II SA/Rz 165/10

Dnia 19 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 165/10 odrzucające skargę kasacyjną S. Ś. w sprawie ze skargi S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 roku, nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie - postanawia - odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 165/10 oddalił skargę S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 roku, nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Następnie postanowieniem z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt j.w. odrzucił skargę kasacyjną od wyżej opisanego postanowienia z uwagi na sporządzenie jej osobiście przez skarżącego – tj. osobę nieuprawnioną do złożenia tego środka odwoławczego. Powyższe postanowienie zostało doręczone wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi – adwokatowi M. O. w dniu 27 października 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 102 akt sądowych sprawy). W tym samym dniu, (data nadania w urzędzie pocztowym), adwokat M. O. złożył pismo procesowe wraz z opinią o braku podstaw do sporządzenia zażalenia. Natomiast w dniu 29 października 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) S. Ś. złożył osobiście sporządzone zażalenie i wniósł o uchylenie postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 19 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Zdefiniowany w w/w przepisach ustawy przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy zażalenie sporządza sędzia, prokurator notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zażalenie może sporządzić też doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznik patentowy - w sprawach własności przemysłowej. Powyższe oznacza, iż sporządzenie takiego zażalenia osobiście przez stronę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym stanowi brak, czyniący je niedopuszczalnym. Brak ten nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Jak wynika z akt sądowych skarżący S. Ś., wbrew powyższym wymogom, samodzielnie sporządził zażalenie. Zgodnie z postanowieniem NSA w Warszawie z dnia 31.01..2005r., sygn. FZ 504/2004 "wymogiem tzw. "przymusu adwokacko – radcowskiego" na podstawie art. 194 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, objęto sporządzanie zażaleń, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Celem takiego "przymusu" jest zapewnienie odpowiedniego poziomu sformalizowanych środków odwoławczych, gdyż wadliwe ich sporządzenie skutkuje niedopuszczalnością podjęcia sprawy przez Sąd (...)". Jeśli zażalenie zostało wniesione z naruszeniem art. 194 § 4 P.p.s.a. sąd zobligowany jest je odrzucić bez wzywania do usunięcia braków – (postanowienie NSA z 30.09.2004 r., sygn. akt OZ 474/04, niepubl.) Ponieważ skarżący nie jest adwokatem, radcą prawnym ani też podmiotem wskazanym w § 2 lub § 3 art. 175 P.p.s.a. sporządzone przez niego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej obarczone jest brakiem, który czyni je niedopuszczalnym. Sąd zaznacza, iż skarżącemu został wyznaczony pełnomocnik z urzędu w osobie adwokata M. O. Pełnomocnik skarżącego, w zakreślonym terminie, nie wniósł stosownego zażalenia lecz opinię o braku podstaw do jego sporządzenia. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, działając na podstawie art. 178, art. 175 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy uznał zażalenie sporządzone przez skarżącego samodzielnie za niedopuszczalne i orzekł jak w sentencji postanowienia.