II SA/Rz 1743/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalania gruntów w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 2013 r. znak: [...] - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 2013 r. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 2013 r. znak: [...] wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalania gruntów wsi D., gm. [...] o ogólnym obszarze 276.2803ha. W skardze poza zarzutami odnoszącymi się do kwestionowanej decyzji skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 2013 r., nie uzasadniając go jednak w żaden sposób. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a."), stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Odnosząc się do przyjętej przez ustawodawcę konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a., w pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem postępowania o wstrzymanie wykonania decyzji jest decyzja objęta skargą. Powyższe nie uniemożliwia sądowi wstrzymania także innych aktów procesowych wydanych w granicach kontrolowanej sprawy, niemniej możliwość ta aktualizuje się dopiero w momencie, gdy zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu decyzji kończącej tok instancji w postępowaniu administracyjnym. Nie jest zatem możliwe skuteczne wystąpienie o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, które to wystąpienie nie obejmuje swoim przedmiotem zaskarżonej decyzji, a więc pomija skutki prawne, jakie na sytuację strony wywiera wejście do obrotu prawnego decyzji podjętej przez organ odwoławczy. Po drugie przesłankami wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., są tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne - (por. postanowienie NSA z 22 lutego 2008r., sygn. II OZ 131/08, publ. baza orzeczeń: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy czym do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę – por. post. NSA z 18 maja 2004r. FZ 65/04 (niepubl.)" – (patrz: J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz" – Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2006 – wydanie 2 – str. 188). W niniejszej sprawie skarżący nie objął wnioskiem o wstrzymanie zaskarżonej decyzji a jedynie decyzję organu I instancji a nadto nie wskazał konkretnych zdarzeń czy okoliczności, które potwierdziłyby, że zaskarżona decyzja mogłaby spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nadmienia, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.