II SA/Rz 1625/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe. II SA/Rz 1625/14 Uzasadnienie Przedmiotem skargi M. M. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. W dniu 17 grudnia 2014 r. wpłynęło do WSA pismo z 5 grudnia 2014 r. do sprawy o sygn. akt II SA/Rz 1625/14, w którym skarżąca zawarła wyraźne oświadczenie o tym, że cofa skargę, gdyż została poinformowana, że zostanie jej przyznany zasiłek dla opiekuna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć.