II SA/Rz 188/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ WSA Maria Mikolik Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi A. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 29 listopada 2023 r. nr SKO.4171/79/2023 w przedmiocie odmowy zobowiązania właścicieli działek do przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom - skargę oddala – II SA/Rz 188/24 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi A.S. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 29 listopada 2023 r. nr SKO.4171.79/2023 dotycząca odmowy zobowiązania właścicieli działek do przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Burmistrz [...] decyzją z 28 września 2023 r. nr ROS.6331.7.2022 odmówił A.S. roszczenia dotyczącego zmiany stanu wody na gruncie na położonych w R. działkach nr [...] i [...] ze szkodą dla działki nr [...]. Wskazał, że: - na działce nr [...] stanowiącej własność A.S.1. i D.S. doszło do zmiany stanu wody na gruncie, ponieważ zmienił się charakter użytkowania ww. nieruchomości z rolnej na budowlaną. W związku z realizowanym procesem budowlanym zmniejszyła się powierzchnia chłonna działki i zwiększyła się ilość wody opadowej która pozostaje na powierzchni gruntu a jej nadmiar może spływać zgodnie z ukształtowaniem terenu, - na działce nr [...] stanowiącej własność A.G. i A.G.1 doszło do zmiany stanu wody na gruncie poprzez nawiezienie i rozplantowanie na jej obszarze ziemi. Z uwagi na nierównomierne ukształtowanie terenu w wyniku prac ziemnych może dochodzić do miejscowych zmian w kierunku spływania wód opadowych i roztopowych, jednakże obszar oddziaływania tego zjawiska ograniczony jest wyłącznie do działki nr [...], - zmiany stanu wody na gruncie na działkach nr [...] i [...] nie powodują szkód na działce nr [...]. Biegły hydrolog wskazał, że szkód przytoczonych przez wnioskodawcę, tj. odpadający tynk, pęknięcia, wykwity na klinkierówce nie można utożsamiać ze zmianami zrealizowanymi na ww. działkach, gdyż występują również od strony potoku [...] oraz od strony drogi powiatowej. Teren objęty postępowaniem jest naturalnie narażony na działanie wód opadowych i gruntowych. Ukształtowanie terenu i jego lokalizacja, tj. w obrębie potoku [...] przyczyniły się do spływu wód tak opadowych i gruntowych, a tym samym stałego nawadniania gruntu. Dodatkowo gliny i pyły zalegające pod warstwą organiczną uniemożliwiają głębsze wnikanie wód opadowych. W odwołaniu od decyzji Burmistrza A.S. zarzucił naruszenie: - art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 78 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.) polegające na nienależytym zebraniu materiału dowodowego oraz zaniechaniu wydania kolejnej opinii biegłego mającej na celu ustalenie wpływu sztucznej niwelacji działek sąsiadujących na stan wody na działce nr [...], - art. 140 w zw. z art. 75 § 1 w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez brak dopuszczenia z urzędu opinii innego biegłego z zakresu hydrologii, w sytuacji, gdy opinia biegłego na której oparto rozstrzygnięcie jest niejasna i niepełna, a także zawiera błędy merytoryczne, które pomimo złożenia wobec niej zarzutów nie zostały konwalidowane w opinii uzupełniającej, - art. 234 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2023 r., poz. 1478, dalej: u.P.w.) polegające na uznaniu, że stwierdzona sztuczna niwelacja działek nr [...] i [...] położonych w R. nie ma wpływu i nie powoduje szkody dla działki nr [...]. SKO działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 234 u.P.w. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Jako materialnoprawną podstawą wydanej decyzji wskazało przepis art. 234 § 1-3 u.P.w., zgodnie z którym właściciel gruntu, o ile przepisy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł ze szkodą dla gruntów sąsiednich, a także odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie na skutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin tych czynności. