II SA/Rz 1604/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Strzyżów o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg Gminy Strzyżów i Gminy Wiśniowa na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 października 2014 r. nr OA.7721.22.13.2014 w przedmiocie usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego kładki - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Opisaną w sentencji postanowienia decyzją Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "PWINB") uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Strzyżowie z dnia 11 czerwca 2014 r. nr PINB-7356/5/1/2014 i jednocześnie nakazał Gminie Wiśniowa oraz Gminie Strzyżów usunięcie nieodpowiedniego stanu technicznego kładki dla pieszych usytuowanej nad rzeką Wisłok, poprzez wykonanie robót budowlanych wyszczególnionych w sentencji decyzji. We wniesionej skardze, Gmina Strzyżów zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania opisanej powyżej decyzji PWINB wskazując, że jej wykonanie wiąże się z koniecznością poniesienia znacznych nakładów finansowych, co z kolei rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej po stronie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy zaznaczyć, że chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06 – dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto w postępowaniu wpadkowym, jakim jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 Ppsa (niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Analiza wniosku skarżącej oraz lektura akt administracyjnych prowadzą do przekonania, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. Wskazać należy, że na poparcie wniosku Gmina Strzyżów nie wykazała swojego stanu majątkowego oraz zależności pomiędzy wykonaniem zaskarżonej decyzji, a uszczupleniem budżetu Gminy, które mogłoby spowodować szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Ponadto należy mieć na uwadze, że koszty związane z ewentualnym wykonaniem decyzji mogą zostać zwrócone na drodze postępowania cywlinego. Tym bardziej trudno mówić o znacznej szkodzie finansowej, jeżeli decyzja obliguje gminę do usunięcia solidarnie wraz z inną gminą, złego stanu technicznego obiektu budowlanego umożliwiającego komunikacje pomiędzy tymi jednostkami. Jak wynika z akt administracyjnych, kładka objęta nakazem PWINB jest w złym stanie technicznym, a do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości zakazano jej użytkowania. Wobec powyższego w interesie Gminy Strzyżów jako ogółu mieszkańców leży usunięcie nieodpowiedniego stanu technicznego tego obiektu, a w związku z tym ewentualne wydatki poczynione w tym kierunku trudno uznać za szkodę majątkową uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd nadmienia, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.