II SA/Rz 165/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie WSA Jolanta Ewa Wojtyna WSA Krystyna Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego - postanawia - odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...]r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO ) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r., Nr [....] odmawiającą J.G. przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu decyzji SKO wskazało, że odwołanie nie mogło być uwzględnione, gdyż decyzja odmawiająca przyznania dodatku mieszkaniowego nie narusza prawa. W szczególności nie narusza przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 71, poz. 734 z późn.zm./, gdyż w ramach tej regulacji dodatek mieszkaniowy może być przyznany osobie fizycznej, jeżeli spełnia ona warunki określone w art. 3 ust. 1 i art. 6 ustawy, a wnioskodawca nie jest w stanie pokryć wydatków mieszkaniowych, prawem określoną częścią swoich dochodów. Ponieważ wydatki mieszkaniowe odwołującego są niższe niż 20 % jego dochodów to pomimo spełnienia przez niego przesłanek dochodowo-powierzchniowych zasiłek mieszkaniowy nie mógł być ustalony. Z decyzją SKO nie zgodził się J.G. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wskazał, że skarżona decyzja jest dla niego krzywdząca. Spełniając kryteria powierzchni i dochodu jest osobą uprawnioną do otrzymania dodatku mieszkaniowego, zatem przyjęcie przez SKO odmiennego poglądu narusza przepisy prawa. Jednocześnie skarżący stwierdził, że jako strona postępowania w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego powinien brać udział w postępowaniu odwoławczym. Niepowiadomienie o dacie rozpatrzenia odwołania, zdaniem skarżącego stanowi naruszenie prawa procesowego. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie wskazując na argumentację przedstawioną w uzasadnieniu własnej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, /dalej: p.p.s.a./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu sądy administracyjne rozpoznając skargi nie są związane zarzutami skargi jej podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sąd rozpoznaje skargi w granicach danej sprawy uwzględniając z urzędu wszelkie naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdza, że skarga J.G. złożona została z naruszeniem przepisów prawa, zatem nie mogła skutecznie uruchomić postępowania sądowoadministracyjnego. Z akt sprawy wynika, że decyzja SKO została doręczona skarżącemu w dniu [...]r. Oznacza to, że 30-dniowy termin do złożenia skargi do Sądu upłynął 20 stycznia 2007 r. Ponieważ koniec terminu przypadł w sobotę, to zgodnie z treścią art. 83 § 2 p.p.s.a. za ostatni dzień terminu należało przyjąć następny dzień po dniu wolnym od pracy. W sprawie rozpoznawanej przez Sąd takim dniem był poniedziałek 22 stycznia 2007 r. Zatem w tym dniu skarżący był uprawniony do złożenia skargi w sposób zgodny z przepisami prawa, a więc przede wszystkim z zachowaniem terminu. Przepisy prawa jednoznacznie regulują sposób wniesienia skargi z punktu widzenia terminu. Termin taki uznaje się za zachowany jeżeli strona oddaje pismo w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym, w sytuacjach gdy przebywa za granicą. Skarżący wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie posłużył się pośrednictwem nie poczty ale firmy przesyłowej "In Post" Usługi Pocztowe. Firma ta nie jest pocztą polską, bowiem ta stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 lipca 1997 r. o Państwowym przedsiębiorstwie użyteczności publicznej "Poczta Polska" Dz.U. nr 106, poz. 675 ze zm./ jest państwowym przedsiębiorstwem użyteczności w zakresie usług pocztowych, w tym m.in. do zapewnienia ciągłości usług o charakterze powszechnym. Na podstawie art. 3 tej ustawy Poczcie Polskiej przysługuje wyłączne prawo używania wyrazu "poczta" w nazwie. Konsekwencją taj regulacji jest stwierdzenie, że nadanie skargi u innego podmiotu niż Poczta Polska byłoby skuteczne, o ile skarga taka wpłynęłaby do wskazanego prawem organu co najmniej w ostatnim dniu upływu terminu. W rozpoznawanej sprawie skarga musiałaby wpłynąć do SKO najpóźniej 22 stycznia 2007 r. Analiza akt administracyjnych wskazuje, że SKO skargę nadaną przez J.G. otrzymało dopiero 26 stycznia 2007 r., zatem już po 30-dniowym terminie do jej złożenia. Zaistnienie takiej sytuacji musi skutkować zastosowaniem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. a to oznacza, że skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Jest tak dlatego, że złożenie skargi bez pośrednictwa polskiego urzędu pocztowego nie daje możliwości zastosowania przepisu art. 85 § 3 p.p.s.a. stanowiącego w istocie domniemanie zachowania terminu poprzez złożenie pisma sądowego w ostatnim dniu jego upływu na poczcie. Z powyższych względów Sąd postanowił jak na wstępie. 27.08.07 mk