II SA/Rz 1874/21

WyrokWSA w Rzeszowie2022-06-22

Skład orzekający: Elżbieta Mazur - Selwa, Paweł Zaborniak, Karina Gniewek - Berezowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji prawidłowo rozpoznał zarzuty dotyczące modernizacji ewidencji gruntów i budynków, w szczególności w zakresie przebiegu granic działki i jej powierzchni, uwzględniając obowiązujące przepisy prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zebrany materiał dowodowy był kompletny i organy prawidłowo rozpoznały zarzuty dotyczące modernizacji ewidencji gruntów i budynków. W szczególności, sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że przebieg granic działki został wykazany prawidłowo zgodnie z przepisami rozporządzenia, a powierzchnia działki została obliczona na podstawie przyjętych współrzędnych punktów granicznych. Sąd podkreślił również, że wpisy w ewidencji gruntów nie decydują o zakresie prawa własności.
Stan faktyczny
Skarżące zarzuciły błędy w modernizacji ewidencji gruntów i budynków dotyczące przebiegu granic działki nr [...] oraz jej powierzchni, a także brak drogi dojazdowej. Po wielokrotnych postępowaniach przed organem I instancji i organem odwoławczym, ostatecznie Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty, która uwzględniła część zarzutów w zakresie przebiegu granic i powierzchni, a odrzuciła pozostałe. Skarżące wniosły skargę do WSA, kwestionując odrzucenie części zarzutów dotyczących granic i braku drogi dojazdowej.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Sędziowie WSA Paweł Zaborniak AWSA Karina Gniewek - Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi Z. S. i M. S. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 28 października 2021 r. nr GK-II.7221.120.2021 w przedmiocie zarzutów do modernizacji ewidencji gruntów i budynków - skargę oddala - Przedmiotem skargi Z.S. i M.S. jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie (zwany dalej także: "PWINGiK", "organ odwoławczy") z dnia 28 października 2021 r. nr GK-II.7221.120.2021 wydana w przedmiocie zarzutów do modernizacji ewidencji gruntów i budynków. W podstawie prawnej organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. – zwana dalej: "k.p.a.") oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 i art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2020 r., poz. 2052 ze zm. – zwanej dalej "P.g.ik."). Z akt administracyjnych sprawy i uzasadnienia decyzji wynika, że w latach 2014-2015 Starosta [...] przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków dla m. in. obrębu K., gmina W. Informację Starosty [...] z dnia 27 marca 2015 r. o tym, że projekt operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla m. in. obrębu K. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, opublikowano w Dz. Urz. Woj. Podkarp. z dnia [...].03.2015 r., poz. [...]. W piśmie z dnia 18 kwietnia 2015 r. skierowanym do Wojewody Podkarpackiego M.S. zgłosiła zarzuty do przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu K. żądając pomiaru i stabilizacji granic działek oraz wykazania rzeczywistych powierzchni działek nr [...], [...], [...], [...] i [...]. W uzasadnieniu wniosku podała, że "nie wie gdzie znajdują się granice w rzeczywistości, a nie na mapie". Powołując się na pismo Starosty [...] z dnia 20 marca 2015 r. (GN.6620.68.21.2015), stanowiącego odpowiedź na uwagę złożoną podczas wyłożenia projektu operatu opisowo - kartograficznego zaznaczyła, że nie zgadza się z jego treścią. Odrębnym pismem z dnia 18 kwietnia 2015 r. także skierowanym do Wojewody Podkarpackiego zarzuty do przeprowadzonej modernizacji zgłosiła Z.S.. Zażądała pomiaru i stabilizacji granic działek i wykazania rzeczywistych powierzchni działek nr [...], [...], [...], [...]. Podała, że nie ma dojazdu do gruntu. Również powołała się na pismo Starosty z dnia 20 marca 2015 r. Po przekazaniu ww. pism Staroście [...] organ ten decyzją z dnia 4 września 2015 r. nr GN.6620.68.44.2015 orzekł o odrzuceniu zarzutów M.S., zaś decyzją z dnia 4 września 2015 r. nr GN.6620.68.45.2015 o odrzuceniu zarzutów Z.S. do danych zawartych w operacie opisowo-kartograficznym ewidencji gruntów i budynków sporządzonym po modernizacji. W wyniku rozpatrzenia odwołań, PWINGiK, mocą decyzji z dnia 29 października 2015 r. odpowiednio nr GK-II.7221.213.2015 i GK-II.7221.214.2015, uchylił obie opisane wyżej decyzje Starosty [...] z dnia 4 września 2015 r. i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W motywach rozstrzygnięć organ odwoławczy wskazał, że Starosta prowadził równocześnie dwa oddzielne postępowania administracyjne w sprawie tego samego przedmiotu, tj. działki nr [...] będącej współwłasnością Z.S. oraz M.S., które zakończyły się wydaniem dwóch odrębnych decyzji administracyjnych orzekających o tym samym przedmiocie. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu Starosta [...] decyzją z dnia 23 marca 2017 r. nr GN.6620.68.6.2017 orzekł o odrzuceniu zarzutu wniesionego do danych ewidencji gruntów i budynków określających granice działki ewidencyjnej nr [...] położonej w obrębie K. gmina W. oraz o odrzuceniu zarzutu dotyczącego dojazdu do nieruchomości oraz o uwzględnieniu zarzutu w zakresie powierzchni ww. działki, polegającej na zmianie z powierzchni 0,63 ha na obszar 0,65 ha. PWINGIK w wyniku rozpatrzenia odwołania, decyzją z dnia 19 maja 2017 r. nr GK-II.7221.118.2017 uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania Starosta [...] decyzją z dnia 29 marca 2018 r. nr GN.6620.68.6.2017 orzekł o uwzględnieniu zarzutu wniesionego do danych ewidencji gruntów i budynków, dotyczącego powierzchni działki ewidencyjnej nr [...], położonej w obrębie K. gmina W. w zakresie zmiany pola powierzchni z 0,63 ha na obszar 0,65 ha, zgodnie z mapą uzupełniającą i wykazem zmian gruntowych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] stycznia 2017 r. pod nr [...] oraz o odrzuceniu zarzutu w zakresie przebiegu granicy działki ewidencyjnej nr [...] z działkami ewidencyjnymi nr [...], [...], [...], [...], położonymi w obrębie K. gmina W. i odrzuceniu zarzutu dotyczącego dojazdu do nieruchomości. Również i ta decyzja w administracyjnym toku instancji została uchylona, mocą decyzji PWINGiK z 12 lipca 2018 r. nr GK-II.7221.126.2018 a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy uznał, że dokumentacja geodezyjna nr [...], jest niewystarczająca do rozstrzygnięcia o zasadności zarzutów zgłoszonych w trybie art. 24a ust. 9 P.g.ik. Zalecił, aby w ponownie prowadzonym postępowaniu organ I instancji jednoznacznie ustalił i udokumentował w aktach sprawy, które punkty graniczne działki nr [...] zostały ustalone w trybie § 37-39 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r., poz. 393 – zwane dalej "rozporządzeniem") - obowiązującego do dnia 30 lipca 2021 r., a które zostały wykazane na podstawie dokumentacji, o której mowa w § 36 ww. rozporządzenia. Nadto zalecił by organ ustalił jaki jest prawidłowy numeryczny opis granic działki nr [...] i czy jest on zgodny z danymi wykazanymi w projekcie operatu opisowo - kartograficznego obrębu K., które następnie - zgodnie z art. 24a ust. 8 P.g.ik. - stały się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegały ujawnieniu w bazie danych ewidencyjnych. Polecił także ustalić i udokumentować w aktach sprawy, czy pole powierzchni działki nr [...], wpisane w wykazie zmian danych ewidencyjnych zawartym w operacie nr [...], jest obliczone zgodnie z przepisami § 62 ww. rozporządzenia za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61 ww. rozporządzenia, oraz czy prawidłowo w ww. wykazie wykonawca zastosował precyzję zapisu pola powierzchni do 0,01 ha. