II SA/Rz 1864/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ AWSA Maria Mikolik Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 26 października 2021 r. nr SKO.4170/68/2021 w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia - skargę oddala - Decyzją z dnia 26 października 2021 r. nr SKO.4170/68/2021 Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w Rzeszowie utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 19 sierpnia 2021 nr MŚ.6220.1.2021 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, w podstawie prawnej powołując art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), zwanej dalej "K.p.a." w zw. z art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 247 ze zm.), określanej w dalszej części jako "u.i.ś" oraz § 3 ust. 1 pkt 54 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.). Działając na wniosek A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] Wójt Gminy [...], wskazaną wyżej decyzją z dnia 19 sierpnia 2021 r., w pkt 1. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa Elektrowni Słonecznej wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr ewid. [...] (obręb [...]) w miejscowości [...], Gmina [...]", określając równocześnie w pkt 2. konieczność uwzględnienia wyszczególnionych warunków i wymagań na etapie tworzenia dokumentacji technicznej oraz w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia. W uzasadnieniu organ wskazał, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska (RDOŚ) w Rzeszowie wyraził opinię, że nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko o ile spełnione będą wyszczególnione warunki. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny (PPIS) w [...] również stwierdził, że nie jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, a stanowisko to podzielił Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z siedzibą w [...]. Wójt podniósł, że w dniu 26 kwietnia 2021 r. wpłynęło pismo K. M., tj. właściciela działki nr ewid. [...] w miejscowości [...]. Wymieniony zwrócił uwagę na problem lokalizacji przedsięwzięcia, tj. sąsiedztwo z wymienioną działką, na której znajduje się Stacja Badawcza [...]. W dniu 1 czerwca 2021 r. wpłynęła odpowiedz inwestora na podnoszone zarzuty. Po jej analizie organ uznał, że zawiera ona rzetelne i konkretne dane. Inwestor w sposób wyczerpujący odniósł się bowiem do podnoszonych zarzutów, popierając swoją argumentację realnymi przykładami. Ponadto, wyjaśnił wątpliwości, które zostały również szczegółowo opisane w karcie informacyjnej przedsięwzięcia i jej uzupełnieniu, co pozwala stwierdzić, że planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na stację badawczą znajdującą się na działce o nr ewid. [...] w miejscowości [...]. W dalszej części organ podał, że przedmiotowe przedsięwzięcie polegać będzie na budowie farmy fotowoltaicznej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną o mocy do 1 MW na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...], gmina [...] (o całkowitej powierzchni ok. 3,9 ha). Powierzchnia terenu objętego wnioskiem wynosi ok. 2,48 ha. W jego ramach zamontowane zostaną panele fotowoltaiczne na stelażach stalowych, posadowione na wbijanych lub wkręcanych bezpośrednio do gruntu podporach. Ponadto, wykonane zostaną m.in. inwertery, stacja transformatorowa, kontenery techniczne (1-2 szt.), ogrodzenie. Wysokość konstrukcji instalacji nie przekroczy 5 m n.p.t.; panele fotowoltaiczne pokryte będą powłoką antyrefleksyjną. Grunty, na których planowana jest inwestycja w ewidencji gruntów oznaczone są jako grunty orne, pastwiska trwałe. Obecnie teren użytkowany jest rolniczo. Planowana farma fotowoltaiczna jest zlokalizowana na południowym zboczu wzniesienia [...] (około 200 metrów nad kotliną [...]) o wysokości 444 m.n.p.m. Stwierdzono brak powiązań planowanej inwestycji z innymi oddziałującymi na środowisko przedsięwzięciami, w tym ze Stacją Badawczą [...] (działka nr ewid. [...], obręb [...]). Podczas etapu realizacji przedsięwzięcia emisja zanieczyszczeń do powietrza (w tym pyłów) oraz emisja hałasu związana będzie z pracą sprzętu oraz transportem elementów niezbędnych do budowy przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Prace realizacyjne wykonywane będą wyłącznie w porze dziennej. Oddziaływania te będą miały charakter krótkotrwały odwracalny i ustaną wraz z chwilą zakończenia tego etapu. Przy zachowaniu odpowiednich środków bezpieczeństwa nie przewiduje się wystąpienia poważnej awarii, katastrofy naturalnej lub budowlanej. Działania związane z realizacją i eksploatacją przedsięwzięcia skutkować będą powstawaniem odpadów. Przestrzegane będą ogólne zasady gospodarowania odpadami wynikające z ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach (Dz. U. z 2021r., poz. 77 ze zm.). Przewiduje się, że poza ogrodzonym terenem przedsięwzięcia nie wystąpi ponadnormatywne oddziaływanie pól elektromagnetycznych, określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku (Dz .U. z 2019r., poz. 2448). W obrębie inwestycji i jej sąsiedztwie nie występują obszary wybrzeży. Przedsięwzięcie zlokalizowane poza obszarem górskim lub leśnym Teren planowanej inwestycji usytuowany jest poza granicami stref ochronnych ujęć wód. oraz poza wielkopowierzchniowymi formami ochrony przyrody, określonymi w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2021 r. poz. 1098). Najbliżej położonym obszarem Natura 2000 jest obszar mający znaczenie dla [...] (w odległości ok. 2,8 km). Na terenie przedmiotowej działki nie stwierdzono chronionych gatunków roślin, grzybów, zwierząt. Działka inwestycyjna znajduje się w granicach górnego korytarza ekologicznego-Korytarza [...] ([...]), wyznaczonego w Projekcie korytarzy ekologicznych łączących Europejską Sieć Natura 2000 w Polsce. Przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na obszarach, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone. Zlokalizowane jest poza obszarem o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne. Inwestycja zlokalizowana na terenie niezamieszkałym, użytkowanym rolniczo. Przedsięwzięcie nie ma wpływu na gęstość zaludnienia W obrębie inwestycji i jej sąsiedztwie nie występują uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej. Teren przedsięwzięcia zlokalizowany jest w obrębie jednolitej części wód powierzchniowych (JCWP) "[...]" o kodzie: [...], typ 12 (potok fliszowy), będącej niemonitorowaną, naturalną częścią wód, w dobrym stanie i niezagrożoną ryzykiem nieosiągnięcia celu środowiskowego, którym jest dobry stan ekologiczny oraz dobry stan chemiczny, bez derogacji. Zlewnia ww. JCWP nie została zaliczona do obszarów chronionych przeznaczonych do ochrony przedmiotów ochrony zależnych od wód. Teren przedsięwzięcia znajduje się w obrębie jednolitej części wód podziemnych (JCWPd) o kodzie [...], będącej monitorowaną częścią wód, w dobrym stanie ilościowym i chemicznym oraz niezagrożoną ryzykiem nieosiągnięcia celu środowiskowego, którym jest zachowanie dobrego stanu ilościowego i chemicznego, bez derogacji. Ponadto, teren objęty inwestycją znajduje się poza obszarami narażonymi na niebezpieczeństwo wystąpienia powodzi oraz poza granicami głównych zbiorników wód podziemnych. Przedmiotowe przedsięwzięcie zostanie zlokalizowane również poza ujęciami wód i wyznaczonymi dla nich strefami ochronnymi, a także poza terenami zmeliorowanymi. Oddziaływanie planowanej inwestycji zamyka się w jej granicach. W związku z powyższym nie wpłynie ona na jej otoczenie. W przypadku transformatorów zarówno oddziaływanie pola elektrycznego, jak i elektromagnetycznego jest znikome. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożył K. M. zarzucając naruszenie: art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy i uznanie, że planowana inwestycja nie wywoła negatywnych skutków w odniesieniu do stacji naukowej (badawczej) na nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu, art. 84 § 1 K.p.a. zgodnie z treścią, którego gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. SKO w Rzeszowie utrzymało w mocy kwestionowany akt organu I instancji. Wskazało, że inwestycja przedstawiona we wniosku stanowi przedsięwzięcie, o którym mowa w art. 71 ust. 2 pkt 2 u.i.ś. Należy ją bowiem zakwalifikować do grupy przedsięwzięć, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 54 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko tj. zabudowa przemysłowa, w tym zabudowa systemami fotowoltaicznymi, lub magazynowa, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż: 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, 1 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a. Zdaniem, SKO, inwestycja określona we wniosku została szczegółowo opisana i przeanalizowana w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia, która została opracowana przez osoby posiadającą odpowiednią wiedzę fachową oraz kwalifikacje. Dokumentacja ta uznana została tak przez organ I instancji jaki i organy współdziałające za odpowiednią i dającą podstawę do zajęcia stanowiska w sprawie; zawiera ona niezbędną charakterystykę przedsięwzięcia, obejmującą elementy wymagane art. 62a u.i.