II SA/Rz 1746/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka w dniu 15 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu zażalenia W.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 lutego 2016 r. II SA/Rz 1746/15 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi W.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - p o s t a n a w i a - uchylić własne postanowienie z dnia 9 lutego 2016 r. II SA/Rz 1746/15 Postanowieniem z dnia 9 lutego 2016 r. II SA/Rz 1746/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę W.F., z powodu uiszczenia przez skarżącą wpisu sądowego od skargi z uchybieniem terminu. We wniesionym zażaleniu W.F. zarzuciła błędne przyjęcie, że doręczenie przesyłki pocztowej pracownikowi sekretariatu DPS, w którym przebywa, było skuteczne i od tej daty rozpoczął bieg 7-dniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków fiskalnych skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie pracownik DPS-u przekazał jej bowiem nie 28 grudnia 2015 r. a zatem w dniu, w którym sam ją odebrał, lecz dopiero 8 stycznia 2016 r. Podniosła dodatkowo, że nie udzielała pracownikom DPS-u pełnomocnictwa do obioru korespondencji w jej imieniu, a zatem pozostawienie przesyłki pocztowej takiemu pracownikowi nigdy nie mogło zostać uznane za skutek doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zażalenie jako oczywiście uzasadnione została przez Sąd uwzględnione, niemniej z przyczyn innych niż wywiedzionych przez skarżącą. Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Analiza zaskarżonego postanowienia prowadzi do stwierdzenia, że Sąd błędnie przyjął, iż w sprawie doszło do doręczenia zastępczego przesyłki zawierającej zarządzenie o uiszczeniu wpisu z dnia 22 grudnia 2015 r. zgodnie z treścią art. 72 § 1 Ppsa. Uszło uwadze Sądu, że procedurę doręczenia zastępczego można zastosować tylko, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w domu, o czym literalnie stanowi treść wskazanej wyżej regulacji. Tym samym jeżeli adresat w chwili doręczenia przebywa w domu, nie jest możliwe pozostawienie pisma dorosłemu domownikowi, zarządcy domu lub dozorcy. Skoro zatem z wyjaśnień tak skarżącej, jak i Dyrektora DPS wynika, że w dniu 28 grudnia 2015 r. W.F. przebywała w DPS, pracownik operatora pocztowego nie był uprawniony do pozostawienia kierowanej do niej przesyłki pocztowej w sekretariacie tej jednostki, a zatem zarządcy domu. Oznacza to, że skutek doręczenia skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu nie nastąpił, sam wpis został uiszczony "bez wezwania", a skarga jako opłacona i wniesiona w terminie podlega rozpoznaniu przez Sąd. Mając na względzie przytoczone okoliczności, Sąd na podstawie art. 195 § 2 Ppsa uchylił zaskarżone postanowienie.