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu i uzyskaniu stanowiska wykonawcy modernizacji ewidencji gruntów i budynków Starosta [...] decyzją z dnia 27 maja 2021 r. nr GN.6620.68.6.2017, po rozpatrzeniu zarzutów M.S. i Z.S. orzekł: w pkt I o uwzględnieniu zarzutów do modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu K., zgodnie z operatem nr [...], przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...].02.2021 r. w zakresie: - przebiegu granicy działki ewidencyjnej nr [...] z działkami ewidencyjnymi nr [...], [...], [...] i [...] (punkty graniczne 29, 30, 36, 37, 38, 42, 40, 39, 35, 34, 33, 32, 31 na szkicu granicznym); w pkt II o uwzględnieniu zarzutów do modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu K., zgodnie z operatem nr [...], przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...].02.2021 r. w zakresie powierzchni działek ewidencyjnych: - zastąpić dane ewidencyjne działki ewidencyjnej nr [...] z powierzchni 0,63 ha na obszar 0,7391 ha, zgodnie z mapą uzupełniającą i wykazem zmian danych ewidencyjnych, wchodzących w skład powołanego wyżej operatu technicznego; w pkt III o odrzuceniu zarzutów do modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu K., w zakresie: - przebiegu granicy działki ewidencyjnej nr [...] z działkami ewidencyjnymi nr [...], [...], między punktami 4-2007,4-4086, - braku drogi dojazdowej do działki ewidencyjnej nr [...]. W uzasadnieniu Starosta wyjaśnił, że z uwagi na braki jakie zawierał operat techniczny powtórzono procedurę ustalenia granic działek. Nastąpiło to w dniu 27 lutego 2020 r. na podstawie § 37 rozporządzenia. Starosta wyjaśnił, że w czynnościach ustalenia przebiegu granicy działki ewidencyjnej nr [...] uczestniczyli S.R. (właściciel działki ewid. nr [...]), P.F. pełnom. Gminy [...] (właściciel działek ewid. nr [...] i [...]), E.Z. pełnom. A.Z. i I.Z., (współwłaścicielki działki nr [...]). Pozostałe zainteresowane strony pomimo prawidłowego zawiadomienia, w tym M.S. i Z.S., nie brały udziału w ustaleniu granic. Organ I instancji stwierdził, że żądania wnoszących zarzuty dotyczą kwestii rozgraniczenia. Odwołania od tej decyzji złożyły M.S. i Z.S.. Wymienione nie zgodziły się z wydanym rozstrzygnięciem, w tym w szczególności na zmianę powierzchni działki nr [...] z 0,63ha na 0,7391ha i zażądały pomiaru i stabilizacji granic działki i wykazania jej rzeczywistej powierzchni. Odwołania od decyzji Starosty złożyła ponadto I.Z. domagając się zweryfikowania przez organ odwoławczy prawidłowości przeprowadzonego postępowania. PWINGiK dwukrotnie – pismo z dnia 8 lipca 2021 r. i 9 września 2021 r. – zwracał się do organu I instancji, na podstawie art. 136 k.p.a., o uzupełnienie materiału dowodowego. Następnie PWINGiK decyzją z dnia 28 października 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wyjaśnił, że przedmiotem prowadzonego postępowania są zarzuty zgłoszone przez M.S. i Z.S. do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym, w trybie art. 24a ust. 9 ustawy P.g.ik. dotyczące m.in. powierzchni działki nr [...]. Wymienione zażądały pomiaru i stabilizacji granic ww. działki. PWINGiK wskazał, że podstawą rozstrzygnięcia dotyczącego przebiegu granic i pola powierzchni działek jest dokumentacja geodezyjna nr [...], przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...].02.2021 r. W ramach ww. dokumentacji wykonawca w dniu 27.02.2020 r. przystąpił do czynności ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...], [...], [...] i [...]