II SA/Rz 1658/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z dnia 3 października 2025 r. nr 408000-CZC1.4802.596.2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym - postanawia – odrzucić skargę. S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z dnia 3 października 2025 r. nr 408000-CZC1.4802.596.2025, która w pkt 1. nakładała na Niego karę pieniężną za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, natomiast w pkt.2 zaliczała na poczet tej kary kwotę 12 000 zł z pobranej kaucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. O tym, co należy rozumieć pod pojęciem "wyczerpania środków zaskarżenia" stanowi z kolei paragraf 2 wskazanego artykułu i jest to zgodnie z nim sytuacja, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Tylko wtedy, kiedy stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa, o czym mowa w art. 52 § 3 P.p.s.a. Treść powołanych przepisów wskazuje na to, że zasadą jest poprzedzenie skargi do sądu środkiem zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, o ile środek taki przysługuje. Pierwszeństwo ma więc tryb administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia uczyniono decyzję NPUCS, od której przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, za pośrednictwem NPUCS, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Powyższe, a zatem sposób i termin zakwestionowania rozstrzygnięcia wydanego w pierwszej administracyjnej instancji zawarte było w pouczeniu, stanowiącym jego integralną część. Doręczenie przedmiotowej decyzji Skarżącemu (za pośrednictwem pełnomocnika) miało miejsce 8 października 2025 r. W dniu 17 listopada 2025 r. Skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z pismem zatytułowanym "Odwołanie od decyzji", wskazując następnie, że dotyczy ono "odwołania od decyzji z dnia 31.01.2025 r. dotyczącej zatrzymania kaucji w wysokości 12 000 PLN".Z Z uzasadnienia skargi wynika, że dotyczy ona wskazanej na wstępie decyzji NPUCS w Przemyślu z 3 października 2025 r. (pobranie kaucji nastąpiło w związku z kontrolą przeprowadzoną dnia 31 stycznia 2025 r.). Jako adresata tej skargi Skarżący uczynił jednakże nie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, ale tut. Sąd, na którego adres skarga została także wysłana. Biorąc więc pod uwagę to, że przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie decyzja wydana przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji, a niniejsza skarga obejmuje decyzję Organu I instancji, skarga ta podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a. Wyczerpanie środka zaskarżenia przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego stanowi bowiem podstawową przesłankę dopuszczalności skargi