II SA/Rz 176/08

Dnia 3 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 1998 roku, nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich - postanawia - odrzucić skargę. Skargą z dnia 8 sierpnia 2007 roku (data sporządzenia), skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie W. T. zakwestionował rozstrzygnięcie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, którym pozbawiono go uprawnień kombatanckich. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący wskazał, iż skarga dotyczy decyzji ww. organu z dnia [...] października 1998 roku, nr [...]. Mając na uwadze tę okoliczność Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 28 stycznia 2008 roku, sygn. akt II SA/Kr 1002/07 stwierdził swoją niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., Sąd odrzuci skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Jak wynika z akt sprawy skarga W. T. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 1998 roku, nr [...] była już przedmiotem rozpoznania tutejszego Sądu. Wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2000 roku, sygn. akt SA/Rz 156/99 Sąd oddalił ją jako niezasadną. Wyrok ten jest prawomocny. Jedynie na marginesie należy stwierdzić, iż nawet przy pominięciu ww. okoliczności skarga podlegałaby odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Mając na uwadze całość powyższego Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.