II SA/Rz 1701/16
WyrokWSA w Rzeszowie2017-06-13
Skład orzekający: Piotr Godlewski, Elżbieta Mazur - Selwa, Maciej Kobak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego może nakazać zamurowanie otworów okiennych i drzwiowych w budynku gospodarczym, jeśli ich wykonanie w ścianie południowej narusza przepisy dotyczące minimalnych odległości od granicy działki sąsiedniej, a ustalenie tych odległości opiera się na danych z mapy elektronicznej?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organ nadzoru budowlanego nieprawidłowo ustalił odległości ściany budynku od granicy działki sąsiedniej, opierając się na danych z mapy elektronicznej, które nie mogą stanowić wiarygodnej podstawy dowodowej. Brak precyzyjnych ustaleń dotyczących przebiegu granicy działki i odległości ściany uniemożliwia prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego dotyczących istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) nakazującej K. S. zamurowanie dwóch otworów okiennych i jednego otworu drzwiowego w południowej ścianie budynku gospodarczo-inwentarskiego. Organ uznał, że wykonanie tych otworów narusza przepisy dotyczące minimalnych odległości od granicy sąsiedniej działki. Sąd uchylił tę decyzję, wskazując na wadliwe ustalenie odległości od granicy, oparte na danych z mapy elektronicznej, które nie są wystarczająco wiarygodne.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz zasądza od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski /spr./ Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa WSA Maciej Kobak Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej K. S. kwotę 997 zł /słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
II SA/Rz 1701/16
U z a s a d n i e n i e
Przedmiotem skargi K. S. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) z dnia [...] października 2016 r. Nr [...], dotycząca nakazu doprowadzenia budynku gospodarsko - inwentarskiego do stanu zgodnego
z prawem poprzez wykonanie wskazanych tą decyzją robót.
Zapadła ona w następujących okolicznościach:
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) prowadził zainicjowane wnioskiem E. P. postępowanie w sprawie robót wykonanych przy budynku gospodarsko – inwentarskim stanowiącym własność K. S. Decyzją z [...] grudnia 2014 r. ([...]) – wydaną na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) w związku z art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm., dalej: u.P.b.) - organ ten nakazał K. S. doprowadzenie budynku gospodarczego - stodoły o wym. 13,90 x 9,90 m, usytuowanego na działce nr 1078/1 w miejscowości T., gm. [...] do stanu zgodnego z przepisami, poprzez zamurowanie cegłą pełną lub luksferami dwóch otworów okiennych o wym. 0,74 x 1,02 m i otworu drzwiowego o wym. 2 x 1 m
w ścianie południowej budynku, w terminie do 30 czerwca 2015 r.
W wyniku odwołań wniesionych przez K. S. oraz E. P., WINB decyzją z [...] lutego 2015 r. ([...]) uchylił w całości decyzję PINB, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W jego wyniku PINB decyzją z [...] czerwca 2015 r. ([...]) – na podstawie art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: K.p.a.) - umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie prawidłowości wybudowania budynku inwentarsko - składowego, usytuowanego na działce nr 1078/1, położonej w T., gm. [...]. Wskazał, że przedmiotowy budynek został wybudowany przez J. S. (poprzedniego właściciela działki – ojca K. S.) na podstawie decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej - Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury w Tarnobrzegu znak: [...] z [...] sierpnia 1972 r., zatwierdzającej plan realizacyjny zagospodarowania terenu działki budowlanej wraz z projektem typowym WB-5919 dla budynku inwentarsko - składowego i zgodnie z tym pozwoleniem. W tej sytuacji postępowanie w sprawie legalności budynku jest bezprzedmiotowe.
Na skutek odwołania E. P., w wyniku dodatkowych czynności dowodowych - w tym rozprawy administracyjnej z udziałem stron - WINB ustalił, że przedmiotowy obiekt wybudowany został w latach 1973-1974, na podstawie w/w decyzji Prezydium PRN, wydanej dla J. S. Zgodnie z zatwierdzonym tą decyzją planem sytuacyjnym, budynek inwentarsko - składowy o wymiarach 6,5 x 14,6 m miał być usytuowany od północy, tj. od granicy z działką Pana P. w odległości 1 m, natomiast od południa, tj. od granicy z działką J. K. (ojciec E. P.) w odległości 3 m. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że usytuowanie budynku od granic działki od strony północnej i południowej jest zgodne z zatwierdzonym planem, ale już wymiary budynku od strony południowej w kierunku wschodnim nie są zgodne z zatwierdzonym tą decyzją planem sytuacyjnym. Niezgodne z projektem typowym WB-5919 jest też usytuowanie otworów okiennych i drzwiowego w ścianie szczytowej od strony południowej. Ściana zachodnia budynku usytuowana jest zgodnie z planem sytuacyjnym na wysokości budynku gospodarczego - obecnie mieszkalnego znajdującego się na działce nr 1079/1 (własności E. P.), natomiast wymiary ścian w kierunku wschodnim są większe niż wynika to z zatwierdzonego planu.
W tej sytuacji organ uznał, że inwestor odstąpił od pozwolenia, a stwierdzone odstępstwa mają charakter istotnych. Obligowało to do zastosowania trybu z art. 50 -51 u.P.b. z 1994 r. Decyzją z dnia [...] września 2015 r. ([...]) WINB uchylił w całości decyzję organu I instancji i jednocześnie – na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 tej ustawy - nakazał K. S. doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem budynku inwentarsko - składowego o wym. 14,16 x 12,90 m, usytuowanego na działce nr 1078/1 w miejscowości Trześń, poprzez zamurowanie do [...] grudnia 2016 r. w ścianie szczytowej od strony południowej dwóch otworów okiennych o wym. 1,02 x 0,74 m materiałem ściennym niepalnym lub luksferami oraz jednego otworu drzwiowego o wym. 1 x 2 m materiałem ściennym niepalnym.
Powyższa decyzja była przedmiotem skargi K. S. do WSA w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 12 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 1546/15 uchylił tę decyzję zarzucając przedwczesne zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 u.P.b. Sąd wskazał na brak wyjaśnienia w jakiej dokładnie odległości od granicy z działką 1079/1 znajduje się szczytowa ściana południowa z oknami i drzwiami przedmiotowego budynku. Zalecił by w ponownie prowadzonym postępowaniu organ w ustaleniu istotnych dla sprawy okoliczności kierował się aktualnym stanem granicy działek ujawnionym w ewidencji gruntów.
W wykonaniu powyższego WINB wystąpił do Starostwa Powiatowego
w [...] – Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami z ODGiK o nadesłanie aktualnej mapy zasadniczej w skali 1:500 ze wskazaniem granic ewidencyjnych, obejmującej zasięgiem sąsiadujące ze sobą działki nr 1078/1 i 1079/1 w obrysie zabudowy tych działek. Na tej podstawie i w oparciu o odczyty z map elektronicznych dostępnych na stronie internetowej tarnobrzeg.geoportal2.pl ustalił, że odległość naroża południowo - wschodniego od granicy z działką nr 1079/1 wynosi 3,60 m, odległość na wysokości środka rozpiętości ściany południowej od granicy z działką 1079/1 wynosi 3,75 m, natomiast odległość naroża południowo-zachodniego od granicy z działką nr 1079/1 wynosi 3,90 m. Wobec tych ustaleń organ uznał, że umieszczenie dwóch okien i drzwi w ścianie południowej przedmiotowego budynku narusza normy wyznaczające minimalne odległości od granicy działki zawarte w przepisach techniczno-budowlanych obowiązujących w dacie wydania decyzji, tj. w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
W związku z tym, ponownie rozpatrując odwołanie E. P. od decyzji PINB z dnia [...] czerwca 2015 r. stwierdził, że umorzenie postępowania przez organ
I instancji było nieuzasadnione i wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] października 2016 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 u.P.b. z 1994 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) uchylił w całości decyzję organu I instancji i jednocześnie nakazał K. S., jako właścicielce, doprowadzenie budynku inwentarsko – składowego o wymiarach 14,16 x 12,90 m usytuowanego na działce nr 1078/1 w miejscowości T. do stanu zgodnego
z prawem poprzez zamurowanie w ścianie szczytowej od strony południowej dwóch otworów okiennych o wym. 1,02 x 0,74 m materiałem ściennym niepalnym lub luksferami oraz jednego otworu drzwiowego o wym. 1 x 2 m materiałem ściennym niepalnym, w terminie do [...] kwietnia 2017 r.
