II SA/Rz 175/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych i ustanowić dla niego adwokata. II SA/Rz 175/13 U z a s a d n i e n i e B. O. wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym osoby fizyczne w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wg zawartych w nim informacji, wspólne gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną, wraz z którą utrzymuje się z pobieranych rent socjalnych w wysokości po 600 zł./osobę. Jako posiadane przez nich składniki majątkowe skarżący wykazał kwalifikujący się do remontu dom o pow. 100 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 0,32 ha. Powołał się również na zaległości w opłacaniu rachunków za gaz (500 zł.) i "instalację wodną" (800 zł.), wskazał także na "zadłużenie w Rejestrach Długów" w wysokości 1744 zł. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zastępcy prawnego w osobie m.in. adwokata wchodzi w zakres całkowitego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej związane jest z wykazaniem przez nią, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analiza powyższej przesłanki w kontekście udzielonych przez skarżącego informacji przemawia za uznaniem zasadności jego wniosku w całości. Podyktowane jest to przede wszystkim trudną sytuacją finansową wnioskodawcy i jego żony, którzy na potrzeby swojego utrzymania mają do dyspozycji w skali miesiąca ok. 1200 zł. Abstrahując od źródła tych dochodów – pochodzących w całości ze środków pomocy społecznej i nawet przy braku informacji nt. ponoszonych przez nich wydatków, w odniesieniu do 2 osób kwotę tę należy uznać za niewystarczającą, a przez to umożliwiającą im pokrycie jedynie najbardziej podstawowych potrzeb. O doświadczanych przez skarżącego i jego żonę trudnościach finansowych wprost świadczą ciążące na nich zaległości płatnicze. Sytuacja ta w praktyce nie pozostawia żadnych wątpliwości, że nie ma on jakichkolwiek możliwości opłacenia kosztów sądowych związanych ze swoim udziałem w sprawie (w tym nawet stosunkowo niskiego - bo w wysokości 100 zł. - wpisu od skargi, którego opłacenie warunkuje nadanie jej dalszego biegu i merytoryczne rozpoznanie) oraz ustanowienia we własnym zakresie fachowego pełnomocnika z wyboru. Brak po stronie skarżącego zdolności do wygospodarowania środków na pokrycie kosztów postępowania uwiarygadnia także jego stwierdzenie, że nie stać go na przeprowadzenie niezbędnego remontu domu. Nie posiada on przy tym również żadnych wartościowych składników majątkowych, które poprzez uzyskiwany z nich dochód lub w wyniku ewentualnego spieniężenia mogłyby stanowić źródło ich pokrycia. W tej sytuacji należy uznać, że sytuacja materialna skarżącego w pełni uzasadnia uwzględnienie jego wniosku. Pozostaje to w ścisłym związku z celem instytucji prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania bez względu na sytuację materialną z wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień. W tych okolicznościach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.