II SA/Rz 1770/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia MW na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 kwietnia 2017 r. II SA/Rz 1770/15 o odrzuceniu wniosku o wyłączenie sędziów - p o s t a n a w i a - odrzucić zażalenie Wnioskiem z dnia 2 lutego 2016 r. MW (skarżąca) zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wyłączenie wszystkich sędziów i asesorów tego sądu od orzekania w sprawie zainicjowanej jej skargą i zarejestrowanej pod sygn. II SA/Rz 1770/15. Postanowieniem z dnia 29 marca 2016 r. I OW 37/16 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach do rozpoznania wniosku skarżącej. Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2016 r. II SO/Ke 4/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie sędziów: Małgorzaty Niedobylskiej, Piotra Popka, Grzegorza Panka, Tomasza Smolenia, Jacka Surmacza, Jarosława Szaro, Kazimierza Włocha, Krystyny Józefczyk, Magdaleny Józefczyk, Elżbiety Mazur-Selwy, Ewy Partyki, Jerzego Solarskiego, Stanisława Śliwy, Małgorzaty Wolskiej, Pawła Zaborniaka, Joanny Zdrzałki i Piotra Godlewskiego oraz referendarza sądowego Agaty Kosowskiej - Dudzik od orzekania w sprawie sygn. akt II SA/Rz 1770/15. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2016 r. I OZ 1235/16, NSA oddalił zażalenie skarżącej wniesione na ww. postanowienie WSA w Kielcach. W dniu 10 kwietnia 2017 r. skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z wnioskiem o wyłączenie sędziów tego sądu: sędziego NSA Małgorzaty Wolskiej i sędziego WSA Krystyny Józefczyk od orzekania w sprawie II SA/Rz 1770/15. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. II SA/Rz 1770/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił wniosek o wyłączenie sędziów na podstawie art. 22 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa). W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i uwzględnienie zgłoszonego wniosku o wyłączenie sędziów. Podniosła, że postanowienie Sądu z dnia 12 kwietnia 2017 r. zostało wydane z naruszeniem prawa. W ocenie skarżącej wskazani przez nią sędziowie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 18 § 1 pkt 6a Ppsa, gdyż brali udział w wydaniu wyroku w sprawie o sygn. II SAB/Rz 64/11. Natomiast jej poprzedni wniosek został złożony w oparciu o art. 19 Ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z treścią art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ponadto zgodnie z art. 16 § 2 Ppsa, Sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie przedmiotem zażalenia jest postanowienie, o którym mowa w art. 22 § 4 Ppsa, to jest postanowienie o odrzuceniu wniosku o wyłączenie sędziego. Postanowienie to nie podlega zaskarżeniu w drodze zwyczajnych środków odwoławczych, to jest skargi kasacyjnej i zażalenia. Po pierwsze bowiem, postanowienie to nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 173 § 1 Ppsa). Po drugie, dopuszczalność zaskarżenia powyższego postanowienia w drodze zażalenia nie wynika ani z art. 194 § 1 Ppsa, ani z innych przepisów Ppsa i przepisów szczególnych. W związku z powyższym zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 kwietnia 2017 r. II SA/Rz 1770/15 o odrzuceniu wniosku skarżącej o wyłączenie sędziów na podstawie art. 22 § 4 Ppsa, jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa. Na marginesie Sąd zwraca uwagę, że nie jest prawnie dopuszczalna kontrola prawidłowości prawomocnego postanowienia z dnia 12 kwietnia 2017 r. II SA/Rz 1770/15 w ramach kontroli formalnej dopuszczalności zwykłego środka zaskarżenia.