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż wnioskodawca jest właścicielem działki nr [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, wybudowanym w latach 1998-2004 r. W 2019 r., w czasie długotrwałych opadów, woda zalała przedmiotową działkę w części na której uprawiał warzywa i podeszła pod zabudowania, a od strony drogi powiatowej uniemożliwiła dojście do budynku mieszkalnego. W 2022 r. pojawiły się zarysowania na ścianie zewnętrznej oraz zawilgocenia na ścianach parteru budynku mieszkalnego. Wcześniej takie zdarzenia nie miały miejsca. Zdaniem wnioskodawcy, na przedmiotowe zwiększenie stanu wód opadowych i gruntowych na jego działce odpowiada nawożenie sąsiednich działek: nr [...] od 2014 r. i nr [...] od 2018 r. Celem ustalenia związku pomiędzy ewentualnymi działaniami właściciela określonej nieruchomości związanego ze zmianą stosunków wodnych a szkodą na gruntach sąsiednich przeprowadzono dowód z opinii biegłego hydrologa P.K., a następnie 27 kwietnia 2023 r. oględziny z udziałem biegłego i stron postępowania. Z opinii biegłego wynika, że działka nr [...] oraz nr [...] wg stanu na sierpień 2012 r. posiadały status łąk. Zastoisko wody obecne na działce nr [...] jest w głównej mierze spowodowane napływaniem obcej wody opadowo - roztopowej z działki sąsiedniej, tj. nr [...]. Zdaniem biegłego na działkach nr [...] i [...] doszło do zmiany stanu wody na gruncie na skutek działań podjętych przez ich właścicieli. Działania te jednak nie powodują szkody dla działki nr [...]. W przypadku działki nr [...] nastąpiło to poprzez jej przekształcenie w działkę o charakterze budowlanym i związanej z tym częściowej zmiany kierunku odpływu wód opadowo - roztopowych. W przypadku zaś działki nr [...] z uwagi na nierównomierne ukształtowanie terenu w wyniku prac ziemnych może dochodzić do miejscowych zmian w kierunku spływania wód opadowych i roztopowych, jednakże obszar oddziaływania tego zjawiska ograniczony jest wyłącznie do działki nr [...]. Wg biegłego, w trakcie rozprawy administracyjnej 27 kwietnia 2023 r. nie stwierdzono oznak odprowadzania wód opadowych z terenów działki nr [...] i [...] na teren działki nr [...]. Ogrodzenie na działce nr [...] graniczące zarówno z działką nr [...] jak i [...] nie nosiło śladów podmycia. Nie stwierdzono również bruzd erozyjnych w kierunku działki nr [...], zarówno od strony działki nr [...], jak i [...]. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że z prywatnej opinii geologicznej dotyczącej warunków gruntowo - wodnych w rejonie działki nr [...] wynika, że po długotrwałych lub intensywnych opadach atmosferycznych oraz roztopach pokrywy śniegowej stagnuje na niej woda. Do tego stanu w sposób istotny mogły przyczynić się prace niwelacyjne na sąsiednich działkach, które poprzez zmianę naturalnego ukształtowania terenu doprowadziły do zaburzenia warunków wodnych w rejonie przedmiotowych działek, powodując zmianę reżimu przepływu wód powierzchniowych spływających z wyżej położonych terenów w kierunku obniżeń morfologicznych. Nie zmienia to jednak faktu, że w sprawie brak jest uzasadnionych podstaw pozwalających na zakwestionowanie wyników opinii biegłego hydrologa. Wnioski opinii prywatnej nie są kategoryczne. Wnioskodawca nie przedstawił kontropinii która podważałaby wnioski wypływające z opinii biegłego załączonej do akt sprawy. Nie wykazał także chociażby dowodami z dokumentacji zdjęciowej śladów zalania nieruchomości po wystąpieniu deszczy nawalnych, po dniu przeprowadzenia oględzin. Nadto biegły hydrolog w opinii uzupełniającej w sposób wyczerpujący odniósł się do opinii prywatnej wyjaśniając, że stagnacja wody może występować z uwagi na rodzaj podłoża (słabo przepuszczalne), jednakże okoliczność ta nie jest w żaden sposób powiązana z faktem zagospodarowania działki. Opinia biegłego hydrologa w tym zakresie jest również zgodna z przedłożoną przez D.S. opinią geotechniczną dokumentacją badania podłoża gruntowego wraz z projektem geotechnicznym dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...], z której wynika, że wpływ na warunki wodne w omawianym rejonie ma jego ukształtowanie, bowiem strefa gdzie wykonano badania geotechniczne usytuowana jest w obrębie doliny rzeki [...] i jej dopływów. Nie ma także podstaw, by uznać, że szkody wskazane przez wnioskodawcę pozostawały w związku z przesłankami odpowiedzialności badanymi przez organ, skoro z opinii biegłego hydrologa wynika, że rzeczone szkody występują nie tylko od strony działki nr [...] oraz [...], lecz również od strony rzeki [...] (wykwity na klinkierówce tarasu) i wejścia