II SA/Rz 1791/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej SM od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 czerwca 2017 r. II SA/Rz 1791/16 wydanego w sprawie ze skargi SM na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki przewodu kominowego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2017 r. II SA/Rz 1791/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę SM na opisaną w sentencji postanowienia decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W dniu 18 lipca 2017 r. skarżący skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem WSA w Rzeszowie, sporządzoną osobiście przez siebie skargę kasacyjną od ww. wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, jeżeli nie pochodzi od osób wymienionych w art. 175 § 2 i § 3. Skarga kasacyjna jest zatem kwalifikowanym pismem procesowym, którego sporządzenie przez osobę nieuprawnioną stanowi nieusuwalny, niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 176 i art. 193 Ppsa brak formalny, uniemożliwiający nadanie sprawie prawidłowego biegu. Stosownie zaś do art. 178 Ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjna wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżący swoje pismo procesowe z dnia 18 lipca 2017 r. zatytułował jako "apelacja od wyroku z dnia 13 czerwca 2017 r.", niemniej z jego treści w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że jego wolą jest zainicjowanie postępowania przed NSA, którego przedmiotem miałaby być ocena wyroku WSA w Rzeszowie, wydanego w sprawie o sygn. II SA/Rz 1791/16. Środkiem zaskarżenia od wyroku sądu I instancji, w myśl przepisów Ppsa, jest skarga kasacyjna wobec czego Sąd przyjął, że pismo skarżącego, pomimo błędnego oznaczenia, stanowi w istocie skargę kasacyjną. Niemniej z uwagi na fakt, że skarga kasacyjna skarżącego nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź przez osoby, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 Ppsa, Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 – 3 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.