II SA/Rz 1779/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - postanawia - umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. Z. S. wezwana do uiszczenia wpisu od jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wniosła o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Celem uzyskania dodatkowych danych odnośnie do sytuacji finansowej wnioskodawczyni, wezwano ją do uzupełnienia złożonego pierwotnie oświadczenia w tym przedmiocie. W dniu 31 stycznia 2017 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo, w którym składająca go Z. S. oświadczyła, że rezygnuje z pomocy, o którą się ubiegała. Z kolei w dniu 8 lutego 2017 r. skarżąca uiściła kwotę 500 zł tytułem wpisu od jej skargi. W świetle art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", stronie może być przyznane prawo pomocy, na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. W sytuacji więc, gdy strona taki wniosek złoży, a następnie go cofnie, to oznacza, że jej zamiarem nie jest kontynuowanie postępowania w jego przedmiocie. W takich okolicznościach art. 249a P.p.s.a. przewiduje konieczność umorzenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy. W niniejszej sprawie zasadnym stało się więc wydanie orzeczenia o umorzeniu zainicjowanego wnioskiem Z. S. postępowania dotyczącego częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Wymieniona w piśmie, które wpłynęło do tut. Sądu dnia 31 stycznia 2017 r. złożyła bowiem oświadczenie o rezygnacji z pomocy, o którą pierwotnie wnioskowała. Tym samym zbędne stała się merytoryczna ocena sytuacji materialnej strony w kontekście spełniania przez nią przesłanki przyznania prawa pomocy. Podstawę niniejszego postanowienia stanowi art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 249a P.p.s.a.