II SA/Rz 1723/15
PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-04-27
Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane w przedmiocie prawa pomocy, w następstwie rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, podlega zaskarżeniu zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane w przedmiocie prawa pomocy, po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, nie podlega zaskarżeniu zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skoro ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje takiej możliwości, zażalenie wniesione na takie postanowienie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżąca A.W. wniosła o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 lutego 2016 r. odmówiono przyznania prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 marca 2016 r. zmienił postanowienie referendarza i odmówił przyznania prawa pomocy. Skarżąca w piśmie z dnia 14 kwietnia 2016 r. zatytułowanym „zażalenie – skarga – sprzeciw” zakwestionowała to postanowienie. Sąd rozpoznał to pismo jako zażalenie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia A.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 marca 2016 r. II SA/Rz 1723/15 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - p o s t a n a w i a - odrzucić zażalenie
Postanowieniem z dnia 22 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej, zmienił postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 lutego 2016 r. i odmówił przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy. Postanowienie to doręczono A.W. w dniu 7 kwietnia 2016 r.
W dniu 14 kwietnia 2016 r. skarżąca skierowała do Sądu pismo zatytułowane jako "zażalenie – skarga – sprzeciw", w treści którego zakwestionowała opisane wyżej postanowienie podnosząc, że jest ono błędne i niesprawiedliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "Ppsa", wymienia postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, na które służy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z przepisu tego wynika, że zażalenie przysługuje także na inne postanowienia tego sądu w przypadkach przewidzianych w ustawie. Niemniej ani art. 194 § 1 Ppsa, ani też żaden inny przepis tej ustawy nie przewidują możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydanego w przedmiocie prawa pomocy wskutek rozpoznania sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego.
Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, która podlega odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny m.in. w przypadku jej niedopuszczalności (art. 197 § 2 w związku z art. 178 Ppsa). Ponieważ zażalenie A.W. zostało wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia, podlega ono odrzuceniu jako niedopuszczalne, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło