II SA/Rz 168/13

Dnia 11 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. D. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 kwietnia 2013 roku w sprawie ze skargi J. D. i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2013r., nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego na gruncie - postanawia - odrzucić sprzeciw W dniu 19 lutego 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga J. D. i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2013r., nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego na gruncie. W skardze zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wniosek J. D. pozostawiono bez rozpoznania zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2013r. z uwagi na niezłożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF. Zarządzenie skutecznie doręczono wnioskodawczyni przy zastosowaniu instytucji doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 72 § 1 (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami powoływanej dalej jako P.p.s.a.) w dniu 19 kwietnia 2013r. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została odebrana przez dorosłego domownika – syna S. D. (zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 58 akt sądowych). Po rozpoznaniu wniosku M. D. referendarz sądowy postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013r. zwolnił wnioskodawcę od kosztów sądowych i odmówił ustanowienia adwokata. Postanowienie skutecznie doręczono wnioskodawcy przy zastosowaniu instytucji doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 72 § 1 P.p.s.a, w dniu 19 kwietnia 2013r. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została odebrana przez dorosłego domownika – syna S. D. (zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 59 akt sądowych). W dniu 24 kwietnia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął sprzeciw M. D. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2013r. (nadany za pośrednictwem poczty w dniu 23 kwietnia 2013r.). W sprzeciwie od wskazanego wyżej postanowienia M. D. wniósł o uchylenie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2013r. i rozpatrzenie wniosku o przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu podał, że wraz z żoną dopełnili obowiązku złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF oraz uczynili zadość wezwaniu do złożenia dodatkowego oświadczenia. Z uwagi na powyższe zarządzenie WSA w Rzeszowie nie ma uzasadnienia i ich wniosek jest w pełni zasadny zasługujący na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowało się stanowisko, iż stroną postępowania w sprawie o przyznanie prawa pomocy jest tylko ta strona, która wystąpiła z wnioskiem o przyznanie tego prawa, gdyż "tylko interesów prawnych osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy dotyczy to postępowanie" (postanowienie NSA z 7 marca 2008 r., I OZ 140/2008, LexPolonica nr 2793257). Pozostałe strony postępowania sądowoadministracyjnego nie mają "legitymacji skargowej w toczącym się postępowaniu ubocznym dotyczącym wniosku o prawo pomocy" (postanowienie NSA z 5 kwietnia 2007 r., II OZ 288/07, Lex nr 360207). Obecna regulacja prawna, zawarta w art. 252 § 3 P.p.s.a. wyszła naprzeciw stanowisku ukształtowanemu w orzecznictwie sądów administracyjnych. Stosownie do treści wskazanego wyżej przepisu, postanowienie co do przyznania lub odmowy prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Zażalenie na to postanowienie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Par. 3 wskazanego wyżej przepisu został dodany ustawą z 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 36, poz. 196). Powyższe oznacza, że prawo do złożenia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2013r., którym pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie J. D. prawa pomocy przysługiwał wyłącznie J. D., natomiast prawo do złożenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2013r., którym rozpoznano wniosek M. D. o przyznanie prawa pomocy przysługiwało wyłącznie wyżej wymienionemu. Z treści złożonego przez M. D. sprzeciwu wynika zaś jednoznacznie, że jego przedmiotem jest zarządzenie referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2013r.. Z uwagi na fakt, że M. D. nie był legitymowany do złożenia sprzeciwu od wskazanego wyżej zarządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zobligowany był do jego odrzucenia na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.