II SA/Rz 175/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik WSA Paweł Zaborniak /spr./ Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 lipca 2013 r. sprawy ze skargi B. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012 r, nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. skargę oddala; II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz adwokata D. K. z Kancelarii Adwokackiej [...] wynagrodzenie w kwocie 295 zł 20/100 /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł / słownie : dwieście czterdzieści złotych/ i tytułem 23 % podatku VAT kwotę 55 zł 20/100 / słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/. Przedmiotem skargi B. O. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczegow (zwanego dalej SKO lub Kolegium) z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem stwierdzono niedopuszczalność odwołania na skutek uchybienia terminu do jego wniesienia. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące okoliczności faktyczne i prawne: Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...], cofnął B. O. uprawnienia do kierowania pojazdami według kategorii "A, B, T", potwierdzone prawem jazdy nr [...] wydanym w dniu 3 kwietnia 2003 r., nr druku: [...] przez Starostę [...]. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. W odwołaniu od tej decyzji B. O. wskazał, że badanie lekarskie wykonał w 2003 r. i jest ono ważne bezterminowo. Podniósł, że decyzja jest dla niego krzywdząca. Po rozpatrzeniu odwołania SKO decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 413/12, uchylił zaskarżoną decyzję SKO. Sąd uchylił decyzję Kolegium celem przeprowadzenia przez ten organ postępowania wyjaśniającego w przedmiocie ustalenia kwestii terminu złożenia przez B. O. odwołania od decyzji organu pierwszej instancji – Starosty [...]. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania B. O. SKO postanowieniem opisanym na wstępie stwierdziło niedopuszczalność odwołania na skutek uchybienia terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wskazano, że decyzja Starosty z dnia [...] sierpnia 2011 r. została wysłana skarżącemu trzykrotnie. Po raz pierwszy w dniu 2 sierpnia 2011 r., a po dwukrotnym awizowaniu przesyłka została zwrócona do nadawcy 18 sierpnia 2011 r. Po raz kolejny przesyłka z decyzją organu I instancji została wysłana do skarżącego 20 września 2011 r., a po dwukrotnym awizowaniu, została zwrócona do nadawcy w dniu 7 października 2011 r. W dniu 11 października 2011 r. korespondencja z decyzją została wysłana do strony po raz trzeci, a jej odbiór nastąpił w dniu 25 października 2011 r. Kolegium podało też, że odwołanie od decyzji organu I instancji zostało złożone przez B. O. bezpośrednio w siedzibie organu w dniu 26 października 2011 r. Organ stwierdził, że decyzja organu I instancji została doręczona prawidłowo za pierwszym wysłaniem z dnia 2 sierpnia 2011 r. Kolegium zwróciło uwagę, że decyzja Starosty zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia, a strona nie składała wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. SKO naprowadziło, że w niniejszej sprawie nastąpił skutek doręczenia w postaci otwarcia dla strony terminu do wniesienia odwołania. Dlatego ponowne przesłanie przez Starostę decyzji, która już została uprzednio prawidłowo doręczona stronie, nie może mieć bezpośredniego wpływu na bieg ustawowego terminu do wniesienia odwołania, a w szczególności nie otwiera na nowo biegu terminu dla strony. Natomiast ponowne doręczenie decyzji stronie ma jedynie charakter informacyjny. Reasumując, Kolegium stwierdziło, że doręczenie B. O. decyzji I instancji nastąpiło w sposób skuteczny już za pierwszym razem (tj. w drodze podwójnego awizowania). Kierując się zasadą ostateczności decyzji uznało, że rozpatrzenie odwołania B. O. jest niedopuszczalne(nie został bowiem dochowany termin 14 dni z art. 129 § 2 k.p.a.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie B. O. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy i nadanie jej biegu. Skarżący zwrócił uwagę na swoją ciężką sytuacje zdrowotną i finansową. Zwrócił się o zwrot pieniędzy za wydanie prawa jazdy. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga okazała się niezasadna, co obliguje Sąd do jej oddalenia. Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Należy dodać, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało zaskarżone postanowienie w oparciu o art. 134 K.p.a. Organ zastosował ten przepis stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Tak skonstruowane rozstrzygnięcie zostało także oparte o przepisy dotyczące doręczeń pism oraz terminów na wniesienia odwołania. Zakreślony obszar regulacji procesowych stanowił dla Sądu wzorzec kontroli przedmiotu skargi. W myśl art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni licząc od dnia doręczenia decyzji. Wniesienie odwołania z uchybieniem tego terminu oznacza zakaz merytorycznego orzekania przez organ odwoławczy. Jego rola sprowadza się wówczas do wydania postanowienia potwierdzającego naruszenie przepisu art. 129 § 2 K.p.a. O tym obowiązku organu odwoławczego stanowi treść art. 134 K.p.a. Termin do wniesienia odwołania liczy się od dnia doręczenia decyzji, przez co należy rozumieć sytuację, w której zaskarżony akt został skutecznie, czyli zgodnie z przepisami procesowymi, zakomunikowany stronie postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie doręczenie decyzji nastąpiło w trybie przepisów dopuszczających domniemanie doręczenia pisma, tj. art. 44 k.p.a. Na podstawie przedłożonych sądowi akt administracyjnych ustalono, że po raz pierwszy wysłano do B. O. decyzję Starosty w dniu 2 sierpnia 2011 r. Ponieważ adresata nie zastano w mieszkaniu, pismo zostało w dniu 3 sierpnia 2011 r. awizowane stosownie do treści art. 44 § 2 K.p.a. Zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie 7 dni w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Z powodu niepodjęcia przesyłki w tym terminie, awizowano ją powtórnie w dniu 10 sierpnia 2011 r. Tym samym nastąpiła realizacja dyspozycji art. 44 § 3 K.p.a. Pomimo podwójnego awizowania, przesyłka nie została odebrana przez stronę i w dniu 18 sierpnia 2011 r. została zwrócona do nadawcy czyli do Starostwa Powiatowego (art. 44 § 1 i § 4 k.p.a.). Urząd pocztowy przechowywał przesyłkę przez czternaście dni, zaś zawiadomienie o możliwości odbioru pisma było dwukrotnie pozostawiane w oddawczej skrzynce pocztowej. Dlatego skutek doręczenia mógł nastąpić w ostatnim dniu czternastodniowego okresu, o czym stanowi art. 44 § 4 k.p.a. Mając na uwadze te fakty oraz treść art. 44 § 4 k.p.a., skutek doręczenia decyzji Starosty [...] B. O. nastąpił w dniu 17 sierpnia 2011 r. Termin na wniesienie odwołania dla w/w upłynął w dniu 31 sierpnia 2011 r. (środa). Ponieważ odwołanie zostało złożone osobiście przez skarżącego w dniu 26 października 2011 r. w urzędzie SKO (świadczy o tym adnotacja pracownika SKO na odwołaniu), czyli z naruszeniem powołanej wyżej normy art. 129 § 2 k.p.a., Organ odwoławczy nie miał innego wyjścia jak wydać postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. Poza sporem pozostaje fakt, iż strona postępowania nie składała do organu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. W tych okolicznościach rozpatrzenie odwołania na podstawie art. 138 K.p.a. przez SKO stanowiłoby o naruszeniu tej regulacji prawa procesowego. Wyjaśnienie opisanych okoliczności dotyczących terminu wniesienia odwołania, pozwala uznać, że organ wykonał zalecenia zawarte w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 11 października 2012 r., o sygn. akt II SA/Rz 413/12. Ponieważ zaskarżone postanowienie SKO nie narusza prawa, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono stosując w tym zakresie art. 200 p.p.s.a.