II SA/Rz 185/11

PostanowienieWSA w Rzeszowie2011-04-18

Skład orzekający: Piotr Godlewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, będąca osobą bezrobotną z dwójką dzieci na utrzymaniu, utrzymująca się z alimentów w kwocie 500 zł miesięcznie i posiadająca jedynie niewielki dom, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został uznany za uzasadniony ze względu na trudną sytuację materialną skarżącej. Skarżąca jest osobą bezrobotną, utrzymującą się z alimentów w kwocie pokrywającej jedynie podstawowe potrzeby jej i dzieci, nie posiada majątku, który można by spieniężyć. Brak możliwości poniesienia kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania rodziny uzasadnia przyznanie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżąca E. Z. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Wskazała, że jest osobą bezrobotną, utrzymującą się z alimentów w wysokości 500 zł miesięcznie na dwoje dzieci, posiadającą jedynie dom o pow. 35 m² i korzystającą ze wsparcia pomocy społecznej. Przedstawiła dokumenty potwierdzające jej status bezrobotnej i wysokość alimentów.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. E. Z. w odpowiedzi na skierowane do niej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. od zaskarżonej przez siebie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] zwróciła się o umorzenie tej opłaty wskazując, że przekracza ona jej możliwości finansowe (jest osobą bezrobotną, mającą na utrzymaniu dwoje dzieci). W złożonym następnie w wyniku wezwania urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF skarżąca wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Jak wynika z zawartego w nim oświadczenia, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 21-letnim synem i 12-letnią córką, utrzymując się z pobieranych na nie alimentów w łącznej wysokości 500 zł. (dzieci uczą się). Oprócz domu o pow. 35 m² nie wykazała posiadania żadnych wartościowych składników majątkowych. Wg informacji podanych przez skarżącą w poprzedzającym wniosek PPF formularzu przeznaczonym dla osób ubiegających się o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu cywilnym, opłaty za gaz, energię elektryczną, wywóz śmieci, podatek i wodę wynoszą ok. 350 zł./ m-c. Z odpowiedzi E. Z. na skierowane do niej wezwanie do złożenia dodatkowego oświadczenia wynika ponadto, że korzysta ze wsparcia pomocy społecznej; w m-cu marcu 2011 r. otrzymała z tego tytułu kwotę 327 zł. Jako załączniki skarżąca przedstawiła kserokopię legitymacji studenckiej syna oraz zaświadczenie PUP w J. z dnia 11 kwietnia 2011 r. o przysługującym jej od 2 sierpnia 2010 r. statusie osoby bezrobotnej, bez prawa do zasiłku. Rozpoznając złożony wniosek uznano go za uzasadniony sytuacją materialno – bytową skarżącej i pozostających na jej utrzymaniu dzieci. Zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty sądowe: wpis i opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z powyższym przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od oceny możliwości finansowych osoby wnioskującej, opartej w głównej mierze na dochodach i wydatkach na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych jej i osób wspólnie gospodarujących (jeżeli takie są). E. Z. jest osobą bezrobotną, utrzymującą się wraz z dziećmi z pobieranych na nie alimentów. Jak wynika ze złożonego oświadczenia, korzysta też z doraźnego wsparcia w ramach pomocy społecznej. Mając na uwadze wysokość i źródła pochodzenia deklarowanych przez wnioskodawczynię dochodów, możliwość chociażby częściowego wywiązania się przez nią z obowiązku poniesienia związanych ze swoim udziałem w sprawie kosztów sądowych należy zakwalifikować jako obiektywnie niemożliwe. W sytuacji, gdy sama kwota związanego z wniesieniem skargi wpisu pokrywa się z wysokością alimentów stanowiących podstawę utrzymania w skali miesiąca jej i dzieci, za takie należy też uznać poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności. W równej mierze dotyczy to również wygospodarowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania środków na pokrycie pozostałych kosztów sądowych, mogących wystąpić w sprawie po stronie skarżącej w przyszłości. Jak wynika ze złożonego oświadczenia, E. Z. nie dysponuje także żadnymi składnikami majątkowymi, których spieniężenie lub uzyskiwany z nich dochód pozwoliłby jej na opłacenie w niniejszej sprawie kosztów sądowych. Powyższe potwierdza więc zasadność złożonego przez nią wniosku i przyznanie jej zwolnienia od całości związanych ze sprawą kosztów sądowych; odmienne rozstrzygnięcie pozbawiałoby ją prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji oraz skorzystania z innych przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień. Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło