II SA/Rz 1667/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego - postanawia - umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] o odmowie przyznania M. W. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawną w stopniu znacznym matką A. W. Z decyzja tą nie zgodził się M. W. i w dniu 5 grudnia 2014 r. zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Pismem z dnia 13 stycznia 2015 r. (22.01.2015 r. – data wpływu do Sądu) SKO poinformowało Sąd, że w związku z wniesioną skargą, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] uwzględniło w całości skargę M. W. i uchyliło zaskarżoną decyzję SKO z [...] listopada 2014 r. (pkt 1) i na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] września 2014 r. oraz przyznało M. W. specjalny zasiłek opiekuńczy na okres od [...].09.2014 r. do [...].10.2014 r., w wysokości 520,00 zł miesięcznie w związku z opieką nad A. W. Pismem z dnia 17 lutego 2015 r. tut. Sąd zwrócił się do organu z zapytaniem, czy decyzja z dnia [...] stycznia 2015 r. została zaskarżona do sądu administracyjnego. W odpowiedzi organ wyjaśnił, że decyzja ta nie została zaskarżona przez M. W. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowo- administracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka zaistnieje w szczególności wtedy, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, który go wydał z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Ponieważ w niniejszej sprawie organ podzielając w całości argumentację skarżącego i działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uchylił w całości zaskarżoną decyzję, to z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia a tym samym przedmiotu kontroli sądowej, postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie. Z powyższych przyczyn Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.