II SA/Rz 177/23

PostanowienieWSA w Rzeszowie2023-03-03

Skład orzekający: Stanisław Śliwa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skargę na postanowienie o wstrzymaniu budowy tymczasowego obiektu budowlanego można odrzucić z powodu nieuiszczenia opłaty sądowej i nieprzedłożenia wymaganej liczby odpisów skargi pomimo wezwania do uzupełnienia braków?
Ratio decidendi
Skarga powinna spełniać wymogi formalne pisma procesowego, w tym zawierać odpowiednią liczbę odpisów oraz być opłacona. Nieuzupełnienie braków formalnych pomimo wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
W. M. złożyła skargę na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 9 grudnia 2022 r. dotyczącą wstrzymania budowy tymczasowego obiektu budowlanego. Sąd wezwał ją do uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 100 zł oraz do dostarczenia 11 odpisów skargi w terminie 7 dni. Skarżąca nie uzupełniła braków w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę W. M. na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 47 P.p.s.a.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2023 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 9 grudnia 2022 r. nr OA.7722.21.2.2022 w przedmiocie wstrzymania budowy tymczasowego obiektu budowlanego - postanawia – odrzucić skargę. W. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie w przedmiocie wstrzymania budowy tymczasowego obiektu budowlanego. Ze względu na braki skargi, wezwano Składającą ją do ich usunięcia przez uiszczenie kwoty 100 zł z tytułem wpisu od skargi, jak też nadesłanie 11 egzemplarzy odpisów skargi. Podano, że czynności powyższych należy dokonać w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 7 lutego 2023 r. dotyczącego opłaty od skargi oraz doręczenia wezwania w pozostałym zakresie, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazane zarządzenie oraz wezwanie odnośnie do odpisów skargi doręczone zostały Skarżącej dnia 9 lutego 2023 r. (do rąk dorosłego domownika). Do dnia 16 lutego 2023 r. Skarżąca nie uzupełniła powyższych braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej "P.p.s.a.", P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów – w myśl art. 47 § 1 P.p.s.a. – jest konieczność dołączenia odpowiedniej ilości jego odpisów i odpisów jego załączników celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Nieuzupełnienie powyższego braku, pomimo stosownego wezwania w tym zakresie, obliguje do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Natomiast w myśl art. 230 P.p.s.a., od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takiej sytuacji przewodniczący wzywa składającego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu skargę odrzuca się (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić konieczność odrzucenia skargi. Składająca ją nie usunęła bowiem jej braków w zakresie przedłożenia odpowiedniej ilości jej odpisów (jedenaście) oraz uiszczenia opłaty sądowej. Wskazany termin do dokonania powyższych czynności upłynął bezskutecznie z dniem 16 lutego 2023 r Z powyższych przyczyn odrzucono skargę W. M. w oparciu na art. 220 § 1, § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3, § 3 w zw. z art. 47 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło