II SA/Rz 1760/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1760/16 w sprawie ze skargi A.G., A.O. A.K., C.P., G.Z., H.K., J.Z., K.S., K.B., K.G., K.Ś., K.B., M.P. i S.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie scalenia gruntów - postanawia - oddalić wniosek Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1760/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu skargi A.G., A.Ol. A.K., C.P., G.Z., H.K., J.Z., K.S., K.B., K.G., K.Ś., K.B., M.P. i S.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie scalenia gruntów uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] oraz stwierdził nieważność postanowienia Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono A.K. w dniu [...] lutego 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 742 akt sądowych). W piśmie z dnia 19 lutego 2018 r., nadanym w placówce pocztowej operatora wyznaczonego tego samego dnia A.K. wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie wyroku. Zażądała "uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1760/16 w przedmiocie braku odniesienia się Sądu w uzasadnieniu rozstrzygnięcia do: 1) Wadliwości wniosków chętnych osób na scalenie gruntów i braku oceny w tym względzie, 2) Konieczności lub nie powołania Radcy Scaleniowej w nowym postępowaniu, 3) Nieprawidłowego zabrania w toku postępowania scaleniowego działek budowalnych siedliskowych co jest skandalem i jest niedopuszczalne, 4) Odbieranie działek niezbędnych i przylegających bezpośrednio do zabudowań 5) Brak odniesień do prawomocnego wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2010 r. II SA/Rz 734/08, 6) Przydzielanie działek osobom zmarłym bez jakiegokolwiek tytułu własności, 7) Nieprzeprowadzania żadnych postępowań spadkowych po zmarłych osobach, 8) Nie odniesienie się do handlu ziemią za grobu." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek A.K. o uzupełnienie wyroku podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a." . strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie natomiast do treści art. 157 § 1a P.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku zgłoszony po upływie terminu podlega odrzuceniu. Z treści przytoczonej wyżej regulacji art. 157 § 1 P.p.s.a. wynika, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi. Należy zauważyć, przepis powyższy nie przewiduje możliwości złożenia wniosku o uzupełnienie uzasadnienia wyroku. Sąd podziela w całości stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FSK 2066/09 (dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl), iż gramatyczna wykładnia art. 157 § 1 P.p.s.a. pozwala na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. komentarz do art. 157, B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IV., str. 445 – 446; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343). Złożony bowiem na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadniania (por. J. Jagielski [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2011 r., str. 561). Uzasadnienie bowiem podporządkowane jest pewnym założeniom metodycznym, o których decyduje sporządzający je sędzia. Ewentualne jego braki mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2008 r., II Oz 1361/07, LEX nr 348205). Również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie jest jednoznaczne i wskazuje, że z przepisów P.p.s.a. nie wynika uprawnienie stron do wystąpienia o uzupełnienie uzasadnienia wyroku. Wniosek oparty na art. 157 § 1 P.p.s.a. może jedynie dotyczyć samego rozstrzygnięcia a więc sentencji wyroku (postanowienia), a nie jego uzasadnienia (por. postanowienia NSA z dnia 6 marca 2008 r., I OSK 1664/06; z dnia 12 stycznia 2010 r., II OSK 80/07, z dnia 22 października 2008 r., II OSK 27/08; z dnia 20 lipca 2005 r., II OZ 608/05; z dnia 28 października 2010 r., II FSK 735/09, wszystkie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Reasumując, nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia wyroku poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności. Sąd stwierdza, że we wniosku zatytułowanym jako "wniosek o uzupełnienie wyroku" A.K. wystąpiła w istocie o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1760/16 o wyszczególnione w punktach kwestie. Tym samym jej wniosek jest oczywiście niedopuszczalny. Mając na uwadze powołaną wyżej wykładnię art. 157 § 1 P.p.s.a. Sąd zobligowany był wniosek oddalić.