II SA/Rz 1595/14

Dnia 29 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 roku, nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 11 grudnia 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga J.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 roku, nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę W skardze sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwe do wystąpienia trudne do odwrócenia skutki. Formułując wniosek skarżąca podniosła, że ostateczna decyzja udzielająca pozwolenia na budowę zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym możliwi przystąpienie do prac budowlanych. Koszt przedmiotowej inwestycji jest wysoki wobec czego spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. post. NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06, www. orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (por. post. NSA z dnia 6 lutego 2009r. sygn. akt II FZ 39/09 oraz post. NSA z dnia 26 listopada 2007r., sygn. akt II FZ 338/07, www. orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd stwierdza, że w treści skargi ograniczono się tylko do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z uwagi na wysoki koszt inwestycji. Skarżący posłużył się ustawowym brzmieniem przepisu, jednak nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki po jego stronie. Koszt inwestycji po pierwsze obciąża wyłącznie inwestora, a nie jest nim skarżąca, a ponadto w konieczności poniesienia kosztów inwestycji nie sposób dopatrzeć się trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżącej. Zauważyć należy sformułowanie przepisu będącego podstawą rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji odwołuje się do ogólnych pojęć "znacznej" szkody oraz "trudnych do odwrócenia" skutków, jednak kwestia rozmiarów szkody oraz ocena przesłanek odwracalności bądź nieodwracalności skutków w każdej sprawie podlegać będzie zindywidualizowanej ocenie. W każdej sprawie to na wnioskującym ciąży obowiązek wykazania skąd wywodzi, że szkoda, jaką może ponieść na skutek wykonania decyzji będzie miała charakter znacznej, a także jakie skutki spowoduje wykonanie decyzji po jego stronie oraz w jakich okolicznościach należy upatrywać trudności w ich odwróceniu. Ogólnikowe sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie czyni zadość ciążącemu na skarżącym obowiązkowi wynikającemu z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Także treść zarzutów sformułowanych pod adresem zaskarżonej decyzji nie czyni zadość temu obowiązkowi. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zatem w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. post. NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06, www. orzeczenia.nsa.gov.pl.). Wobec takiego sformułowania wniosku Sąd nie miał podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające jego uwzględnienie Sąd nie dopatrzył także w aktach sprawy okoliczności mogących wskazywać na to, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.