do domu jednorodzinnego, tj. od strony drogi powiatowej. W sytuacji, gdy postępowanie wyjaśniające prowadzi do wniosku, iż brak jest związku przyczynowo - skutkowego między zmianą stosunków wodnych a powstaniem szkody na gruntach sąsiednich, należy wydać decyzję odmowną. Decyzję SKO A.S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, zarzucając jej: a) naruszenie art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 78 k.p.a. polegające na nienależytym zebraniu materiału dowodowego oraz zaniechaniu wydania kolejnej opinii biegłego mającej na celu ustalenie wpływu sztucznej niwelacji działek sąsiadujących na stan wody na jego działce oraz przyczyn występowania szkód w posadowionym na niej budynku, b) art. 140 w zw. z art. 75 § 1 w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez brak dopuszczenia z urzędu opinii innego biegłego z zakresu hydrologii, w sytuacji, gdy opinia biegłego na której oparto rozstrzygniecie jest niejasna i niepełna, a także zawiera błędy merytoryczne, które pomimo złożenia wobec niej zarzutów nie zostały konwalidowane w opinii uzupełniającej, c) naruszenie art. 84 k.p.a. polegające na zaniechaniu wydania kolejnej opinii biegłego z zakresu hydrologii mającej na celu ustalenie wpływu sztucznej niwelacji działek sąsiadujących na stan wody na działce skarżącego oraz przyczyn występowania szkód w istniejącym na niej budynku, d) naruszenie art. 234 ust. 3 u.P.w. polegające na uznaniu, że stwierdzona sztuczna niwelacja działek nr [...] i [...] nie ma wpływu i nie powoduje szkody dla działki nr [...]. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO i decyzji organu I instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu zarzucił organowi pominięcie przedstawionej przez niego opinii prywatnej, z której wynika, że po intensywnych opadach atmosferycznych oraz roztopach pokrywy śniegowej na działce nr [...] stagnuje woda, co wynika z faktu zmiany naturalnego ukształtowania terenu w wyniku prac niwelacyjnych na sąsiednich działkach. Organ pominął powyższe wnioski, opierając się na argumentacji zawartej w opinii biegłego hydrologa, który stwierdził, że dokonanie zmiany stanu wody na działkach nr [...] i [...] poprzez przekształcenia w działkę o charakterze budowlanym oraz nawiezienie ziemi i jej rozplantowanie nie powoduje szkód dla działki nr [...]. Biegły stwierdził powyższe na podstawie jednokrotnych oględzin, które jego zdaniem nie wykazały śladów zalania nieruchomości. Tymczasem ustalenie organu czy biegłego dokonane na podstawie pojedynczych oględzin jest nieprawidłowe, gdyż szkodliwe oddziaływanie na działkę skarżącego może być procesem długotrwałym i niezauważalnym podczas jednokrotnych oględzin, dlatego koniecznym jest przeprowadzenie kolejnych oględzin oraz przeprowadzenie szczegółowej analizy geologicznej przedmiotowych nieruchomości. Organ II instancji zauważył, że na działce skarżącego dochodzi do szkód w postaci odpadającego tynku, pęknięć, wykwitów na klinkierówce budynku mieszkalnego, jednak uznał bez badania przyczyn, że powodem tych szkód nie jest zmiana stosunków wodnych. Organ nie posiada jednak wiedzy, czy zmiana stosunków wodnych nie powoduje występowanie szkód w całym budynku. Bez żadnych wątpliwości organ powinien przy pomocy dostępnych środków dowodowych - tym opinii hydrologicznej – ustalić, co jest przyczyną powstawania szkód w sytuacji, gdy do nich dochodzi i nie może bezkrytycznie przyjmować argumentacji zawartej w opinii kwestionowanej przez stronę (w oparciu o merytoryczne przesłanki wynikające z opinii prywatnej). Ponadto opinia biegłego jest dowodem który podlega ocenie tak jak każdy inny dowód w sprawie. W szczególności organ powinien dokonać oceny, czy opinia biegłego zawiera ustosunkowanie się do wszystkich aspektów sprawy istotnych do jej rozstrzygnięcia. W razie dostrzeżenia braków organ powinien rozważyć zadanie biegłemu dodatkowych pytań. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W razie niezasadności skargi Sąd skargę oddala na podstawie art. 151 P.p.s.a. Kontrola Sądu w niniejszej sprawie dotyczyła opisanej na wstępie decyzji Kolegium w przedmiocie odmowy zobowiązania – w trybie art. 234 ust. 3 u.P.w. - właścicieli działki nr [...] i [...] do przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom na działce nr [...] ze względu na brak stwierdzenia związku przyczynowego pomiędzy zmianą stanu wody na działkach nr [...] i [...] a wystąpieniem szkód na działce nr [...]