. Zgodnie z § 38 rozporządzenia wykonawca zawiadomił wszystkich właścicieli ww. działek o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, a zawiadomienia zostały prawidłowo doręczone. Czynności ustalenia przebiegu granic, zostały wykonane w oparciu o § 37 rozporządzenia w wyniku geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych. PWINGiK wyjaśnił, że na podstawie protokołu ustalenia przebiegu granic z 27 lutego 2020 r. ustalił, że granice ustalono w następujący sposób: - granice działki nr [...] z działkami sąsiednimi nr [...], [...] i [...] - według ostatniego spokojnego stanu posiadania na gruncie (tj. zgodnie § 39 ust. 2 ww. rozporządzenia) - przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] - na podstawie dokumentacji zgromadzonej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym; - granice działki nr [...] z działkami sąsiednimi nr [...] i [...] i - granice działki nr [...] z działkami sąsiednimi nr [...] i [...] - na podstawie zgodnych wskazań, właścicieli nieruchomości. Organ wyjaśnił też, że pomimo prawidłowego zawiadomienia M.S. i Z.S. nie brały udziału podczas czynności ustalenia przebiegu przedmiotowych granic. W ustaleniach tych brali udział S.R. (właściciel działki nr [...]), który zaakceptował ustaloną granicę z działami nr [...], [...] i [...], Gmina [...] (właściciel działek nr [...] i [...]) - reprezentowana przez P.F., który zaakceptował ustaloną granicę z działkami nr [...], [...] i [...] oraz A.Z. i I.Z. (właścicielki działki nr [...]), reprezentowane przez pełnom. E.Z., która zaakceptowała ustaloną granicę z działkami nr [...], [...] i [...]. W dalszej części organ wywiódł, że w ramach dokumentacji geodezyjnej wykonawca sporządził mapę uzupełniająca w skali 1:2000 oraz wykaz zmian danych ewidencyjnych dla działki nr [...]. Nadto w operacie znajduje się wykaz zmian danych ewidencyjnych, dotyczących punktów granicznych, zatytułowany jako "Zarys pomiarowy" z którego wynika, że nowo ustalonym punktom nr 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40 i 42 nadano atrybut ZRD 3 - "geodezyjne pomiary fotogrametryczne punktów granicznych, których położenie zostało uprzednio ustalone w sposób określony w § 37 ust. 2 rozporządzenia, a także pomiary fotogrametryczne znaków granicznych uwidocznionych na zdjęciach lotniczych lub na ortofotomapie w wyniku ich sygnalizacji przed wykonaniem zdjęć. Na podstawie ww. wykazu PWINGiK ustalił również, że wszystkie punkty graniczne objęte ww. czynnościami geodezyjnymi posiadają atrybut, określający błąd średni położenia punktu granicznego względem osnowy geodezyjnej 1 klasy tj. BPP 2 (błąd średni położenia punktu względem osnowy 0,10-0,30 m). PWINGiK wyjaśnił także, że z dniem 31 lipca 2021 r. weszło w życie nowe rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27.07.2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2021 r., poz. 1390). Jednak z uwagi na brzmienie § 47 tego rozporządzenia dopuszcza się stosowanie przepisów dotychczasowych i te przepisy do oceny dokumentacji geodezyjnej zastosowano. Zdaniem organu odwoławczego właściwie zinterpretowano i zastosowano § 39 rozporządzenia. Wykonawca w sprawozdaniu technicznym, wchodzącym w skład operatu nr [...] podał, że przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...] i [...] w punktach granicznych nr 40 i 42 oraz przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami [...] i [...] w punktach granicznych nr 31 i 29, został przyjęty do opracowania zgodnie z § 39 ust. 1 ww. rozporządzenia i stan ten nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach, określających stan prawny gruntów w granicach działek i zgodny ze stanem użytkowania na gruncie (tj. krawędziami dróg), co potwierdza szkic graniczny nr 4. Ponadto wskazał, że zgodnie z § 39 ust. 2 rozporządzenia wobec sytuacji nie złożenia do protokołu przez właściwe podmioty zgodnego oświadczenia wskazującego przebieg granic działek ewidencyjnych granica między działką nr [...] a działką nr [...] oraz działką nr [...] została ustalona zgodnie ze stanem użytkowania na gruncie tj. krawędziami dróg, co znajduje potwierdzenie na ww. szkicu granicznym nr 4, natomiast granica pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] w punktach granicznych nr 29, 30, 36, 37 i 38 wzdłuż żywopłotu (zgodnie ze szkicem granicznym nr 4) oraz dalej do punktu granicznego nr 42 wzdłuż środka miedzy. W zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a nr [...] organ wskazał, że została ustalona według wówczas obowiązującego § 39 ust. 3 rozporządzenia - na podstawie wyjaśnień wykonawcy prac geodezyjnych (pismo z dnia 30.09.2021 r.). Odcinek granicy pomiędzy punktami granicznymi nr 40, 39, 35, 34, 33, 32 (...) na szkicu granicznym przyjęto jako pomierzony ślad graniczny (środek miedzy oraz góra skarpy), po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie i został on potwierdzony w protokole ustalenia granic przez pełnomocnika właścicieli E.Z. Odnośnie pozostałej części ustalonej granicy stanowiącej niewidoczny na gruncie odcinek granicy pomiędzy punktami granicznymi nr 4-4086 i 31, wykonawca podał, że został opracowany na podstawie mapy ewidencji gruntów i budynków. W ocenie PWINGiK powyższe stwierdzenia znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym. Z dokumentacji geodezyjnej wynika, że wykonawca ustalił przebieg granicy działki nr [...] z działkami sąsiednimi [...], [...], [...] i [...]. W tak ustalonych granicach została obliczona powierzchnia działki nr [...], zgodnie z regulacjami zawartymi w § 62 rozporządzenia i wykazana w operacie nr [...] na podstawie wykazu zmian danych ewidencyjnych. Zdaniem organu odwoławczego przebieg granic działki nr [...] w operacie technicznym nr [...], wykonanym w ramach rękojmi po modernizacji wykazano prawidłowo, zgodnie z przepisami rozporządzenia. Organ zgodził się także ze stanowiskiem Starosty o uwzględnieniu zarzutów do modernizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie przebiegu granicy działki ewid. nr [...] z działkami ewid. nr [...], [...], [...] i [...] oraz zastąpienia danych ewidencyjnych działki ewidencyjnej nr [...] z powierzchni 0,63 ha na obszar 0,7391 ha jak również o odrzuceniu zarzutów w zakresie przebiegu granicy działki ewidencyjnej nr [...] z działkami ewidencyjnymi nr [...], [...], między punktami 4-2007, 4-4086 oraz w zakresie braku drogi dojazdowej do działki ewidencyjnej nr [...]. W ocenie PWINGiK, organ I instancji przeprowadził postępowanie w zgodzie z przepisami postępowania, dokonał ustaleń wszystkich istotnych okoliczności dla treści rozstrzygnięcia i kompleksowej oceny zebranego materiału dowodowego. Prawidłowo jako niezasadny ocenił zarzut, że przy modernizacji zlikwidowany został dojazd do działek Z.S. i M.S.. Jak wskazał organ twierdzenie to nie znajduje potwierdzenia w dokumentach geodezyjnych. Działka nr [...] sąsiaduje bezpośrednio od strony wschodniej z działką nr [...] a od strony zachodniej z działką nr [...]. Obie te działki są drogami gminnymi. Organ wyjaśnił także, że zmiana pola powierzchni działki nr [...] z 0,63 ha na 0,7391 ha nastąpiła na podstawie dokumentacji geodezyjnej nr [...], przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...].02.2021 r. Wynika z przyjęcia współrzędnych punktów granicznych, pochodzących z ww. operatu, na podstawie których określono ich powierzchnię z precyzją zapisu do 0,0001 ha. O zakresie prawa własności nie decydują wpisy w ewidencji gruntów. Powyższą decyzję zaskarżyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Z.S. i M.S., kwestionując ją w zakresie odrzucenia zarzutów do modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu K., w zakresie przebiegu granicy działki ewidencyjnej nr [...] z działkami ewidencyjnymi nr [...], [...], między punktami 4-2007,4-4086 oraz braku drogi dojazdowej do działki ewidencyjnej nr 338. Zarzuciły, że w toku prowadzonego postępowania w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków nie dokonano pomiaru na gruncie, nie założono słupków granicznych. Wszystkie pomiary i wykazanie granic dokonywano na mapach. W odpowiedzi na skargę PWINGiK w Rzeszowie podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Skarga jest niezasadna. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 28 października 2021 r. nr GK-II.7221.120.2021 wydana w przedmiocie zarzutów do modernizacji ewidencji gruntów i budynków na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 i art. 24 ust. 2b pkt 2 P.g.ik. Ze złożonej skargi wynika, że skarżące nie zgadzają się z wydaną w sprawie decyzją w "zakresie przebiegu granic działki ewidencyjnej nr [...] z działkami ewidencyjnymi nr [...], [...] między punktami 4-2007, 4-4086" oraz w zakresie braku drogi dojazdowej do działki ewidencyjnej nr [...] Zdaniem Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy był kompletny i mógł stanowić podstawę do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organy. W niniejszej sprawie przedmiot postępowania określony był w złożonych przez M.S. i Z.S. zarzutach (pisma z dnia 18.04.2015 r.) do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, ujawnionych w operacie opisowo- kartograficznym, zgłoszonych w trybie art. 24a ust. 9 ustawy P.g.ik. W ww. pismach zainteresowane wniosły zastrzeżenia, dotyczące m.in. powierzchni działki nr [...], żądając pomiaru i stabilizacji jej granic. Należy podkreślić, że rozstrzygnięcie w przedmiocie zarzutów, zgłoszonych stosownie do przepisów art. 24a ust. 9 i 10 ustawy P.g.ik., jest rozstrzygnięciem o tym, czy modernizacja ewidencji w zakresie złożonych zarzutów została przeprowadzona prawidłowo. W wyniku przeprowadzenia postępowania administracyjnego, Starosta [...] wydał decyzję z dnia 27 maja 2021 r. nr GN.6620.68.6.2017 orzekającą o uwzględnieniu zarzutów do modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu K., zgodnie z operatem nr [...] w zakresie przebiegu granicy działki nr [...] z działkami nr nr [...], [...], [...] i [...] oraz powierzchni działki nr [...] oraz o odrzuceniu zarzutów w zakresie przebiegu granicy działki nr [...] z działkami nr nr [...], [...] między punktami 4 – 2007, 4 – 4086 oraz braku drogi dojazdowej do działki nr [...]. W uzasadnieniu ww decyzji przedstawił dokonane w sprawie ustalenia i motywy podjętego rozstrzygnięcia. Starosta [...] wskazał, że "z uwagi na braki jakie zawierał operat techniczny nr [...] na podstawie którego została wydana uprzednia decyzja GN.6620.68.6.2017 z dnia 29 marca 2018 r. podjęto decyzje o powtórzeniu procedury ustalenia granic działek. Organ podał, że ustalenie granic przedmiotowych działek nastąpiło zgodnie z § 37 rozporządzenia egib – obowiązującego do dnia 30 lipca 2021 r. w dniu 27 lutego 2020 r. Stwierdził, że "w czynnościach ustalenia przebiegu granicy działki ewidencyjnej nr [...] uczestniczyli S.R. właściciel działki ewidencyjnej nr [...], P.F. pełnomocnik Gminy [...] właściciel działek ewidencyjnych nr [...] i [...], E.Z. pełnomocnik A.Z. i I.Z., współwłaścicielek działki nr [...]". Ponadto wskazał, że "pozostałe zainteresowane strony pomimo prawidłowego zawiadomienia, w tym również M.S. i Z.S. nie brały udziału w ustaleniu granic". Pomimo powyższych czynności w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji stwierdził, że "żądania M.S. i Z.S. zawarte w przedmiotowym zarzucie do ewidentne żądania rozgraniczenia nieruchomości. Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie w postępowaniu odwoławczym od decyzji organu I instancji uzupełnił materiał dowodowy w sprawie, za jego pośrednictwem. O zebranym materiale dowodowym zawiadomiono strony w trybie art. 10 § 1 k.p.a. Podstawą rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji z dnia 27.05.2021 r., dotyczącego przebiegu granic i pola powierzchni ww. działek była dokumentacja geodezyjna nr [...], przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...].02.2021 r. W tym miejscu należy wskazać, że z dniem 31.07.2021 r. weszło w życie nowe rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27.07.2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2021 r., poz. 1390). Stosownie do § 47 ww. rozporządzenia do prac geodezyjnych zgłoszonych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia dopuszcza się stosowanie przepisów dotychczasowych, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. Mając na uwadze powyższe do oceny ww. dokumentacji nr [...] zostały zastosowane przepisy rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r. (jedn. tekst Dz. U. z 2019 r., poz. 393) w brzmieniu obowiązującym do dnia 30.07.2021 r. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że przebieg granic przedmiotowej działki nr [...] w ww. operacie technicznym nr [...], wykonanym w ramach rękojmi po modernizacji wykazano prawidłowo zgodnie z przepisami rozporządzenia egib. Odnosząc się do przeprowadzonych przez Wykonawcę czynności geodezyjnych należy wyjaśnić, że geodeta ustalając przebieg granic bazuje na podstawie hierarchicznie określonych kryteriów wymienionych w § 39 rozporządzenia. W niniejszej sprawie właściwie zostały zinterpretowane i zastosowane przepisy § 39 rozporządzenia, zgodnie z którymi ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli lub użytkowników wieczystych tych działek albo osób władających tymi działkami na zasadach Sądusamoistnego posiadania, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. W przypadku, gdy ww. podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, o którym mowa w' § 39 ust. 1 ww. rozporządzenia, to przebieg granic działek ewidencyjnych, w tym położenie wyznaczających je punktów granicznych, ustala wykonawca według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek (§ 39 ust. 2 rozporządzenia). Z powyższego przepisu wynika, iż wykonawca dokonuje ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych według ostatniego spokojnego stanu posiadania pod warunkiem, że stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek. Wyjaśnienia w powyższym zakresie złożył Wykonawca w sprawozdaniu technicznym, wchodzącym w skład ww. operatu nr [...] (k.296-299 akt sprawy organu I instancji) podając, że przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...] i [...] w punktach granicznych nr nr 40 i 42 oraz przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami [...] i [...] w punktach granicznych nr nr 31 i 29, został przyjęty do opracowania "zgodnie z § 39 ust. 1 ww. rozporządzenia, podkreślając przy tym, że "stan ten nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach, określających stan prawny gruntów w granicach działek", natomiast "zgodny ze stanem użytkowania na gruncie (tj. krawędziami dróg)", co potwierdza szkic graniczny nr 4 (k. 520 akt sprawy organu I instancji). Ponadto wskazał, że zgodnie z § 39 ust. 2 ww. rozporządzenia wobec sytuacji nie złożenia do protokołu przez właściwe podmioty zgodnego oświadczenia wskazującego przebieg granic działek ewidencyjnych granica między działką nr [...] a działką nr [...] oraz działką nr [...] została ustalona "zgodnie ze stanem użytkowania na gruncie" tj. krawędziami dróg, co znajduje potwierdzenie na ww. szkicu granicznym nr 4, natomiast granica pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] w punktach granicznych nr nr 29, 30, 36, 37 i 38 wzdłuż żywopłotu (zgodnie ze szkicem granicznym nr 4) oraz dalej do punktu granicznego nr 42 wzdłuż środka miedzy. W zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ II instancji uzyskał informację w piśmie Starosty [...] z dnia 04.10.2021 r. nr GN.6620.68.6.2017, że "została ustalona według wówczas obowiązującego § 39 ust. 3 rozporządzenia" egib (Dz. U. z 2019 r., poz. 393) - na podstawie wyjaśnień Wykonawcy przedmiotowych