II SA/Rz 1754/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku T. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie - postanawia - przyznać wnioskodawcy T. F. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. T. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie. W odpowiedzi na wezwanie o wpis w kwocie 200 zł od powyższej skargi wymieniony złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Podniósł, że jest "prostym i biednym człowiekiem", którego dochody pozwalają "tylko na skromne życie". Podkreślił, że nie zna przepisów prawa. Z uzyskiwanej renty w wysokości 907,23 zł wydatkuje następujące kwoty: 500 zł – utrzymanie mieszkania, 40 zł – telefon, 367,23 zł – żywność i lekarstwa. Rozpoznając wniosek, zważono, co następuje: T. F. ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W myśl art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", taki wymiar wsparcia ze środków publicznych składa się na prawo pomocy w całkowitym zakresie. Zgodnie z kolei z art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w częściowym zakresie obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub też tylko ustanowienie adwokata. Zasadniczo jednak to strony postępowania sądowego mają obowiązek ponoszenia związanych z nim ciężarów, którą to regułę wyraża art. 199 P.p.s.a. Osoba, która ma trudną sytuację materialną winna w celu uzyskania pomocy od Państwa wykazać, że spełnia przesłankę powyższego. W przypadku prawa pomocy w całkowitym zakresie obowiązana jest ona więc do wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, o czym stanowi art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Natomiast częściowe prawa pomocy adresowane jest do osoby, która wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Oświadczenie złożone przez T. F. odnośnie do jego stanu rodzinnego, majątku i dochodów wskazuje, że poza zakresem jego możliwości znajduje się wygospodarowanie kwot potrzebnych do samodzielnego sfinansowania udziału w niniejszym postępowaniu, z którym związane koszty wynoszą aktualnie 200 zł (wpis od skargi). Na kolejnych etapach postępowania może jednak powstać obowiązek poniesienia dalszych kosztów sądowych. Do powyższego dochodzi jeszcze koszt wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Poniesienie przez wnioskodawcę tego rodzaju wydatków skutkowałoby z pewnością powstaniem uszczerbku w jego koniecznym utrzymaniu. Skarżący prowadzi bowiem jednoosobowe gospodarstwo domowe, uzyskując tylko dochód z renty rolniczej, którego wysokość (907,23 zł) wystarcza mu jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb tj. w zakresie wyżywienia, leczenia i mieszkania. Tym samym, nie jest możliwe, by strona mogła poczynić z niego jakiekolwiek oszczędności na poczet kosztów niniejszego postępowania. Biorąc powyższe pod uwagę, zwolniono T. F. od kosztów sądowych i ustanowiono na jego rzecz adwokata, o czym orzeczono na podstawie art. 25 8 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, § 3, art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a.