ś. Wnioskodawca przedstawił w niej rozwiązania, który służyć mają ograniczeniu różnorakich emisji związanych z planowanym przedsięwzięciem. Chybiony jest więc, zdaniem Kolegium, zarzut naruszenia art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez nieustalenie wszystkich niezbędnych okoliczności potrzebnych do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Brak jest także konieczności przeprowadzenia opinii biegłego. SKO zauważyło, że postępowanie dotyczy oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Z tego też powodu bada się i wyklucza powiązania przedmiotowego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem. W ocenie SKO, zarówno treść zaskarżonej decyzji jak i Karta informacyjna przedmiotowego przedsięwzięcia zawiera opis cech planowanej inwestycji i jej powiązania z innymi przedsięwzięciami, które są już zrealizowane lub w realizacji na ww. terenie. W postępowaniu tym natomiast nie bada się wpływu inwestycji na inne inwestycje. Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji poczynił właściwe ustalenia co do jednoznacznego wyjaśnienia czy istnieją powiązania przedsięwzięcia objętego wnioskiem z innymi przedsięwzięciami zrealizowanymi lub realizowanymi na terenie, na którym planuje się realizację przedmiotowego przedsięwzięcia oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia. Wójt Gminy [...] wypełnił więc właściwie swoje obowiązki wynikające z ustawy o udostępnianiu informacji (...) w zakresie informowania stron o prowadzonym postępowaniu administracyjnym oraz w zakresie zapewnienia społeczeństwu prawa udziału w tym postępowaniu. K. M. zaskarżył decyzję SKO w Rzeszowie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Rzeszowie, ponawiając zarzuty odwołania od rozstrzygnięcia organu I instancji. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Podniósł, że w decyzji organu I instancji stwierdzono, że brak jest powiązań planowanej inwestycji z innymi oddziałującymi na środowisko przedsięwzięciami, w tym ze Stacją Badawczą [...] na której znajduje się aparatura badawcza [...] (działka nr ewid. [...], obręb [...]). Wójt Gminy [...] ograniczył się jednak tylko do przytoczenia argumentacji strony, która ma komercyjny interes w przeprowadzeniu inwestycji. Organ prowadzący nie ocenił żadnego z powołanych w toku postępowania merytorycznych argumentów, szczegółowo przedstawionych w piśmie z dnia 26 kwietnia 2021 r. Składający skargę podniósł, że organ pierwszej instancji pominął całkowitym milczeniem opinię ośrodków naukowych, tj. Dyrektora Instytutu Oceanologii Polskiej Akademii Nauk, która zawarta jest w aktach sprawy. Ponadto, w uzasadnieniu decyzji błędnie stwierdzono, że inwestor w sposób wyczerpujący odniósł się do podnoszonych przez niego argumentów popierając je realnym przykładami, konkludując, że planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na stację badawczą znajdującą się na działce o nr ewid. [...] w [...]. W rzeczywistości jednak stanowisko wnioskodawcy nie zawiera żadnych merytorycznych uwag i świadczy o całkowitej nieznajomości problemu, jakim jest wpływ inwestycji, w szczególności zaś generowanego przez nią pola elektromagnetycznego, na pomiary dokonywane w stacji naukowej, która znajduje się na jego działce. Organ oparł się zatem na gołosłownym stanowisku wnioskodawcy, nie będącym podmiotem prowadzącym działalność naukową, a zatem nie mogącym fachowo ocenić wpływu inwestycji na jakość pomiarów dokonywanych w ramach stacji. Skarżący zaznaczył, że organ wydający decyzję nie dysponował i nie mógł dysponować wiedzą specjalistyczną pozwalającą stwierdzić, czy dojdzie do zakłóceń podczas badań naukowych prowadzonych na obszarze oddziaływania obiektu. W tym stanie rzeczy wydanie decyzji nastąpiło więc z naruszeniem art. 84 § 1 K.p.a. Zdaniem skarżącego, wnioskodawca zastosował również błędną interpretację lokalizacji stacji badawczych w ramach sieci [...]