II SA/Rz 172/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi wymienionej na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] stycznia 2008 r. Nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie niezgodności z dokonanym zgłoszeniem budowy budynku gospodarczego postanawia I. przyznać wnioskodawczyni A.G. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w ¼ części od wpisu sądowego od skargi, II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. II SA/Rz 172/08 U Z A S A D N I E N I E We wniosku na druku PPF, uzupełnionym pismem z dnia 2.07.2008 r. /data wpływu/, skarżąca A.G. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części. Postanowieniem z dnia 16.07.2008 r. wydanym przez referendarza sądowego, Sąd odmówił przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Od tego postanowienia pełnomocnik wnioskodawczyni J. J. /jej ojciec/ wniósł sprzeciw w ustawowym terminie. Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./, zwanej dalej skrótem P.p.s.a., sprzeciw, który nie został odrzucony powoduje, że postanowienie przeciwko któremu został wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że w tym przypadku postanowienie z dnia 16.07.2008 r. utraciło moc. Z oświadczenia wnioskodawczyni wynika, że jej rodzina prowadząca wspólne gospodarstwo domowe składa się z 6 osób /rodzice, mąż, dwoje dzieci w wieku 6-ciu i 3 lat oraz wnioskodawczyni/. Suma miesięcznych dochodów rodziny wynosi 4500,- zł miesięcznie. Stan majątkowy jest następujący: - dom mieszkalny o pow. 90 m2 /dwa pokoje, kuchnia, łazienka, spiżarka, przedpokój/, - gospodarstwo rolne /niecały 1 ha przeliczeniowy/, - samochód. Sąd, kierując się treścią art. 255 P.p.s.a. uznał, iż oświadczenie A.G. jest niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych i w związku z tym pismem z dnia 23.10.2008 r. wezwał ją do przedłożenia następujących dokumentów: - zaświadczeń o wysokości wynagrodzeń za pracę wnioskodawczyni i jej męża W.G. z dodatkami, premiami netto, za okres ostatnich 12 miesięcy, - wyciągów z rachunków bankowych ze wskazaniem lokat złotówkowych i dewizowych z okresu ostatnich trzech miesięcy dotyczących wnioskodawczyni, jej męża oraz rodziców J. i J.J./. Ponadto wezwano wnioskodawczynię o wskazanie marki samochodu i roku produkcji będącego własnością wnioskodawczyni i jej męża, dochodu rocznego z prowadzonego gospodarstwa rolnego i wydatków J. J. związanych z leczeniem i zakupem leków za okres ostatnich 6 miesięcy. W wezwaniu zaznaczono, że wymienione dokumenty i oświadczenie należy przesłać do Sądu w terminie 10 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dotychczasowego oświadczenia wnioskodawczyni. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi wnioskodawczyni J. J. w dniu 28.10.2008 r. /dowód doręczenia w aktach sprawy/. Żądane dokumenty i oświadczenie nie zostały Sądowi doręczone. W takim stanie rzeczy Sąd rozpoznał wniosek o udzielenie prawa pomocy na podstawie dotychczasowych informacji wnioskodawczyni zamieszczonych w jej oświadczeniu, które wpłynęło do Sądu w dniu 2.07.2008 r. /k. 38 akt sądowych/. Oceniając przedmiotowe oświadczenie, dochód miesięczny rodziny wnioskodawczyni w kwocie 4500,- zł trzeba zwiększyć o dochód uzyskiwany z gospodarstwa rolnego w granicach około 2000,- zł rocznie. Sąd miał tu na uwadze Obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 22.09.2008 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2007 r. /MP z 2008 r., nr 72, poz. 656/. Kierując się zasadami doświadczenia życiowego nie można wykluczyć, iż ojciec wnioskodawczyni, mający 79 lat ponosi wydatki związane z leczeniem i zakupem lekarstw. Niewątpliwie tez rodzina ponosi wydatki z tytułu wyżywienia, zakupu odzieży, różnych opłat związanych z utrzymaniem domu. Mając to wszystko na uwadze, Sąd przyjął, że wnioskodawczyni bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny jest w stanie uiścić opłatę od skargi w kwocie 375 zł i ewentualnie ponieść inne opłaty. W związku z tym i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 245 § 3 i 4, art. 260 i art. 16 § 2 P.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.