. Podstawę materialnoprawną kontrolowanej decyzji stanowił art. 234 u.P.w. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu, właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie na skutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich (ust. 2). Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności (ust. 3). Postępowania w sprawie decyzji o której mowa w ust. 3 nie wszczyna się, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia, w którym właściciel gruntu sąsiedniego dowiedział się o szkodliwym oddziaływaniu na jego grunt (ust. 5). Sąd aprobuje rozstrzygnięcie i ocenę prawną ustalonego stanu faktycznego wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Poza sporem w sprawie pozostaje, że na działce nr [...] położonej w R. stanowiącej własność A.S.1 i D.S. doszło do zmiany stanu wody na gruncie - zmiany kierunku odpływu wód opadowo – roztopowych, co - jak wskazał biegły P.K, specjalista stosunków wodnych, hydrologii, prawa wodnego, biegły Sądu Okręgowego w R. w Opinii hydrologicznej z maja 2023 r. - było następstwem realizacji procesu budowlanego i zmniejszenia powierzchni chłonnej działki oraz zwiększenia ilości wody opadowej, która pozostaje na powierzchni gruntu, a jej nadmiar może spływać, jak uprzednio, zgodnie z ukształtowaniem terenu. Budowa budynku mieszkalnego na działce rozpoczęła się - jak wynika z oświadczeń D.S. - w lutym 2023 r., przy czym wraz z żoną stał się właścicielem działki od lipca 2021 r. Nie jest sporna także okoliczność nawiezienia i rozplantowania ziemi na działce nr [...] położonej w [...] stanowiącej własność A.G. i A.G.1. Biegły w Opinii stwierdził, że z uwagi na nierównomierne ukształtowanie terenu w wyniku prac ziemnych może dochodzić do miejscowych zmian w kierunku spływania wód opadowych i roztopowych, jednakże skutki te ograniczone są do działki nr [...]. A. i A.G.1 stali się właścicielami działki w drugiej połowie 2020 r. Nie budzi również wątpliwości, że na działce skarżącego doszło do powstania szkód, takich jak odpadający tynk, pęknięcia na ścianach, wykwity na klinkierówce budynku mieszkalnego wybudowanego w latach 1998-2004 r. Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że szkody te skarżący zaobserwował w latach 2021 – 2023. Istotą sprawy było ustalenie, czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy szkodami na działce nr [...] należącej do skarżącego i położonej pomiędzy działkami nr [...] i [...], a wskazanymi wyżej zmianami stanu wody na tych działkach. Ów związek przyczynowy jest warunkiem wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 234 u.P.w. Podstawowymi środkami dowodowymi jakie posłużyły w przedmiotowej sprawie do dokonania tej oceny była opinia biegłego P.K. oraz oględziny z udziałem biegłego i stron postępowania przeprowadzone 27 kwietnia 2023 r., a także oświadczenia stron złożone podczas oględzin jak i poza nimi, które takiego związku nie potwierdziły. Biegły hydrolog wskazał, że szkody wymienione wyżej występują również od strony potoku L. oraz od strony drogi powiatowej, co jest okolicznością wykluczającą powiązanie ich z działaniami na sąsiadujących działkach, które skutkowały zmianami stanu wody na gruncie. Teren objęty niniejszym postępowaniem jest naturalnie narażony na działanie wód opadowych i gruntowych. Ukształtowanie terenu i jego lokalizacja, tj. w obrębie potoku [...], przyczyniły się do spływu wód tak opadowych jak i gruntowych, a tym samym stałego nawadniania gruntu. Dodatkowo gliny i pyły zalegające pod warstwą organiczną uniemożliwiają głębsze wnikanie wód opadowych. Działka nr [...] oraz nr [...] wg stanu na sierpień 2012 r. posiadały status łąk. W opinii biegłego zastoisko wody obecne na działce nr [...] jest w głównej mierze spowodowane napływaniem obcej wody opadowo -roztopowej z działki sąsiedniej nr [...]. Istotnych ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie dokonano w trakcie rozprawy administracyjnej 27 kwietnia 2023 r., w następstwie której nie stwierdzono oznak odprowadzania wód opadowych z terenów działek nr [...] i [...] na teren działki nr [...] oraz stwierdzono, że ogrodzenie na działce nr [...] graniczące z działką nr [...] i [...] nie nosiło śladów podmycia. Nie stwierdzono również bruzd erozyjnych w kierunku działki nr [...]zarówno od strony działki nr [...], jak i [...]