. Stacja [...] jest stacją tła miejskiego, podobnie jak stacja w [...], [...], [...] i [...]. Wszystkie te stacje są oddalone od zabudowy jednorodzinnej oraz zabudowy przemysłowej. Pozostałe stacje są stacjami miejskimi, gdzie oddziaływanie cywilizacyjne jest bardzo duże. Stacje tła są unikatowe i budowa elektrowni słonecznej zmieni status takiej stacji. Istotne jest, że inwestor nie odniósł się do tego, że zostanie zaburzona homogeniczność serii czasowej danych, która w tym przypadku sięga 20 lat. Stacja ta jest druga stacją po [...] na terenie kraju, jeśli chodzi długość i jakość pomiarów. Składający skargę podniósł, że badania prowadzone w stacji [...], są unikatowe na skalę nie tylko Polski, ale również Europy Środkowej. Budowa elektrowni słonecznej spowoduje szereg dotkliwych komplikacji i przyczyni się do degradacji stacji. W szczególności dojdzie do zerwania homogeniczności serii czasowych parametrów mierzonych na stacji, zwłaszcza parametrów radiacyjnych i optycznych aerozoli atmosferycznych oraz parametrów klimatycznych. Pokrycie znacznego obszaru panelami fotowoltaicznym zwiększy temperaturę powietrza w najbliższej okolicy, co będzie rejestrowane przez aparaturę pomiarową. Zaburzenie strumieni radiacyjnych podobnie jak innych wielkości mierzonych w stacji nie będzie stałe, a więc trudne do uwzględnienia i praktycznie niemożliwe do eliminacji. Oddziaływanie to będzie się zmieniało w zależności od pory dnia, nocy oraz parametrów meteorologicznych takich jak prędkość i kierunek wiatru, zachmurzenie. Pokrycie znacznej powierzchni otoczenia stacji badawczej panelami fotowoltaicznym zmieni albedo i dwukierunkowy współczynnik odbicia powierzchni ziemi. Obie wielkości są istotne z punktu widzenia propagacji promieniowania słonecznego i wielkości mierzonych w stacji [...]. Dodatkowo, skarżący zwrócił uwagę, że nie sposób dziś przewidzieć jak będą rozwijać się badania i jaka aparatura będzie zainstalowana w przyszłości. Z całą pewnością lista oddziaływań w tym przypadku się wydłuży albo, co gorsza, stacja zostanie zdegradowana ze względu na niekorzystną lokalizację i cały szereg uciążliwych zakłóceń. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że każda inwestycja ma wpływ na środowisko, ale ustawodawca wskazał, jaki zakres oddziaływania i na jakie elementy środowiska jest weryfikowany. Ingerencja zatem potencjalna planowanej inwestycji w wyniki badań stacji naukowej nie jest elementem podlegającym weryfikacji w postępowaniu dotyczącym środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszym postępowaniu Sąd kontrolował decyzję administracyjną, a dopuszczalność kontroli tego rodzaju aktów organów administracji publicznej wynika z brzmienia art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej "P.p.s.a.". Kontrola odbywa się pod względem zgodności z prawem, o czym stanowi art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.), a zatem sąd bada zgodność działania organu z prawem tak procesowym, jak i materialnym. Zauważając uchybienia wskazane w art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a., sąd stwierdza nieważność decyzji (tj. gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a.) bądź też uchyla decyzję w razie wystąpienia: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź też innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Brak tego rodzaju naruszeń skutkuje koniecznością oddalenia skargi w oparciu o art. 151 P.p.s.a. Analiza niniejszej sprawy doprowadziła Sąd do konkluzji o prawidłowości wydanych w niej rozstrzygnięć. Postępowanie w sprawie prowadzone było w oparciu o regulacje ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W ich świetle (art. 71), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, a jej uzyskanie wymagane jest dla planowanych dwóch rodzajów przedsięwzięć tj. mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przedsięwzięcie, którego sprawa dotyczy tj. budowa Elektrowni Słonecznej wraz z infrastrukturą towarzyszącą prawidłowo zakwalifikowane zostało do tej drugiej kategorii, a to zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 54 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Polegać będzie bowiem ono na budowie farmy fotowoltaicznej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną o mocy do 1 MW na działce o całkowitej powierzchni ok. 3,9 ha, z tym, że powierzchnia terenu objętego wnioskiem wynosi do 2,48 ha. Wedle zaś powołanej regulacji rozporządzenia, przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko jest zabudowa przemysłowa, w tym zabudowa systemami fotowoltaicznymi, lub magazynowa, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż: 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, 1 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a. W takiej zaś sytuacji, w myśl art. 59 ust. 1 pkt 2 u.i.