II SA/Rz 182/25

7 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu 7 maja 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 kwietnia 2025 r. II SA/Rz 182/25 wydanego w sprawie ze skargi D. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 7 stycznia 2025 r. nr SKO.4112/24/2024 w przedmiocie odmowy umorzenia należności wypłaconych z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z 9 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 182/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę wniesioną na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 7 stycznia 2025 r. nr SKO.4112/24/2024 w przedmiocie odmowy umorzenia należności wypłaconych z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Z zachowaniem terminu, wnioskiem z 11 kwietnia 2025 r. D. L. (dalej: Skarżący) zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnienie został wysłany Skarżącemu za pośrednictwem poczty elektronicznej i doręczony w dniu 23 kwietnia 2025 r. (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia - UPP). W dniu 24 kwietnia 2025 r. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku, sporządzaną i podpisaną osobiście przez Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Na mocy art. 175 § 2 p.p.s.a. przepisu § 1 tego artykułu nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto, zgodnie z art. 175 § 2a p.p.s.a. przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Nadto, zgodnie z art. 175 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, albo przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów. Wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednak brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy p.p.s.a. obligują bowiem sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu. Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie Skarżący pismem z dnia 24 kwietnia 2025 r. wniósł pismo zatytułowane "skarga kasacyjna". Z akt sprawy wynika, że Skarżący przy doręczeniu odpisu wyroku z dnia 9 kwietnia 2025 r., został prawidłowo pouczony o sposobie i trybie zaskarżenia tego wyroku w drodze wniesienia skargi kasacyjnej, która powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (punkt 1 i 2 pouczenia, k. 77). Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona przez Skarżącego. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono osobiście - wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należał do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 i 2a p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Tego rodzaju wadliwość kwalifikowanego pisma procesowego jakim jest skarga kasacyjna ma charakter nieusuwalny i nie podlega uzupełnieniu w następstwie wezwania do jej usunięcia w zakreślonym terminie. Z tych względów należało uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez Skarżącego w niniejszej sprawie – jako sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 p.p.s.a. – jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.