. Rację należy przyznać organowi odwoławczemu w zakresie w jakim stwierdził, że przedstawiona przez skarżącego kontropinia nie zawiera kategorycznych wniosków, które mogłyby podważyć wnioski płynące z opinii biegłego załączonej do akt sprawy i ewentualnie uzasadniać powołanie kolejnego biegłego. Wprawdzie wynika z niej, że po długotrwałych lub intensywnych opadach atmosferycznych oraz roztopach pokrywy śniegowej na działce gruntowej nr [...] stagnuje woda, jednak brak jest dokumentacji potwierdzającej ten fakt. Skarżący nie przedstawił wiarygodnego materiału dowodowego, np. w postaci zdjęć wykonanych w czasie opadów atmosferycznych, z których mógłby wynikać zastój wody na jego gruncie. Również oględziny przeprowadzone 2 dni po opadach deszczu nie potwierdziły tej okoliczności. Nadto biegły hydrolog w opinii uzupełniającej w sposób wyczerpujący odniósł się do opinii prywatnej, wyjaśniając, że stagnacja wody może występować z uwagi na rodzaj podłoża (słabo przepuszczalne), jednakże okoliczność ta nie jest w żaden sposób powiązana z faktem zagospodarowania działki. Opinia biegłego hydrologa w tym zakresie jest również zgodna z przedłożoną przez D.S. opinią geotechniczną, dokumentacją badań podłoża gruntowego wraz z projektem geotechnicznym dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...], z której wynika, że wpływ na warunki wodne w omawianym rejonie ma jego ukształtowanie i usytuowanie w obrębie doliny rzeki [...] i jej dopływów. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja została wydana w niezawierającym istotnych wad procesowych postępowaniu; organy działały na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.), a treść uzasadnienia świadczy o tym, że wbrew zarzutom skargi, jej wydanie poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i art. 77 k.p.a.). Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 k.p.a.). Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a., w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu i wyjaśniono podstawy prawne rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa. W konsekwencji należy uznać, że organy zastosowały w sprawie odpowiednie przepisy prawa i zweryfikowały negatywnie istnienie przesłanek do wydania żądanego przez skarżącego rozstrzygnięcia. Ustalenia stanowiące podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, powołane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Nie budzą one zastrzeżeń co do ich prawidłowości. Opinię biegłego należy - wbrew zarzutom skarżącego - ocenić jako rzetelną, logiczną, spójną i wiarygodną. W konsekwencji organ II instancji słusznie stwierdził, że dokonanie zmiany stanu wody na gruncie która nie oddziałuje szkodliwie na grunty sąsiednie, wyklucza możliwość zastosowania przepisu art. 234 ust. 3 u.P.w., tj. wydania decyzji nakazującej właścicielowi gruntu przywrócenia stanu poprzedniego. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania waloru dowodowego opinii zawierającej wnioski oparte na specjalistycznej wiedzy biegłego. W konsekwencji brak było podstaw do powołania kolejnego biegłego celem sporządzenia kolejnej opinii, a organy prowadząc postępowanie, wbrew zarzutom skargi, nie naruszyły art. 75 § 1, art. 78 ani art. 84 k.p.a. Opinia hydrologiczna oraz opinią uzupełniającą udzielają odpowiedzi na wszystkie pytania istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Reasumując, Sąd stwierdza, że warunkiem nałożenia nakazów na podstawie art. 234 ust. 3 u.P.w. jest stwierdzenie istnienia związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy działaniami właściciela gruntu, powodującymi zmianę stosunków wodnych ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Taki związek w niniejszej sprawie – mimo podniesionych w tym względzie zarzutów skargi - nie został wykazany. Ustalenia organów obu instancji są w tym zakresie jednoznaczne, a zakres orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie jest limitowany przesłankami określonymi ww. przepisem prawa. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.