W uzasadnieniu, wskazując na § 12 ust. 1 pkt 1 oraz § 272 ust. 2 rozporządzenia
w sprawie warunków technicznych (...) WINB podał, że ściana południowa budynku
z drzwiami i dwoma oknami usytuowana jest w odległości mniejszej niż dopuszczalne 4 m od granicy z działką nr 1079/1. Takie odstępstwo sprawia, że obiekt ten od strony działki nr 1079/1 stwarza zagrożenie bezpieczeństwa z punktu widzenia przepisów przeciwpożarowych. W ocenie organu odwoławczego, zaistnienie takiego stanu faktycznego obligowało organ I instancji do przeprowadzenia postępowania
w sprawie istotnych odstępstw w trybie art. 50 - 51 u.P.b. z 1994 r., przy czym nie zachodziła potrzeba wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych
w myśl art. 50 tej ustawy, gdyż zostały one zakończone a obiekt zaużytkowany.
Nie zaistniała także sytuacja w której organ byłby zobligowany do orzeczenia zaniechania dalszych robót budowlanych, rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, względnie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 1 pkt 1 u.P.b.). Od czasu jego budowy, tj. od 1974 r., żadne prace nie były przy nim prowadzone.
WINB zaznaczył, że przedmiotowy obiekt mimo że został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę, to w sposób odbiegający od warunków tego pozwolenia i obowiązujących przepisów. Warunkami determinującymi jego doprowadzenie do stanu zgodnego z przepisami są uregulowania przeciwpożarowe zawarte w § 12 i § 272 ust. 2 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. W tej sytuacji konieczne jest zlikwidowanie istniejących dwóch otworów okiennych i jednego drzwiowego w ścianie południowej, tj. od strony działki nr 1079/1. Wyeliminowanie tego naruszenia jest możliwe poprzez zamurowanie tych otworów materiałem ściennym nierozprzestrzeniającym ognia jak cegła, pustaki, luksfery, pustaki szklane. To zaś doprowadzi przedmiotowy budynek do stanu zgodnego z przepisami obowiązującymi w czasie wydawania decyzji (art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b.).
W skardze do WSA w Rzeszowie K. S. – zastępowana przez pełnomocnika (radcę prawnego) zawnioskowała o uchylenie decyzji WINB z dnia [...] października 2016 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z powodu naruszenia prawa skutkującego ich nieważnością oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Decyzji WINB zarzuciła naruszenie art. 36a u.P.b. poprzez przyjęcie, że w sprawie dokonane zostały odstępstwa od projektu budowlanego oraz że mają one charakter istotny. Podkreśliła, że w dacie budowy przedmiotowego obiektu (lata 1973–1974) inwestor uzyskał wszelkie niezbędne decyzje. Zgodnie z ówczesnym prawem, pozwolenie na budowę obejmowało plan sytuacyjny zatwierdzony decyzją o planie realizacji zagospodarowania terenu działki. Skarżąca zaznaczyła, że projekt typowy (niezgodność z nim zarzuca organ) nie stanowi integralnej części tych decyzji.
Decyzja zatwierdzająca plan realizacyjny zawierała głównie odległości i wymiary budynku; nie obejmowała otworów okiennych i drzwiowych, gdyż projekt typowy [...] ich nie obejmował. Skarżąca podkreśliła, że takie otwory mogły być wykonane zgodnie z przeznaczeniem budynku. Dodatkowo podała, że lokalizacja obiektu była zgodna z uproszczonym planem zagospodarowania przestrzennego.
