II SA/Rz 1599/14

z dnia 9 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi syndyka masy upadłości A. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych - p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe. Przedmiotem skargi syndyka masy upadłości A. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej jest opisana w sentencji postanowienia decyzja, którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych udzielnego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...]. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił m.in. przepis art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540). Stanowi on, że zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1 [tj. na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy o grach hazardowych), nie mogą być przedłużane. Zarzuty skargi zasadniczo koncentrują się na zagadnieniu wpływu braku notyfikacji przez ustawodawcę krajowego ustawy o grach hazardowych Komisji Europejskiej na możliwość jej stosowania przez pryzmat wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. wydanego w połączonych sprawach nr C-213/11, C-214/11 i C-217/11 w świetle wymagań stawianych państwom członkowskim Unii Europejskiej wynikających z dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. II GSK 686/13, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?", a sprawę tę zarejestrowano pod sygn. P.4/14. W powołanym orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się m.in. do problematyki wpływu braku notyfikacji ustawy o grach hazardowych przez ustawodawcę krajowego Komisji Europejskiej, jako istotnego elementu krajowej procedury ustawodawczej, i skutków takiego stanu rzeczy na możliwość stosowania ustawy o grach hazardowych, w tym w świetle dyspozycji art. 91 ust. 3 Konstytucji RP. Z tej też przyczyny w ocenie Sądu udzielenie przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na to pytanie prawne będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy, ponieważ odnosić się będzie do zagadnienia naruszenia trybu uchwalenia ustawy o grach hazardowych z pominięciem procedury notyfikacyjnej. Z podanych względów Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia pytania prawnego przez Trybunał Konstytucyjny.