II SA/Rz 184/11

z dnia 23 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO (del.) Anna Bembenek po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [..] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania skarżonego postanowienia - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania skarżonego postanowienia. W toku administracyjnego postępowania egzekucyjnego D.P. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [..] grudnia 2010 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy W.S. z dnia [..] października 2010 r., nr [...], w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia w związku z egzekucją ostatecznej decyzji Wójta Gminy W.S. z dnia [..] maja 2009 r., nr [..]. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia. Uzasadnił, że grzywnę w kwocie 3.000zł nałożono na niego pomimo wykonania umocnienia terenu w celu zabezpieczenia swojej nieruchomości przed utratą oparcia i zabezpieczył w sposób prawidłowy osuwające się zbocze na własnej nieruchomości. Zabezpieczenie to jeszcze w dalszym stopniu niż obowiązek nałożony przez organ egzekucyjny zabezpiecza stosunki wodne. Wniosek o wstrzymanie uzasadnił ogólnie - możliwością doprowadzenia, przez jego wykonanie, do powstania nieodwracalnych skutków lub też trudnych do odwrócenia następstw. Ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie bowiem wyeliminowaniem skarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego w celu egzekucji grzywny doprowadzi do zajęcia świadczenia skarżącego, który jest głównym żywicielem rodziny, co z kolei doprowadzi do znacznych trudności w zaspokajaniu zwykłych potrzeb rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Złożony przez skarżącego w toku administracyjnego postępowania egzekucyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia nakładającego grzywnę w celu przymuszenia jest procesowo dopuszczalny. Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. 2005, nr 229, poz. 1954, z późn.zm) przewidują bowiem na takie postanowienie zażalenie (art. 122 §3 ustawy), a tym samym sądową kontrolę na podstawie art. 3 §2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2002, 153, 1270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Z przepisu art. 61 §3 p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Taka konstrukcja przepisu nakłada na wnioskodawcę obowiązek wykazania, że wykonanie skarżonego postanowienia może z dużym stopniem prawdopodobieństwa wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Wnioskodawca ma obowiązek przedstawienia takich okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Trudne do odwrócenia skutki mogą mieć naturę prawną, jak i faktyczną, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. Wykonanie aktu dotyczącego należności pieniężnej nie w każdym wypadku łączy się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia takiego aktu możliwy jest zwrot uiszczonej kwoty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15.12. 2004 r., sygn. akt GZ 127/2004 oraz z 14.01.2011, sygn. akt II OZ 1335/10). Znaczność szkody oznacza, że musi być ona istotna względem ogólnej sytuacji majątkowej zobowiązanego. Oceny w tym zakresie dokonuje się przez pryzmat całości sytuacji majątkowej zobowiązanego, a nie tylko danych podawanych fragmentarycznie przez skarżącego. Znaczność charakteryzuje się sporymi rozmiarami i dużą dolegliwością. Nie jest nią obawa wystąpienia jakiejkolwiek straty czy szkody. Podniesione przez skarżącego okoliczności do takich konsekwencji nie prowadzą, a rodzaj podlegającego wykonaniu obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny. Nie jest przekonywujące stwierdzenie skarżącego, że zapłacenie kwoty grzywny w kwocie 3.000zł stanowi realną groźbę doprowadzenia do powstania znacznych trudności w zaspokajaniu zwykłych potrzeb rodziny. Przemawia przeciwko temu już sam fakt wzniesienia w toku toczącego się postępowania egzekucyjnego ogrodzenia o wartości przekraczającej według stanowiska skarżącego kwotę 5.000zł, podczas gdy powoływał się on w toku postępowania przed organami administracji publicznej na osiągane przez siebie dochody wynoszące miesięcznie około 2 tysięcy złotych i wskazując, że ma na utrzymaniu rodzinę, w tym niepracującą żonę i piętnastoletnią córkę (uzasadnienie zażalenia z dnia [..].10.2010r., k.39 akt administracyjnych). Taki stan wskazuje, że sytuacja majątkowa skarżącego jest inna aniżeli przez niego naświetlona i pośrednio, w innym piśmie procesowym, samodzielnie wskazana. W tych okoliczności ogólne powołanie się na możliwość wyrządzenia niekorzystnych skutków finansowych dla rodziny nie jest przekonywujące. Skarżący nie podał innych argumentów, które przemawiałyby za potrzebą udzielenia ochrony tymczasowej i wstrzymania ostatecznego w administracyjnym toku postępowania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Tymczasem powinien on wskazać konkretne okoliczności (por. postanowienie NSA z 11.01.2011r., syng. akt II GSK 1456/10 oraz z 3.09.2010r., sygn. akt I GZ 292/10). Z podanych względów, na podstawie art. 61 §3 p.p.s.a. Sąd wniosek w całości oddalił. Orzeczenie wydano na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 61 §5 p.p.s.a.