W ocenie skarżącej przyjęte przez organ odstępstwa od pozwolenia na budowę (decyzja PPRN z 1972 r.) nie mieszczą się w katalogu istotnych odstępstw wymienionych w art. 36a ust. 5 u.P.b. Wykonania dwóch otworów okiennych
i jednego drzwiowego w budynku w którym przebywają zwierzęta nie można uznać za istotne odstępstwa, gdyż są niezbędne do użytkowania części budynku inwentarzowego. Jako prawidłowe w tym zakresie skarżąca uznała ustalenia organu
I instancji, że zmiana w ścianie (dwa okna i drzwi) są niezbędnym elementem wyposażenia budynku zapewniającym użytkowanie obiektu zgodnie
z przeznaczeniem. Nadto zmiany te nie naruszają interesu osób trzecich.
Skarżąca zakwestionowała również dokonane przez organ ustalenia w zakresie przebiegu granicy. Wskazała, że betonowe ogrodzenie nie przebiega w linii granicznej, a nadto istnieje spór co do przebiegu granicy. W tej sytuacji brak faktycznych ustaleń usytuowania budynku od granicy z działką nr 1079/1 powoduje, że ustalenia organu o stwarzaniu zagrożenia bezpieczeństwa z uwagi na odległość mniejszą niż dopuszczalne 4 m pozostają nieuzasadnione. Końcowo zaznaczyła, że wbrew twierdzeniem organu, inwestor wybudował budynek inwentarsko - składowy
w odległościach zatwierdzonych w planie realizacyjnym, jak też i pozwoleniu na budowę z 1972 r.
W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga
w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Stosownie do art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności lub niezgodności z prawem, gdy dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione
w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach.
Ustalony przez organy administracji stan faktyczny sprawy nie budzi zastrzeżeń Sądu i sprowadza się do oceny prawidłowości zawartego w zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcia nakazującego K. S. zamurowanie w południowej ścianie stanowiącego jej własność budynku inwentarsko – składowego, położonego na działce nr 1078/1 w T., dwóch otworów okiennych oraz jednego otworu drzwiowego, jako wykonanych w trakcie budowy tego budynku w latach 1973 – 1974, mimo braku zachowania wymaganej odległości od granicy z sąsiednią działką nr 1079/1.
Poddawszy tę decyzję kontroli legalności w powyżej określonych granicach Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zapadła ona z naruszeniem przepisów postępowania które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Istotne w niej jest bowiem to, że do wydania tej decyzji doszło
w wyniku sądowej kontroli wcześniejszej decyzji tego organu z dnia [...] września 2015 r., uchylającej decyzję PINB z dnia [...] czerwca 2015 r. o umorzeniu postępowania w sprawie prawidłowości wybudowania budynku inwentarsko – składowego i jednocześnie nakazującej K. S. zamurowanie w jego ścianie południowej dwóch otworów okiennych i jednego drzwiowego.
W prawomocnym wyroku z dnia 12 lipca 2016 r. II SA/Rz 1546/15, uchylającym decyzję WINB z dnia [...] września 2015 r. WSA w Rzeszowie wskazał na przedwczesne zakwalifikowanie wykonania tych otworów jako istotnego odstępstwa od projektu budowlanego w rozumieniu art. 36a ust. 1 u.P.b. i w konsekwencji wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 u.P.b. w sytuacji, gdy nie wyjaśniono dokładnie, czy odstępstwo to narusza normy wyznaczające minimalne odległości od granicy działki sąsiedniej. Sąd wyjaśnił, że przepisy techniczno - budowlane obowiązujące w dacie wydania decyzji jednoznacznie wyłączały możliwość usytuowania ściany budynku z otworami okiennymi lub drzwiowymi
w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki. Także wg § 12 ust. 1 aktualnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r.
