II SA/Rz 1641/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S.D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S.D. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia - postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi W dniu 30 października 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga K.D. na opisane w sentencji postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], doręczone skarżącemu w dniu 29 września 2015 r. Skarga została nadana w placówce operatora wyznaczonego w ostatnim dniu terminu - 29 października 2015 r. Skarżący adresując kopertę zawierającą skargę, jako adresata wskazał: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie za pośrednictwem [...] Komendant Wojewódzki Policji" oraz podał adres: [...] 30, 35 – 036 [...]. Skarga została jednak doręczona na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie i w tym samym dniu - 30 października 2015 r. odesłana przez Sąd na adres wskazanego wyżej organu. Mając na uwadze fakt, że o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi złożonej z uchybieniem art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej, Sąd postanowieniem z dnia 16 grudnia 2015 r. odrzucił ją jako złożoną z uchybieniem terminu. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 grudnia 2015 r. W dalszej kolejności w dniu 5 stycznia 2016 r. (data nadania pisma w placówce operatora wyznaczonego) skarżący złożył, za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśnił, że przesyłkę zawierającą skargę zaadresował prawidłowo kierując ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ale za pośrednictwem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] i adres tego organu wskazał na kopercie. Z przyczyn niezależnych od skarżącego przesyłka została doręczona bezpośrednio do Sądu, czyli na adres inny niż na niej wskazany, co ostatecznie skutkowało jej odrzuceniem. Z uwagi na powyższe zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 87 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu. Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., a warunki określa art. 87 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że stosowny wniosek wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Nadto zgodnie z § 3 tego przepisu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania są przedmiotem skargi. Z powyższego wynika, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać. Sąd stwierdza, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć trzeba, że wnioskodawca dochował 7 - dniowego terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Z treści postanowienia o odrzuceniu skargi doręczonego skarżącemu w dniu 31 grudnia 2015 r. dowiedział się on bowiem o przyczynie uchybienia terminu, jaką było omyłkowe doręczenie przesyłki na nieprawidłowy adres, zaś przesyłka zawierająca wniosek o przywrócenie terminu została nadania w dniu 5 stycznia 2016 r. Skarżący spełnił także pozostałe warunki określone tym przepisem, w tym uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnić należy, że przy ocenie zasadności wniosku o przywrócenie terminu przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Dokonując oceny wniosku złożonego w niniejszej sprawie, tut. Sąd uznał, że okoliczności wskazane przez skarżącego uprawdopodobniają, że po jego stronie brak jest winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Jak wynika z akt sprawy skarga nadana została w ostatnim dniu terminu 29 października 2015 r. (k. 11 akt sądowych), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem skarżonego organu. Adresatem przesyłki był "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie za pośrednictwem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji". Mimo, że na kopercie widniał adres organu, skarga została dostarczona przez doręczyciela do Sądu. Z adresu wskazanego na kopercie wynika, że celem skarżącego było przesłanie skargi do skarżonego organu, a nie bezpośrednio do WSA w Rzeszowie. Użycie formułki "za pośrednictwem" i wskazanie dwóch adresatów wynikało bezpośrednio z brzmienia art. 54 § 1 P.p.s.a. określającego sposób składania skarg do sądów administracyjnych oraz z treści pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, a awers koperty umożliwiał bezsporną identyfikację adresu doręczenia. Nie pozostawia wątpliwości w tym zakresie brzmienie art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r., poz. 1529 ze zm.), z którego wynika, że pod pojęciem adresu należy rozumieć oznaczenie miejsca doręczenia przesyłki pocztowej lub kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowym wskazanego przez nadawcę albo oznaczenie miejsca ich zwrotu do nadawcy oraz art. 37 ust. 1 tej ustawy stanowiący, iż przesyłkę pocztową lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce, przekazie lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej. Z winy doręczyciela zatem przesyłka pocztowa zawierająca skargę nie została dostarczona na właściwy adres. W związku z tym uznać należy, że uchybienie terminowi spowodowane było przez błędne przekazanie skargi do WSA w Rzeszowie i nie miało miejsca z winy skarżącego. Zasadnym jest zatem przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych przyczyn Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i przywrócił termin do wniesienia skargi.