II SA/Rz 18/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.R. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwrot kosztów postępowania w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych - p o s t a n a w i a - odrzucić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwrot kosztów postępowania Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2018 r. tut. Sąd uwzględnił skargę Z.R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. Pismem z dnia 11 czerwca 2018 r. skarżący wniósł m.in. o "zasądzeniu zwrotu kosztów procesu" w łącznej kwocie 740 zł. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2018 r. WSA w Rzeszowie oddalił wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, jako spóźniony. Jak wskazał w uzasadnieniu, skarżący w piśmie, którym zawiadomiono go o terminie rozprawy został pouczony, że stosownie do art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 dalej: P.p.s.a.) strona traci uprawnienie żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów, co nie miało miejsca, ani w skardze do tut. Sądu ani na rozprawie, która odbyła się w dniu 7 czerwca 2018 r. W kolejnym złożonym do tut. Sądu piśmie z dnia 2 lipca 2018 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o zwrot poniesionych kosztów postępowania. We wniosku tym wskazał, że w trakcie odbywającej się w dniu 7 czerwca 2018 r. rozprawy został wyproszony z sali rozpraw i zawezwany dopiero na ogłoszenie wyroku, w związku z czym utracił możliwość wniesienia o zwrot poniesionych przed sądem kosztów postępowania. Wobec wyrażonego w powyższym postanowieniu stanowiska Sądu, konieczne stało się zdaniem skarżącego, złożenie przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jak już wskazano w postanowieniu tut. Sądu z dnia 18 czerwca 2018 r., zgodnie z art. 210 § 1 P.p.s.a. strona traci uprawnienie żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów, o czym pouczono skarżącego, jako stronę działającą w sprawie bez zawodowego pełnomocnika, w piśmie z dnia 27 kwietnia 2018 r., stanowiącym zawiadomienie o rozprawie. Nie ulega wątpliwości, że skarżący złożył wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania po upływie terminu przewidzianego przepisem art. 210 § 1 P.p.s.a., a mianowicie w piśmie z dnia 11 czerwca 2018 r., czyli po zamknięciu rozprawy, która odbywał się w dniu 7 czerwca 2018 r. Skarżący wnosi o przywrócenie mu terminu do dokonania w/w czynności, podnosząc, że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. W tym miejscu Sąd wskazuje, że niezależnie od oceny okoliczności, na które powołał się skarżący, złożony przez niego wniosek jest niedopuszczalny. Zgodnie z jednolitym orzecznictwem, termin do zgłoszenia wniosku o przyznanie kosztów postępowania jest terminem prekluzyjnym, czyli nieprzekraczalnym i nieprzywracalnym. Nie podlega przywróceniu, gdyż nie jest możliwe przywrócenie terminu do dokonania takiej czynności, która mogła być podjęta tylko do określonego momentu. W sytuacji zatem, gdy możliwość dokonania pewnej czynności ograniczona jest fazami postępowania (w niniejszej sprawie był to moment zamknięcia rozprawy), a nie jest ograniczona poprzez podanie ściśle oznaczonego terminu (np. 30 dni), nie jest możliwe przywrócenie terminu do jej dokonania (zob. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2017 r. sygn. akt I OZ 1534/17, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 24 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 1042/16 – dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższych uwag, ocenić należy, że z chwilą zamknięcia rozprawy w dniu 7 czerwca 2018 r. skarżący stracił uprawienie do żądania zwrotu kosztów postępowania, a wniosek o przywrócenie terminu w tym względzie był niedopuszczalny, bowiem faza postępowania sądowego wyznaczająca najpóźniejszy moment do złożenia wniosku o zwrot kosztów została zakończona. Z powyższych względów nie było możliwości merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącego, bowiem wniosek ten jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 88 P.p.s.a.