ś., ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadzana jest, jeżeli obowiązek jej przeprowadzenia został stwierdzony postanowieniem na podstawie art. 63 ust. 1. Jeśli zaś nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wówczas w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przy czym, decyzja taka wydawana jest po uzyskaniu opinii, o których mowa w art. 64 ust. 1 i 1a (art. 84 ust. 1 u.i.ś). W niniejszej sprawie opinie takie zostały sporządzone, a to przez RDOŚ [...], PPIS w [...] oraz Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z siedzibą w [...]. Wszystkie te organy zajęły stanowisko, że nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, z tym, że RDOŚ zaznaczył, że muszą być spełnione wyszczególnione przez niego warunki. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że są to wyspecjalizowane organy, które posiadają fachową wiedzę w zakresie, który podlega ich badaniu, co oczywiście nie neguje obowiązku dokonania oceny przez rozpoznające sprawę o środowiskowe uwarunkowania organy poprawności tego rodzaju dowodów. Ocena ta sprowadza się jednak do analizy co do kompletności podjętych zagadnień oraz spójności i logiczności. Sporządzone w sprawie opinie zasadnie zostały uznane za mogące stanowić podstawę rozstrzygania. Odnoszą się one w sposób wyczerpujący do kwestii związanych z realizacją badanego przedsięwzięcia. Dyrektor Zarządu Zlewni PGW Wody Polskie z siedzibą w [...] po dokonaniu rozważań w zakresie stosunków wodnych skonkludował, że ze względu na rodzaj, skalę przedsięwzięcia, jego lokalizację i zasięg oddziaływania oraz przewidziane przez inwestora działania minimalizujące wpływ inwestycji na środowisko, zamierzenie nie spowoduje znacząco negatywnych oddziaływań na środowisko gruntowo-wodne. Jednocześnie, nie będzie ono wpływać negatywnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych wyznaczonych dla jednolitych części wód oraz dla obszarów chronionych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c Dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej. Również PPIS w [...] uznał, że nie ma obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a to w zakresie dotyczącym wymagań higienicznych i zdrowotnych. Organ ten miał na uwadze rodzaj, zakres, usytuowanie przedsięwzięcia w terenie, brak transgranicznego oddziaływania oraz proponowane rozwiązania technologiczne. Z kolei, RDOŚ [...] podniósł, że analiza Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia wykazała, że przedstawiono w niej w sposób dostateczny zagadnienia istotne z punktu widzenia ochrony środowiska, pozwalające ocenić skalę możliwych oddziaływań zamierzenia inwestycyjnego na środowisko. Dalej, Dyrektor stwierdził, że z uwagi na rodzaj, charakter i usytuowanie przedsięwzięcia oraz wskazane warunki jego realizacji, nie będzie ono w sposób znaczący oddziaływać na elementy przyrodnicze środowiska, w tym na przedmioty ochrony obszaru Natura 2000, jego integralność oraz spójność sieci Natura 2000. Przedsięwzięcie nie wymaga zatem przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przyrodnicze, w tym na obszary Natura 2000 tj. oceny, o której mowa w art. 6.3 Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. Realizacja zmierzenia nie wpłynie także w sposób istotny na funkcjonalność głównych korytarzy ekologicznych. RDOŚ podkreślił, że przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na klimat. Zjawisko konwersji fotowoltaicznej jest bezgłośne, bezawaryjne, nie posiada skutków ubocznych. Sposób pozyskania energii elektrycznej z promieniowania słonecznego jest najmniej uciążliwy w zakresie oddziaływania na zmiany klimatu. Ze względu na odległość od najbliższej granicy państwa, jak też charakter przedsięwzięcia, nie wystąpi oddziaływanie o charakterze transgranicznym w żadnym komponencie środowiska. Ponadto, realizacja i eksploatacja przedsięwzięcia nie będzie się wiązała z powstawaniem oddziaływań skumulowanych z przedsięwzięciami realizowanymi i zrealizowanymi, znajdującymi się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia oraz w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Co istotne, wskazane wyżej organy opiniujące, przed wyrażeniem swojego stanowiska, miały na uwadze argumentację przedstawioną przez skarżącego w skierowanym do organu I instancji piśmie z dnia 19 kwietnia 2021 r. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zarzuty wymienionego zawarte w tym piśmie, ale przede wszystkim w odwołaniu od rozstrzygnięcia organu I instancji są bardzo szczegółowe i mają z pewnością charakter specjalistyczny. Ich rzetelna ocena wymagałaby zatem wiadomości specjalnych, których organy takie jak Wójt Gminy [...] czy SKO w Rzeszowie bez wątpienia nie posiadają, co powoduje niemożność merytorycznego odniesienia się do nich. Zaznaczyć jednakże trzeba, co słusznie podkreśliło Kolegium w wydanej decyzji, a następnie w odpowiedzi na skargę, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy określenia wpływu planowanych przedsięwzięć inwestycyjnych na środowisko naturalne. Każda inwestycja wpływ taki wywiera, z tym, że to ustawodawca zdecydował jaki zakres oddziaływania i na jakie elementy środowiska jest weryfikowany. Bada się więc m. in. powiązania planowanego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowanie się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, a znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia oraz w obszarze oddziaływania. Chodzi zatem o oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko, a nie jego ewentualny wpływ na inne inwestycje, realizowane czy też zrealizowane. Biorąc to pod uwagę należało uznać za nieuzasadniony zarzut skargi dotyczący wadliwego ustalenia stanu faktycznego sprawy przez uznanie, że planowana inwestycja nie wywoła negatywnych skutków w odniesieniu do stacji naukowej znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu. Pomiary dokonywane w powyższej stacji nie stanowią bowiem jednego z elementów środowiska podlegającego ochronie w świetle przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lecz służą badaniu środowiska i jego poszczególnych elementów. Jak stanowi art. 85 ust. 1 u.i.ś., decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia. Z tym, że w świetle art. 85 ust. 2 pkt 2 u.i.ś., uzasadnienie to powinno spełniać nie tylko wymagania stawiane przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, ale także informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.i.ś., uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W tym ostatnim przepisie mowa jest m. in. o rodzaju i charakterystyce przedsięwzięcia, z uwzględnieniem jego skali i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązaniach charakteryzujących przedsięwzięcie oraz o powiązaniu z innymi przedsięwzięciami, w szczególności o kumulowaniu się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem. Wskazany art. 63 ust. 1 u.i.ś. nakazuje także opis usytuowania przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, a także wskazanie rodzaju, cech i skali możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych wyżej (tj. w art. 63 ust. 1 pkt 1 i 2 u.i.ś.) oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1 u.i.ś. Rolą organu administracji publicznej prowadzącego konkretne postępowanie administracyjne jest podjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 K.p.a.). Takie prawidłowe ustalenia możliwe są poprzez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 K.p.a.). Przy czym, organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 K.p.a.). Dokonane w sprawie czynności, a także wynikające z nich ustalenia i ich ocena w aspekcie brzmienia istotnych w sprawie regulacji materialnoprawnych powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanej decyzji (art. 107 § 3 K.p.a.). W ocenie Sądu, zasadnie uznało SKO w Rzeszowie, że przeprowadzone w sprawie postępowanie było prawidłowe tj. odpowiadające powyższym wymogom. Wójt Gminy [...] uzyskał w toku postępowania niezbędne opinie, które poddał następnie analizie wraz z analizą Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia. Wyraz powyższego organ I instancji dał w uzasadnieniu wydanej decyzji, w którym obszernie omówił planowane przedsięwzięcie w aspekcie kwestii wynikających z brzmienia art. 63 ust. 1 u.i.ś. Powyższe doprowadziło go do konkluzji, że z uwagi na rodzaj, charakter i usytuowanie przedsięwzięcia oraz wskazane warunki jego realizacji, nie będzie ono w sposób znaczący oddziaływać na elementy przyrodnicze środowiska, w tym na przedmioty ochrony obszaru Natura 2000, jego integralność oraz spójność sieci Natura 2000. Przedsięwzięcie nie wymaga zatem przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przyrodnicze, w tym na obszary Natura 2000 tj. oceny, o której mowa w art. 6.3 Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. Realizacja zmierzenia nie wpłynie także w sposób istotny na funkcjonalność głównych korytarzy ekologicznych. W tym miejscu należy jeszcze podnieść, że karta informacyjna przedsięwzięcia stanowi specyficzny dowód. Podlega ona oczywiście ocenie jako dokument prywatny, jednak ze względu na to, że jest sporządzana przez podmiot, który winien dysponować specjalistyczną wiedzą, ma ona szczególną wartość dowodową, stanowiąc kompleksowe opracowanie dotyczące planowanego zamierzenia i jego skutków dla środowiska. Dlatego też podważenie jej ustaleń możliwe jest zasadniczo przez opracowanie sporządzone przez równie fachowy podmiot. Karta sporządzona w sprawie niniejszej zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 62a ust. 1 u.i.ś., a jej stwierdzenia w istotnym dla sprawy aspekcie nie zostały skutecznie zakwestionowane. W myśl art. 59 ust. 1 pkt 2 u.i.ś., przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko w odniesieniu do przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko ma fakultatywny charakter. O tym więc, czy taka konieczność zachodzi decyduje organ, z tym, że jego ocena nie może być oczywiście dowolna, a musi opierać się na jasnych przesłankach. Nie stwierdzając konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w sprawie niniejszej Wójt zbadał wpływ tego przedsięwzięcia na środowisko i uznając – w oparciu o Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia oraz opinie stosownych organów – że nie będzie ono znacząco oddziaływać na elementy przyrodnicze środowiska, rozstrzygnął w oparciu o art. 84 ust. 1 u.i.ś. Rozstrzygnięcie tego rodzaju wydawane jest wówczas, kiedy jeszcze przed przystąpieniem do realizacji danej inwestycji znane są dobrze jej skutki środowiskowe. Natomiast, kiedy inwestycja należy do takich, których wpływ na środowisko jest trudny do przewidzenia lub też na etapie prowadzenia postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pojawiły się co do tego wątpliwości, to organ wydając pozytywną decyzję – kierując się zasadą przezorności – powinien nałożyć obowiązek ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (tak: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 24.03.2022 r. II SA/Go 1014/21). Z powyższych względów Sąd doszedł do wniosku, że decyzje organów obydwu instancji są zgodne z prawem. Wydano je bowiem na podstawie wystarczającego materiału dowodowego, w tym Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia i wymaganych ustawą opinii właściwych organów, które to dowody poddano należytej analizie, a następnie prawidłowo zastosowano właściwe unormowania prawa materialnego. Z kolei, jak już wyżej zaznaczono, przedstawione zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i w złożonej skardze zarzuty nie mogły wpłynąć na sposób rozstrzygnięcia sprawy, bowiem nie dotyczyły jej wyznaczonego przez ustawodawcę zakresu. W niniejszym postępowaniu badaniu podlegał bowiem wpływ planowanej do realizacji inwestycji na poszczególne elementy środowiska, nie zaś oddziaływanie tego przedsięwzięcia na inne już zrealizowane. Sąd zdaje sobie oczywiście sprawę z wagi podnoszonych przez skarżącego argumentów i ewentualnych negatywnych konsekwencji realizacji przez inwestora w sprawie niniejszej planowanego przez niego zamierzenia w odniesieniu do stacji badawczej na działce nr [...] w [...], jednak obawy te nie mogły być powoływane w niniejszym postępowaniu z przyczyn wyżej podanych. Będą natomiast mogły zostać zgłoszone na kolejnym etapie inwestycji, kiedy to inwestor będzie się ubiegał o decyzje, które pozwolą na jego faktyczną realizację. Oddalenie skargi nastąpiło na podstawie art. 151 P.p.s.a.