w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.), jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy oraz 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Organ odwoławczy w toku rozprawy przeprowadzonej [...] września 2015 r. ustalił, że ściana południowa budynku znajduje się w odległości od 2,83 m do 3,32 m od osi ogrodzenia z płyt betonowych. Skoro oś tego muru nie odzwierciedlała rzeczywistego przebiegu granicy pomiędzy działkami 1078/1 i 1079/1, dokonanie pomiaru odległości tej ściany od osi ogrodzenia nie było właściwe. Jeżeli WINB nie przeprowadził dowodu dotyczącego przebiegu granicy pomiędzy tymi działkami w oparciu o dokumenty pochodzące z ewidencji gruntów i budynków, nie mógł zastosować przepisu prawa materialnego w postaci art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 u.P.b. Wydanie w tych okolicznościach decyzji nakazującej stronie skarżącej doprowadzenie przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem nie było uprawnione, gdyż nie wyjaśniono, czy rzeczywiście położenie ściany południowej z otworami okiennymi i drzwiowym odbiega od treści § 12 rozporządzenia.
Z uzasadnienia obecnie zaskarżonej decyzji WINB z dnia [...] października 2016 r. i akt administracyjnych obrazujących czynności podjęte po wydaniu w/w wyroku wynika, że organ ten pismem z dnia [...] września 2016 r. zwrócił się do Starostwa Powiatowego w [...] o nadesłanie aktualnej mapy zasadniczej w skali 1:500 ze wskazaniem granic działek ewidencyjnych 1078/1 i 1079/1 w obrysie ich zabudowy. Mapa taka została nadesłana [...] października 2016 r. z informacją, że jej aktualność w stosunku do terenu musi być potwierdzona przez jednostki wykonawstwa geodezyjnego. W dalszej kolejności WINB na podstawie wskazań elektronicznej mapy dostępnej na stronie internetowej "tarnobrzeg.geoportal2.pl" dokonał 3 pomiarów, tj. odległości naroża południowo – wschodniego, naroża południowo – zachodniego oraz ściany południowej budynku gospodarczego na działce 1078/1 od jej granicy południowej, co wynika z wykonanych wydruków
i uczynionych na nich adnotacji (k. 24-26 akt sprawy organu II instancji), po czym wydał zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu wyjaśnił, że po otrzymaniu oryginału mapy zasadniczej wraz z granicami, przeprowadził analizę odległości ściany południowej budynku inwentarsko – składowego położonego na działce nr 1078/1 od granicy z działką nr 1079/1, posiłkując się wskazaniami odczytanymi ze wskazanej mapy elektronicznej. Na podstawie pomiarów odcinków zobrazowanych na wskazanych wydrukach ustalono, że odległość naroża południowo – wschodniego, środka rozpiętości ściany południowej oraz naroża południowo – zachodniego od granicy z działką nr 1079/1 wynosi odpowiednio 3,6 m, 3,75 m i 3,9 m.
W ocenie Sądu, dokonane w ten sposób pomiary nie mogą być uznane za wiarygodne i stanowić wiążącej podstawy nałożenia w zaskarżonej decyzji obowiązku doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem poprzez nakazanie K. S. zamurowania otworów okiennych i drzwiowego znajdujących się w ścianie południowej budynku inwentarsko – składowego na działce nr 1078/1. Komputerowa geomapa, abstrahując od kwestii jej aktualności, mimo niewątpliwej jej pomocniczości i wygody stosowania, nie może stanowić podstawowego dowodu w oparciu o który następuje ustalenie niezbędnych odległości, gdyż nie daje tak gwarancji rzetelności danych w niej zawartych, jak i niezwykle pożądanej nie tylko w okolicznościach niniejszej sprawy precyzyjności, od której wprost zależy rodzaj rozstrzygnięcia.
