II SA/Rz 1804/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Maria Mikolik po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2024 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na zarządzenie Burmistrza Miasta Ł. z dnia 31 sierpnia 2023 r. nr 204/2023 w przedmiocie unieważnienia konkursu na dyrektora szkoły - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 31 października 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga M.K. (dalej: "Skarżący") na zarządzenie Burmistrza Miasta Ł. (dalej: "Burmistrz" lub "organ") z dnia 31 sierpnia 2023 r. nr 204/2023 w przedmiocie unieważnienia konkursu na dyrektora szkoły. Po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 13 lutego 2024 r., Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.; dalej: "P.p.s.a."), ze względu na okoliczność, że będące przedmiotem niniejszej skargi zarządzenie Burmistrza było również przedmiotem kontroli Wojewody Podkarpackiego, który rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] października 2023 r. nr [...] stwierdził nieważność ww. zarządzenia Burmistrza. Na wydane rozstrzygnięcie nadzorcze Gmina Miasto Ł. wniosła skargę, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wyrokiem z dnia 18 stycznia 2024 r., sygn. II SA/Rz 1973/23. Z uwagi na fakt, że wyrok ten nie był jeszcze prawomocny w dniu 13 lutego 2024 r., tj. na dzień przeprowadzenia rozprawy, nie było możliwe ustalenie czy zaskarżone w niniejszej sprawie zarządzenie Burmistrza zostało trwale wyeliminowane z obrotu prawnego, a która to okoliczność bez wątpienia ma bezpośredni wpływ na wynik niniejszego postępowania. Od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, Gmina Miasto Ł. wniosła skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2024 r. sygn. III OSK 1422/24, Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w tej sprawie, z uwagi na cofnięcie wniesionej skargi kasacyjnej. W związku z powyższym, w dacie wydania powyższego postanowienia o umorzeniu postępowania ze skargi kasacyjnej ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 stycznia 2024 r. stał się prawomocny. Jednocześnie w piśmie z dnia 1 lipca 2024 r., nadanym w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 8 lipca 2024 r., Skarżąca oświadczyła, że cofa wniesioną w niniejszej sprawie skargę i wnosi o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż te wskazane w pkt 1 i 2, tj. innych niż cofnięcie skargi, bądź śmierć strony, gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków dotyczących zmarłego. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi powinno skutkować jej odrzuceniem. Taka sytuacja zaistnieje zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc zaskarżona decyzja (czy też inny akt) zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 (por. T. Woś (w:) Woś T. (red.), Knysiak-Sudyka H., Romańska M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, tezy do art. 161, LEX). Tego rodzaju sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Na skutek rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia [...] października 2023 r. nr [...], z obrotu prawnego wyeliminowane zostało zarządzenie Burmistrza stanowiące przedmiot wniesionej wcześniej w niniejszej sprawie skargi. Natomiast w dalszej kolejności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę wniesioną na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie ze skargi kasacyjnej wniesionej od ww. wyroku, wskutek czego wyrok ten stał się prawomocny. W związku z powyższym, postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ w obrocie prawnym nie istnieje już zarządzenie organu, które zostało objęte przedmiotową skargą, co skutkuje zaistnieniem przesłanki do umorzenia postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Ponadto w sprawie zaistniała również inna przesłanka umorzenia postępowania sądowego. Zgodnie bowiem z art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że Skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje obejścia przepisów prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 P.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. Jednocześnie Sąd wskazuje, że nie zaistniały podstawy do zwrotu uiszczonego w sprawie wpisu od skargi w kwocie 200 zł, bowiem zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, co jednak musi mieć miejsce do dnia rozpoczęcia rozprawy.