II SA/Rz 1832/21

Dnia 22 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2022 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na pismo Gminy [...] - Dyrektora Zarządu Transportu Miejskiego w [...] z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia potwierdzenia uzgodnienia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków zlokalizowanych na terenie Gminy [...] postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu J. H. uiszczony wpis od skargi w kwocie 200,00 zł (dwieście złotych). Pismem z dnia [...] października 2021 r. nr [...], Dyrektor Zarządu Transportu Miejskiego w [...] z dniem 5 października 2021 r. cofnął J. H. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...] w P. (skarżący) potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków zlokalizowanych na terenie Gminy [...] do wymienionych w piśmie zezwoleń na liniach komunikacyjnych. Odpis pisma został doręczony skarżącemu w dniu 15 października 2021 r. W dniu 16 listopada 2021 r. skarżący nadał w placówce operatora pocztowego skargę na powyższe pismo Gminy [...] - Dyrektora Zarządu Transportu Miejskiego w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd stwierdza, że zaskarżone pismo należy traktować jako akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dotyczy ono bowiem bezpośrednio obowiązków przewoźnika, wynikających z przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie drogowym. Akt taki może być, w związku z powyższym, poddany kontroli sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie zaskarżony akt doręczono skarżącemu w dniu 15 października 2021 r., a zatem ustawowo określony 30-dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi upłynął z końcem dnia 15 listopada 2021 r. (poniedziałek). Sąd wyjaśnia przy tym, że wprawdzie ostatni dzień terminu przypadał w dniu 14 listopada 2021 r. (niedziela), jednakże zgodnie art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie ostatnim dniem terminu był więc 15 listopada 2021 r. (poniedziałek). Skarżący wniósł zaś skargę w dniu 16 listopada 2021 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia. Okoliczność ta w świetle przytoczonych wyżej regulacji, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.