za naruszenie sankcjonowane na podstawie lp. 5.6 załącznika nr 3 u.t.d, który niespełnienie wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku: skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 350 złotych została nałożona prze organ I instancji w sposób zgodny z prawem. Odnośnie naruszenia z lp. 5.7 załącznika nr 3 u.t.d. GITD wskazał, że kara została wymierzona zasadnie, gdyż kierowca T. G. skrócił dzienny czas odpoczynku o 12 minut, co zgodnie z treścią l.p. 5.7 sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 150 zł Przedsiębiorca podczas kontroli i prowadzonego postępowania administracyjnego nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. Wyjaśniając zasadność nałożenia kary pieniężnej w łącznej kwocie [...] zł za naruszenie z l.p. 5.11. załącznika nr 3 u.t.d organ odwoławczy wskazał, że z kierowcy zatrudnieni w przedsiębiorstwie skarżącego T.G., T. J., R. K., S. P. sześć razy przekroczyli maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas co najmniej 30 minut , co zgodnie z treścią lp. 5.11 załącznika u.t.d. sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 100 zł. W ocenie GITD kara pieniężna w łącznej kwocie [...] zł została nałożona na skarżącego zgodnie z przepisami prawa. Odnosząc się do stwierdzonych przez organ I instancji naruszeń z l.p. 6.3.11 załącznika nr 3 u.t.d organ odwoławczy wyjaśnił, że niepoprawne operowanie przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy - za każdy dzień, sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 100 złotych, maksymalnie 1000 złotych. Organ wskazał, że analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy S. P. oraz jego oświadczenia wykazała że kierowca ten nieprawidłowo ustawił przełącznik tachografu na "inne prace", zamiast na odpoczynek. Doszło zatem do niepoprawnego operowania przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy w przypadku 2 dni. W ocenie GITD nałożona na stronę za naruszenia sankcjonowane na podstawie lp. 6.3.11 załącznika nr 3 u.t.d została nałożona zgodnie z przepisami prawa. Reasumując organ odwoławczy w decyzji z dnia 10 października 2024 r., opisanej powyżej, uznał, że łączna kara pieniężna za wszystkie stwierdzone naruszenia określone w załączniku nr 3 u.t.d, którą organ I instancji wymierzył w kwocie [...] zł odpowiada przepisom prawa. Organ odwoławczy podkreślił, że w przedmiotowej sprawie nie zaszły okoliczności umożliwiające zwolnienie z odpowiedzialności za powstałe naruszenia, a przedstawionych przez skarżącego okoliczności nie można zaliczyć do okoliczności egzoneracyjnych, o których mowa w art. 92b i art. 92c u.t.d. F. D. nie zgodził się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W skardze zarzucił naruszenie przepisów art. 7, art., 8, art. 75 1, 77 § 1, art. 80, art. 10 7§ 3 . Wskazał na nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, brak wyczerpującego uzasadnienia decyzji, nieuwzględnienie zasady załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli oraz zasady pogłębiania zaufania uczestnika postępowania do władzy publicznej, co polegało na niewykazaniu w sposób niebudzący wątpliwości okoliczności popełnienia przez stronę naruszeń. Ponadto zarzucił naruszenie art. 92b i art. 92c ust. 1 pkt 1 u.p.d. przez nieprzeprowadzenie oceny istnienia (lub braku) wymienionych tam okoliczności egzoneracyjnych. W jego ocenie organ nie uwzględnił przedstawionych w postępowaniu dowodów oraz wyjaśnień. Skarżący zarzucił również naruszenie art. 32. 35 § 1, § 2, § 3 oraz art. 40 § 1. § 2 k.p.a. Podniósł, że WITD podczas kontroli stwierdził naruszenia czasu pracy, natomiast nie zweryfikował faktu wykonywania przewozów humanitarnych przez przewoźnika. Takie przewozy były realizowane przez stronę wielokrotnie, na terenie Polski jak również za granicą. Wyjaśnił, że w okresie kontrolnym obowiązywały odstępstwa od norm czasu pracy. Wskazał, że ze względu na zagrożenia epidemiczne i ze względu na sytuację z okresu od 01.02.2020 (COVID 19) Ministerstwo Infrastruktury podjęło decyzję o tymczasowym zawieszeniu stosowania przepisów czasu pracy kierowców. Wywodząc powyższe skarżący wniósł o "zobowiązanie organu do zmiany przedmiotowej decyzji, poprzez anulowanie kar pieniężnych w całości" a także o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Organ w sposób kompletny przeprowadził postępowanie dowodowe i uzyskał wszystkie dowody, których przeprowadzenie było