II SA/Rz 1828/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.B. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe. W dniu [...] listopada 2021 r. B.B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...], którą uchylono decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2021 r. nr [...] o odmowie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości i jednocześnie umorzono postępowanie organu pierwszej instancji. W skardze strona zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 27 grudnia 2021 r., sprecyzowanym na wezwanie Sądu w dniu 31 stycznia 2022 r., Skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - określanej dalej jako "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną. Skuteczne cofnięcie skargi jest przesłanką umorzenia postępowania wskazaną w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia o cofnięciu skargi nie zachodzą. Skarżąca składając w piśmie z 27 grudnia 2021 r. (sprecyzowanym w piśmie z 31 stycznia 2022 r.) oświadczenie cofnęła skutecznie skargę, a w ocenie Sądu brak jest okoliczności, które wskazywałyby na konieczność uznania tego oświadczenia za niedopuszczalne. Zatem postępowanie wszczęte na skutek skargi B.B. na decyzję z [...] listopada 2021 r., podlega umorzeniu. W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.