prac geodezyjnych (pismo z dnia 30.09.2021 r.). W ww. piśmie Wykonawca wskazał, że odcinek granicy pomiędzy punktami granicznymi nr 40, 39, 35, 34, 33, 32 (...) na szkicu granicznym przyjęto jako pomierzony ślad graniczny (środek miedzy oraz góra skarpy), po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych praż przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie i został on potwierdzony w protokole ustalenia granic przez pełnomocnika właścicieli E.Z.). Ponadto odnosząc się do pozostałej części ustalonej ww. granicy, stanowiącej "niewidoczny na gruncie odcinek granicy pomiędzy punktami granicznymi nr nr 4-4086 i 31" Wykonawca podał, że "został opracowany na podstawie mapy ewidencji gruntów i budynków". W ocenie PWINGiK powyższe stwierdzenia znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym. W tym miejscu należy wskazać, że powierzchnia działki jest pochodną przebiegu jej granic i jest obliczona ze współrzędnych numerycznego opisu punktów granicznych (§61 i § 62 rozporządzenia egib). Z dokumentacji geodezyjnej nr [...] wynika, że Wykonawca ustalił przebieg granicy działki nr [...] z działkami sąsiednimi [...], [...], [...] i [...]. W tak ustalonych granicach została obliczona powierzchnia działki nr [...], zgodnie z regulacjami zawartymi w § 62 rozporządzenia egib i wykazana w operacie nr [...] na podstawie wykazu zmian danych ewidencyjnych (k.527 akt sprawy organu I instancji). W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę przytoczoną wyżej argumentację PWINGiK, przebieg granic przedmiotowej działki nr [...] w operacie technicznym nr [...], wykonanym w ramach rękojmi po modernizacji wykazano prawidłowo zgodnie z przepisami rozporządzenia egib. Sąd w całości podziela stanowisko organów, że przeprowadzone postępowanie administracyjne odpowiada standardom wynikającym z k.p.a. Organ I instancji prawidłowo uznał za niezasadny zarzut, że po przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków zlikwidowany został dojazd do działek ewidencyjnych Z.S. i M.S., ponieważ nie znajduje on potwierdzenia w dokumentach, znajdujących się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Działka nr [...] sąsiaduje bezpośrednio od strony wschodniej z działką nr [...] a od strony zachodniej z działką nr [...]. Ww. działki są drogami gminnymi. Odnosząc się do zarzutów M.S. wniesionych w odwołaniu, gdzie zainteresowana podaje, że "nie zgadza się na zwiększenie działki tylko na rzeczywiste granice, które są wpisane w Księgach Wieczystych i w aktach notarialnych moich i siostry Z.S." oraz zarzutów wniesionych w odwołaniu Z.S. należy wskazać, że zmiana pola powierzchni działki nr [...] z 0,63 ha na 0,7391 ha nastąpiła na podstawie dokumentacji geodezyjnej nr [...], przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...].02.2021 r. Zmiana pola powierzchni przedmiotowej działki wynika z przyjęcia współrzędnych punktów granicznych, pochodzących z ww. operatu nr [...] na podstawie których określono ich powierzchnię z precyzją zapisu do 0,0001 ha. W tym miejscu należy podnieść, że o zakresie prawa własności nie decydują wpisy w ewidencji gruntów. Obszar ani konfiguracja nie są elementami, które w razie ich niezgodności z rzeczywistością powodowałyby niezgodności z rzeczywistym stanem prawnym gdyż same przez się nie tworzą stanu prawnego nieruchomości. Stan prawny obejmuje prawa i roszczenia wpisane w działach II-IV księgi wieczystej. W konsekwencji takiego znaczenia stanu prawnego nieruchomości nie obejmuje on wpisów w dziale I-O "Oznaczenie nieruchomości". Zatem wpisy w tym dziale nie rozstrzygają o tym, że osoba wpisana w dziale II posiada taki obszar nieruchomości, jaki był ujawniony w księdze wieczystej. W tym zakresie Sąd w całości podziela stanowisko PWINGiK. W tej sytuacji, uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło