II SA/Rz 161/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Dz.-M. i innych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].05.1993 r. Nr [...] w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego postanawia umorzyć postępowanie. II SA/Rz 161/05 Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dn.14.02.2005r. podjął zawieszone postępowanie prowadzone ze skargi M. Dz.- M. i śp.M. Dz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dn.[...].05.1993r. Nr [...] w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego. Ustalono spadkobierców po skarżącym M. Dz. umożliwiając im wypowiedzenie się odnośnie przedmiotu skargi. W toku postępowania ujawniono, że P. S., którego dotyczyła decyzja o przydziale najmu lokalu mieszkalnego wyprowadził się z rzeczonego lokalu, a ponadto został on sprzedany w 1998r. Wobec złożenia oświadczenia woli o cofnięciu skargi przez J. Dz., spadkobierczynię po M. Dz., sąd wezwał pozostałych spadkobierców oraz M. Dz.-M. o złożenie oświadczenia woli w przedmiocie dalszego popierania skargi, pod rygorem przyjęcia iż wydanie wyroku stało się zbędne. W wyznaczonym terminie skargę cofnęli spadkobiercy po M. Dz., oświadczenia o cofnięciu skargi nie złożyła M. Dz.-M.. Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy dn.30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej Ppsa). Do przyjęcia, iż nastąpiło skuteczne cofnięcie skargi koniecznym jest, by skargę cofnęli wszyscy skarżący. W przedmiotowej sprawie skargę cofnęli spadkobiercy po współskarżącym M. Dz., skargi nie cofnęła zaś M. Dz.-M. Niemniej jednak sąd doszedł do przekonania, że wobec faktu wyprowadzenia się z lokalu objętego zaskarżoną decyzją o jego przydziale wyprowadził się najemca, a lokal ten został sprzedany, to postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. To nakazuje jego umorzenie na zasadzie art.161 § 1 pkt 3 Ppsa.