niezbędne dla oceny prawidłowości realizacji obowiązków z zakresu czasu pracy i odpoczynku kierowców w przedsiębiorstwie skarżącego. W protokole kontroli zostały wykazane fakty ustalone przez kontrolujących i podana została ich kwalifikacja prawna w zakresie uchybień czasu pracy przez poszczególnych kierowców. Podano czas, kiedy uchybienia te nastąpiły, kontrolujący wskazali jakie przepisy zostały naruszone oraz jaka w przypadku każdego ze stwierdzonych naruszeń przewidziana jest wysokość kary przez stosowny załącznik do u.t.d. Nie jest zatem, trafny zarzut naruszenia przepisów procesowych regulujących przebieg postępowania dowodowego. Przepis art. 7 k.p.a. stanowi, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Oznacza to, że są one zobligowane do zgromadzenia wszelkich dowodów jakie musza być uzyskane, by ustalić stan faktyczny zgodnie z zasadą prawdy materialnej. Oznacza to, że powinny podejmować czynności dowodowe zarówno na korzyść jak i niekorzyść kontrolowanego przedsiębiorcy. Musza bowiem prowadzić postępowanie administracyjne w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Organ tym obowiązkom sprostał. Należy jednak przy tym zaznaczyć, że zasada budzenia zaufania do organów państwa nie może polegać na unikaniu przeprowadzenia dowodów dla uczestnika postępowania niekorzystnych bądź też dokonywania niekorzystnej dla niego oceny tych dowodów. Każdorazowo jednak organ musi wskazać dlaczego uznał, że taka niekorzystna dla przedsiębiorcy wykładnia została przez organ uznana za prawidłową. W przedmiotowej sprawie organ zgromadził dowody potrzebne w postaci zapisów z tachometrów cyfrowych kierowców kontrolowanego przedsiębiorstwa i na ich podstawie, po ich gruntownej analizie wskazał w jakich przypadkach doszło do naruszenia przpeisów o czasie pracy kierowców - kierowcy bądź to przekroczyli czas pracy, bądź też nie odebrali wymaganego okresu przerwy. Każdorazowo organ wskazał na pozycję załącznika nr 3 do ustawy ustawy o transporcie drogowym jaki penalizował dane zachowanie na gruncie prawa administracyjnego. Wskazał zatem organ po pierwsze na naruszenie l.p. 5.4. - przekroczenie maksymalnego dwutygodniowego czasu prowadzenia pojazdu o określony przez organ czas w stosunku do kierowcy T. J. Następnie wykazał naruszenie l.p. 5.5. - skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego przez kierowców T. G. i R. K. Naruszenie l.p. 5.6. - niespełnienie wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku przypisał T. G., zaś l.p. 5.7. skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej T. G. W końcu naruszenie l.p.5.11. przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy T. G., T. J., R. K., S. P. W każdym z tych przypadków, wbrew zarzutowi naruszenia art. 77 k.p.a. w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy. Jego konkretne ustalenia zostały przedstawione w uzasadnieniu decyzji w sposób szczegółowy i kompletny, w związku z czym niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Odnośnie każdego z tych zdarzeń organ wskazał dowody na jakich się oparł, z uwzględnieniem dnia i godzin poszczególnych wykroczeń, wskazał który kierowca nie sprostał poszczególnym wymogom długości trwania czasu pracy bądź też długości i sposobowi odbioru odpoczynku. Przedsiębiorca – kontrolowany nie przedstawił w zakresie faktów żadnych dowodów ani okoliczności, które mogłyby wskazywać, że ustalenia organu są błędne i kierowcy ci nie naruszyli przepisów o czasie pracy, jak także nie naruszyli obowiązków w zakresie odpoczynku. Dlatego też aktualnie skarżący nie może zakwestionować w sposób skuteczny, opartych na dokumentach ustaleń organów kontrolujących, a następnie wydających decyzje w sprawie. Organ również w sposób wyczerpujący wskazał dlaczego uznał, że naruszone zostały przepisy lp. 1.5 załącznika nr 3 do ustawy – w zakresie aktualizacji zgłoszeń wymaganych od prowadzącego transport drogowy, jak także l.p. 6.3.11. polegającego na niepoprawnym operowaniu przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy. Również w tym zakresie kontrolowany nie przedstawił żadnych dowodów, które mogłyby wskazywać, że ustalenia organu są błędne. Nie zasługują przy tym na uwzględnienie podnoszone przez skarżącego okoliczności wynikające z tymczasowego odstępstwa w zakresie normy czasu pracy jakie miały powodować przedłużenie czasu pracy kierowców w kontrolowanym przez organ okresie. W tym zakresie organ w sposób wnikliwy rozważył obowiązujące w okresie kontroli tego typu odstępstwa i wskazał, że z uwagi na ten okres a mianowicie czas pomiędzy 1.01.2022 a 1.01. 