II SA/Rz 190/10

Dnia 31 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 31 września 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2010 roku, sygn. akt II SA/Rz 190/10 odrzucającego skargę kasacyjną J. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 kwietnia 2010 roku, sygn. akt II SA/Rz 190/10 odrzucającego skargę J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2010 roku, nr [...] w przedmiocie przekazania odwołania według właściwości – postanawia – odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010 roku, sygn. akt II SA/Rz 190/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną J. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 kwietnia 2010 roku, sygn. akt II SA/Rz 190/10 odrzucającego skargę J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2010 roku, nr [...] w przedmiocie przekazania odwołania według właściwości. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 17 czerwca 2010 roku – zwrotne potwierdzenie odbioru k. 65 – wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia. W pouczeniu poinformowano skarżącego między innymi o tym, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną winno być sporządzone przez adwokata, radcę prawnego lub jeden z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a W dniu 21 czerwca 2010 roku J. S., wniósł zażalenie na wskazane na wstępie postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zażalenie to sporządził samodzielnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Sporządzenie wzmiankowanego zażalenia osobiście przez stronę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym stanowi brak czyniący je niedopuszczalnym. Brak ten nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Sporządzenie zażalenia przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w art. 175 P.p.s.a. przesądza zatem o jego dopuszczalności. Jeśli zażalenie zostało wniesione z naruszeniem art. 194 § 4 P.p.s.a. Sąd zobligowany jest je odrzucić bez wzywania do usunięcia braków – por. postanowienie NSA z 30 września 2004 r., sygn. akt OZ 474/04, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponieważ J. S. nie jest adwokatem, radcą prawnym bądź podmiotem wskazanym w § 2 lub § 3 art. 175 P.p.s.a. sporządzone przez niego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej obarczone jest brakiem, który czyni je niedopuszczalnym. Uwzględniając całość powyższego Sąd w oparciu o art. 194 § 4 w zw. z art. 175 i art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.