Tym samym nie mają również waloru dokumentu urzędowego pochodzące z niej nieautoryzowane wydruki, nieopatrzone podpisami i odpowiednimi adnotacjami,
w szczególności odnoszącymi się do ich zgodności z materiałami znajdującymi się
w zasobach właściwego powiatowego ośrodka dokumentacji geodezyjnej
i kartograficznej. W istocie mają one charakter wyłącznie informacyjny o charakterze poglądowym, a widniejący w nagłówku wydruków zapis: "Informacja katastralna powiatu tarnobrzeskiego" świadczy o zupełnie innym przeznaczeniu zawartych tam danych, które nie mogą być traktowane na równi z materiałami zasobu geodezyjnego dokumentującymi przebieg granic działek ewidencyjnych i położenie (współrzędne) niezbędnych do ich ustalenia punktów osnowy geodezyjnej.
O ile zatem w ocenie WINB nie było możliwe w rozpatrywanej sprawie dokładne ustalenie niezbędnych odległości wyłącznie na podstawie posiadanej mapy zasadniczej (z czym Sąd się zgadza), za niezbędne należało uznać przeprowadzenie dowodu z opinii geodety, który po ustaleniu na podstawie dostępnych w zasobie geodezyjnym danych, ustaliłby odpowiadający im przebieg granicy między działkami nr 1078/1 i 1079/1, co w sposób nie budzący wątpliwości pozwoliłoby następnie na dokonanie pomiarów odległości, w jakiej od tej granicy znajduje się południowa ściana budynku inwentarsko – składowego posadowionego na działce nr 1078/1.
Podkreślenia wymaga, że wymóg kierowania się w tym względzie aktualnymi dokumentami geodezyjnymi korzystającymi w związku z art. 76 K.p.a z domniemania prawdziwości został wskazany w uzasadnieniu wyroku WSA z dnia 12 lipca 2016 r.
II SA/Rz 1546/15, którego to kryterium bez wątpienia nie spełniają dane zawarte
w aplikacji geoportal.
Nawiązując do sygnalizowanych przez K. S. w toku postępowania administracyjnego prób dokonania z udziałem geodety – przed rozpoczęciem przez nią w 2008 r. budowy ogrodzenia - wznowienia granicy między wskazanymi działkami, braku zgody E. P. na wykonanie prac oraz różnicy w przebiegu tego ogrodzenia i rzeczywistej granicy między działkami (wynikającej ze wskazywanej jego lokalizacji w całości na gruncie skarżącej) należy zwrócić uwagę, że przeprowadzenie na użytek toczącego się postępowania dowodu co do przebiegu granicy wg dokumentów pochodzących z zasobu geodezyjnego nie jest równoznaczne z wszczęciem lub przeprowadzeniem postępowania rozgraniczeniowego, które nie może być dokonane na podstawie przepisów u.P.b.
i nie pozostaje w kompetencji organów nadzoru budowlanego, a ma na celu wyłącznie ustalenie, czy zachowane zostały odległości o których mowa w § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...).
W tym kontekście należy przyznać rację tym twierdzeniom skargi, które wskazują na brak faktycznych ustaleń usytuowania budynku od granicy z działką
nr 1079/1. Równoznaczne jest to z uznaniem naruszenia przez WINB art. 153 P.p.s.a. poprzez wydanie decyzji wbrew wiążącej ten organ ocenie prawnej
i wskazaniom co do dalszego postępowania wynikającymi ze wskazanego wyroku, co jednocześnie oznacza, że zaskarżona decyzja jest wadliwa również z tego powodu, że zapadła wbrew ustawowym zasadom prowadzenia postępowania dowodowego określonym w art. 7, 77 i 80 K.p.a.
Jako przedwczesne należy zaś ocenić te zarzuty skargi, które bez wcześniejszego ustalenia odległości ściany z przeznaczonymi do zamurowania otworami od granicy działki wskazują, że ich wykonanie nie stanowiło istotnego odstępstwa od projektu.
Z uwagi na stwierdzone wyżej nieprawidłowości stanowiące naruszenie przepisów postępowania które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zasadne stało się uchylenie zaskarżonej decyzji WINB, o czym Sąd orzekł na podstawie
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku).
O należnych skarżącej kosztach postępowania na które złożyły się wpis od skargi (500 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) oraz opłata skargowa od pełnomocnictwa (17 zł) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. (pkt II).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło