II SA/Rz 190/20

Dnia 10 czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2020 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 18 lutego 2020 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga W. T. (dalej w skrócie: "skarżący") na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2020 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał skarżącego do usunięcia braków fiskalnych wniesionej przez niego skargi, poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 500 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia – pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem z dnia 18 lutego 2020 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał skarżącego, aby w terminie 7 dni usunął braki formalne skargi poprzez nadesłanie trzech odpisów skargi oraz podanie numeru PESEL – pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi wraz z pouczeniami o skutkach ich niewykonania, zostały doręczone skarżącemu w dniu 5 marca 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych - k. 32). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Skarżący mimo wskazania, o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzeń, nie uczynił im zadość. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.