II SA/Rz 1760/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.Ś. o uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1760/16 w sprawie ze skargi A.G., A.O., A.K., C.P., G.Z., H.K., J.Z., K.S., K.B., K.G., K.Ś., K. B., M.P. i S.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie scalenia gruntów - postanawia - odrzucić wniosek Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1760/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu skargi A.G., A.O. A.K., C.P., G.Z., H.K., J.Z., K.S., K.B., K.G., K.Ś., K.B., M.P. i S.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie scalenia gruntów uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] oraz stwierdził nieważność postanowienia Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono K.Ś. w dniu 3 lutego 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 728 akt sądowych). W piśmie z dnia 19 lutego 2018 r., nadanym w placówce pocztowej operatora wyznaczonego tego samego dnia K.Ś. wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie wyroku. Skarżąca zażądała "uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1760/16, w przedmiocie braku odniesienia się Sądu w uzasadnieniu rozstrzygnięcia do: 1) Wadliwości wniosków chętnych osób na scalenie gruntów i braku oceny w tym względzie, 2) Konieczności lub nie powołania Radcy Scaleniowej w nowym postępowaniu, 3) Nieprawidłowego zabrania w toku postępowania scaleniowego działek budowalnych siedliskowych co jest skandalem i jest niedopuszczalne, 4) Odbieranie działek niezbędnych i przylegających bezpośrednio do zabudowań 5) Brak odniesień do prawomocnego wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2010 r. II SA/Rz 734/08, 6) Przydzielanie działek osobom zmarłym bez jakiegokolwiek tytułu własności, 7) Nieprzeprowadzania żadnych postępowań spadkowych po zmarłych osobach, 8) Nie odniesienie się do handlu ziemią za grobu." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek K.Ś. o uzupełnienie wyroku podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a." strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie natomiast do treści art. 157 § 1a P.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku zgłoszony po upływie terminu podlega odrzuceniu. Z treści przytoczonej wyżej regulacji art. 157 § 1 P.p.s.a. wynika, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi. Przepis powyższy nie przewiduje zatem możliwości złożenia wniosku o uzupełnienie uzasadnienia wyroku. Sąd ustalił, że uzasadnienie wyroku zostało doręczone K.Ś. w dniu 3 lutego 2018 r., a zatem czternastodniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku upływał w dniu 17 lutego 2018 r. Pomijając zatem, iż wniosek zawierał niedopuszczalne w świetle P.p.s.a. żądanie uzupełnienia uzasadnienia wyroku, to został nadany w placówce pocztowej 2 dni po upływie ustawowo przewidzianego do tego terminu, czyli w dniu 19 lutego 2018 r. Jako spóźniony podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 157 § 1a P.p.s.a.