II SA/Rz 1639/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] w sprawie ze skargi A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier za automatach poza kasynem gry - postanawia - odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...], dalej "Spółka", na opisaną w sentencji decyzję. Przyczyną odrzucenia skargi było nieuzupełnienie braku formalnego skargi jakim był brak pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania Spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym udzielonego przez Spółkę, działającemu w jej imieniu pełnomocnikowi – adw. Ł.B. Odpis postanowienia doręczono wyżej wymienionemu w dniu 16 grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - karta nr 41 akt sądowych). W dniu 23 grudnia 2016 r. w Biura Podawczego WSA w Rzeszowie wpłynęło zażalenia Spółki wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika na wskazane wyżej postanowienie. Ponieważ i tym razem do zażalenia nie dołączono pełnomocnictwa ani też jego uwierzytelnionego odpisu, do reprezentowania Spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym, pismem z dnia 23 grudnia 2016 r. wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu żalącego się przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a.") oraz złożenie dokumentu, wykazującego umocowanie do wniesienia zażalenia i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) – wykazującego, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była do tego uprawniona w chwili dokonywania tej czynności - art. 29 P.p.s.a., w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Spółki w dniu 2 stycznia 2017 r. W dniu 4 stycznia 2017 r. pełnomocnik przedłożył w Biurze Podawczym WSA w Rzeszowie pełnomocnictwo z dnia 4 maja 2014 r. zawierające umocowanie do reprezentowania Spółki przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 1638/16 i potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię odpisu KRS skarżącej Spółki z dnia aktualnego na dzień 5 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie natomiast do treści art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. W świetle art. 37 § 1 P.p.s.a. obowiązkiem pełnomocnika jest dołączenie do akt sprawy przy pierwszej czynności pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.) Z art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Analiza akt sprawy prowadzi do konkluzji, że mimo prawidłowego wezwania i pouczenia, pełnomocnik nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym do złożenia na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 14 grudnia 2016 r. odrzucające skargę Spółki w powyższej sprawie. Termin do uzupełnienia tego braku upłynął bezskutecznie z dniem 9 stycznia 2017 r. Działający imieniem Spółki pełnomocnik w wykonaniu wezwania przedłożył wprawdzie pełnomocnictwo zawierające umocowanie do występowania w imieniu skarżącego przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej, ale w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 1638/16. Wbrew stanowisku pełnomocnika Spółki stosowne umocowanie nie wynikało z uprzednio przedłożonego pełnomocnictwa z dnia 5 maja 2014 r., które nie odpowiadało wymogom formalnym pełnomocnictwa ogólnego, bowiem nie zawierało umocowania do występowania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a jego zakres zostało zawężony do występowania w jej imieniu we wszystkich spawach toczących się przed sądami powszechnymi we wszystkich instancjach, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w postępowaniach egzekucyjnych oraz przed organami prokuratury i urzędami celnymi, izbami celnymi w postępowaniach karno – skarbowych oraz wymierzenia kary pieniężnej. Wobec zatem faktu, że pełnomocnik Spółki nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braku formalnego zażalenia, bowiem nie przedłożył pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do reprezentowania Spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym zażalenie podlegało odrzuceniu o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.