II SA/Rz 175/11

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 30.05.2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].12.2010 r. nr [...], wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, - postanawia – 1) zwolnić skarżącą od obowiązku pokrycia kosztów sądowych, 2) ustanowić adwokata z urzędu. Wnioskiem, który wpłynął do Sądu w dniu 22.04.2011 r., skarżąca A. W. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienia adwokata. Wniosek wyżej wymienionej dotyczy sprawy o sygn. II SA/Rz 175/11 związanej z kontrolą decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].12.2010 r., nr [...]. Sprawa o sygn. II SA/Rz 175/11 została zakończona przed WSA na podstawie postanowienia z 6 kwietnia 2011 r., sygn. II SA/Rz 175/11. Na jego mocy odrzucono skargę A. W. z uwagi na nienadesłanie w terminie odpisów skargi. Strona wniosła o przywrócenie terminu do nadesłania tych odpisów. Kierując się treścią wniosku PPF, ustalono, iż wnioskodawczyni zamieszkuje samotnie w mieszkaniu o pow. 48 m². Skarżąca otrzymuje rentę rodziną w kwocie 1700 zł brutto – 1400 zł netto. Opłaty związane z utrzymaniem lokalu wynoszą 700 zł miesięcznie. Strona spłaca kredyt w wysokości 100 zł miesięcznie. Ponadto strona cierpi na choroby wymagające stałego leczenia. A. W. jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Wydatki na leczenie i rehabilitację wynoszą miesięcznie ok. 250 – 300 zł. Strona nie może liczyć na pomoc bliskich gdyż żyje samotnie. Stwierdzono, co następuje: Wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca wnosząc o zwolnienie od pełnych kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, ubiega się o przyznanie prawa pomocy w najszerszych granicach tej instytucji. Obejmują one zarówno zniesienie obciążeń fiskalnych jak i pokrycie z budżetu państwa wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi. Analiza znajdującego się w aktach sprawy formularza PPF, pozwala stwierdzić, że sytuacja majątkowa i osobista skarżącej opowiada ustawowym przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Według treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.), wnioskujący otrzyma prawo pomocy w zakresie całkowitym jeżeli zdoła wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca A. W. nie jest w stanie bez pogorszenia poziomu utrzymania uiścić jakąkolwiek kwotę kosztów sądowych jak również ustanowić fachowego pełnomocnika. Uiszczenie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia adwokackiego w sposób oczywisty nadwyrężyłoby zdolność skarżącej do ponoszenia bieżących i koniecznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego w postaci podstawowej żywności i lekarstw. Jeżeli Sąd przywróci skarżącej termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, strona byłaby zmuszona pokryć wpis sądowy w kwocie 500 zł. Także wniesienie skargi kasacyjnej wiąże się z koniecznością pokrycia połowy należnego wpisu od skargi wszczynającej postępowanie przed sądem pierwszej instancji (tj. 250 zł). Podane ciężary oscylują w granicach łącznych miesięcznych dochodów strony. Ze skromnych środków utrzymania, strona nie jest też w stanie ustanowić na swą rzecz fachowego pełnomocnika. Jego udział w określonych etapach postępowania jest konieczny dla ochrony interesów prawnych strony. Resumując, środki znajdujące się dyspozycji strony mogą wystarczyć wyłącznie na pokrycie kosztów niezbędnego utrzymania. Dlatego przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym należy uznać za zasadne. Spełnienie warunków do uzyskania prawa pomocy, nakazuje rozstrzygnąć wniosek skarżącej pozytywnie na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.