2023 znaczenie mogą mieć w sprawie tylko dwa obwieszczenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 marca 2022 r. i 10 sierpnia 2022 r. ( odpowiednio M.P. poz. 293 i poz. 789 ) odnoszące się do okresu od 4 marca do 2 kwietnia 2022r i okresu od 12 sierpnia do 30 września 2022r. Analizując czas w jakim zostały popełnione przez kierowców skarżącego uchybienia w omawianym zakresie słusznie więc wskazał organ, że pozostawały one praktycznie poza czasem objętym te wydłużenia czasu pracy kierowców na podstawie tych obwieszczeń. Spośród opisanych w uzasadnieniu decyzji przypadków naruszenia czasu pracy lub przerw – odpoczynku kierowców jedynie zachowanie kierowcy T.J. z dnia 8.03.2022r. mieściło się w okresie obowiązywania rozszerzenia czasu pracy kierowców przewidzianego w obwieszczeniu z dnia 3 marca 2022r. Zgodnie z ust.3 pkt 4 obwieszczenia po okresie prowadzenia pojazdu trwającym pięć i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca co najmniej czterdzieści pięć minut. Stanowi to wydłużenie czasu pracy kierowcy bez przerwy na czas 5,5 h w miejsce dotychczasowej normy 4,5 h. Organ wykazał jednak naruszenie czasu poprzez prowadzenie pojazdu przez 4h 34 min, a więc według normy stałej. Zgodnie jednak z ust. 4 obwieszczenia kierowcy chcący skorzystać z norm przewidzianych w obwieszczeniu wpisują odręcznie na odwrocie wykresówki tachografu analogowego lub wydruku z tachografu cyfrowego przypadki skorzystania z odstępstw, o których mowa w ust. 1. Warunkiem zatem do skorzystania z odstępstwa jest poczynienie stosownych zapisów na wykresówce lub wydruku z tachografu cyfrowego. W tym zaś zakresie, jak wynika z materiału dowodowego kierowca nie poczynił żadnych wpisów i nie okazał dokumentu uzasadniającego odstąpienie od stałych norm. Dlatego też zgodnie z zapisami obwieszczenia organ słusznie nie uznał za dozwolony w czasie kontroli wymiar czasu przewidziany przez obwieszczenie. W ocenie sądu powyższa argumentacja wskazuje, że organ nie naruszył prawa procesowego ani materialnego ustalając fakty oraz dokonując ich subsumpcji prawnej. Brak było także podstaw do zastosowania przepisów art. 92 b i 92 c u.t.d. Trzeba bowiem wskazać, że niezbędnym elementem odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości, na podstawie art. 92b ust. 1 u.t.d., jest wykazanie przez przedsiębiorcę, że nie przyczynił się on swoim zachowaniem do ich powstania, co oznacza, że musi on wykazać takie okoliczności i zdarzenia, które nie są przewidywalne, a więc typowe i zwyczajne w działalności polegającej na wykonywaniu przewozu w transporcie drogowym. Wymagane jest udowodnienie podjęcia wszystkich niezbędnych środków w celu zapobieżenia powstaniu naruszenia prawa. Nie wystarcza wykazanie zastosowania wszystkich normalnych, rutynowych środków zabezpieczających, jeżeli sytuacja wymagała środków dodatkowych. W przedmiotowej sprawie przedsiębiorca nie wykazał aby podjął takie działania skoro dość często dochodziło do naruszania przepisów o czasie pracy przez kierowców wykonujących przewozy. Nie wykazał również przesłanki z art. 92c u.t.d. Również w tym zakresie ciężar udowodnienia okoliczności egzoneracyjnych wymienionych w art. 92c u.t.d. spoczywa każdorazowo na podmiocie wykonującym przewóz drogowy, bowiem to on musi wykazać, a nie bez dowodów jedynie wskazać, że nie miał wpływu na powstałe naruszenia przepisów transportu drogowego, przy czym brak takiego wpływu musi istnieć realnie. Chcąc wykazać, że przedsiębiorca nie miał wpływu na powstanie naruszenia, podmiot ten musi wskazać na konkretne okoliczności, które będą w tym zakresie rozważone przez organ. Przy tym mogą być wyłącznie sytuacje ponadprzeciętne, odbiegające od standardowych stanów faktycznych, w których doświadczony i profesjonalny podmiot wykonujący przewóz drogowy przy zachowaniu najwyższej staranności i przezorności nie był w stanie przewidzieć. Sprawą zarządzającego transportem jest wprowadzenie takich organizacyjnych rozwiązań, które będą miały faktyczny wpływ na organizację pracy oraz będą w stanie eliminować naruszenia. Nie wykazano również tego typu przyczyn jako powodów naruszenia przepisów w zakresie czasu pracy i odpoczynku kierowców. Z tych względów skarga została oddalona w myśl art. 151 p.p.s.a.