II SA/Rz 1750/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi RD na decyzję [.] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] października 2015 r. nr [.] w przedmiocie nakazu rozbiórki dobudowy do budynku - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić RD kwotę 500 zł /słownie: pięćset złotych/ tytułem wpisu od odrzuconej skargi. Zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu w kwocie 500 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo sądowe zawierające powyższe wezwanie wydano w dniu 29 grudnia 2015 r. dorosłemu domownikowi – JD (jak wynika ze złożonego w aktach administracyjnych pełnomocnictwa notarialnego z dnia [.] lutego 2012 r. Rep. A [.] /2012 – matki skarżącego); odbierająca przesyłkę posłużyła się pieczątką firmową o treści "Przedsiębiorstwo [....] RD". Jak wynika z dowodu polecenia przelewu wpłaty z rachunku bankowego RD dokonano tego w dniu 7 stycznia 2016 r., podczas gdy ustawowy termin do dokonania tej czynności upłynął 5 stycznia 2016 r. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"). Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i 2 Ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli natomiast skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 Ppsa przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Wskazany termin ustawowy wymaga dokonania czynności w ściśle określonym czasie. Jego przekroczenie powoduje, że zdziałana czynność jest w myśl art. 85 Ppsa bezskuteczna. Dlatego też uiszczenie wpisu w dniu 7 stycznia, podczas gdy ustawowy termin upływał z dniem 5 stycznia, który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 83 § 2 Ppsa i art. 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 90) uznać należało za bezskuteczne. To zaś rodzi konieczność odrzucenia skargi, o czym orzeczono w punkcie I postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.