II SA/Rz 191/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2026 r. sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 4 grudnia 2025 r., nr BP.500.242.2025.0751.RZ9. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez A. S.A. (dalej: skarżąca/spółka/przedsiębiorswo)  jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: GITD/organ odwoławczy) z 4 grudnia 2025 r. nr BP.500.242.2025.0751.RZ9, którą organ odwoławczy uchylił decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (PWITD) z dnia 4 listopada 2022 r. nr WITD.DI.0152.IX0341/65/22/P o nałożeniu na spółkę kary pieniężnej w wysokości [...] zł za naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2021 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1490 ze zm.), dalej: u.t.d. i nałożył na przedsiębiorstwo karę pieniężną w wysokości [...] zł Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia 4 listopada 2022 r. PWITD, nałożył na spółkę karę pieniężną w wysokości [...]zł za naruszenia opisane w załączniku nr 3 do u.t.d. tj.: – Ip. 1.5 niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 u.t.d., w wymaganym terminie - za każdą zmianę; – Ip. 1.9 niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który wydał zaświadczenie na przewozy drogowe na potrzeby własne, zmiany danych, o których mowa w art. 8 u.t.d., w wymaganym terminie - za każdą zmianę; – Ip. 5.7 skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej: 1) o czas do 1 godziny; 2) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin; 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin; – Ip. 5.8 skrócenie regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone: 1) o czas do 3 godzin; 2) o czas powyżej 3 godzin do 9 godzin; 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 9 godzin; – Ip. 5.11 przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: 1) o czas do mniej niż 30 minut; 2) o czas od 30 minut do mniej niż 1 godzina i 30 minut; 3) za każde rozpoczęte 30 minut od 1 godziny i 30 minut; 4) w międzynarodowym okazjonalnym przewozie osób, w godzinach od 22:00 do 06:00, gdy pojazd obsługuje jeden kierowca; – Ip. 6.1.6 naruszenie polegające na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w nieprawidłowo działający tachograf, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w Ip. 6.1.1-6.1.5; – Ip. 6.3.11 niepoprawne operowanie przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy - za każdy dzień; – Ip. 6.3.14 nieumieszczenie na wykresówce lub wydruku wymaganych wpisów lub umieszczenie na wykresówce lub wydruku nieczytelnych wpisów ręcznych; – Ip. 6.3.19 niepoprawne stosowanie wykresówek lub karty kierowcy, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w Ip. 6.3.1-6.3.10 i 6.3.14; – Ip. 9.1 wykonywanie przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego - za każdy pojazd. Naruszenia ustalono w trakcie kontroli przedsiębiorstwa za okres od 19 września 2021 r. do 18 września 2022 r. przeprowadzonej na podstawie upoważnienia PWITD nr 65/2022 z dnia 19 września 2022 r. Zakres kontroli obejmował regulacje związane z przestrzeganiem przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy. Zgodnie z okazanymi dokumentami przedsiębiorca w okresie 6 miesięcy przed wszczęciem kontroli zatrudniał średnio 55 kierowców. Ustalenia kontroli zawarte zostały w protokole kontroli nr WITD.DI.P.WI/IX0341/65/22 z dnia 7 października 2022 r. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem PWITD spółka złożyła odwołanie do GITD. Po rozpatrzeniu odwołania, GITD, decyzją z 15 marca 2024 r.  nr BP.500.301.2022.1181.RZ9.543418, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Spółka w dniu 24 kwietnia 2024 r. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpatrzeniu skargi na ww. decyzję wyrokiem z dnia 10 października 2024 r. sygn. II SA/Rz 655/24 uchylił decyzję GITD z 15 marca 2025 r. Od ww. wyroku skargę kasacyjną wniósł GITD. Po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej NSA wyrokiem z 17 lipca 2025 r. sygn. akt II GSK 2778/24 oddalił skargę. GITD decyzją z 4 grudnia 2025 r. uchylił decyzję PWITD z 4 listopada 2022 r. w całości i nałożył na spółkę karę pieniężną w wysokości [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył treść przepisów znajdujących zastosowanie w sprawie wskazując, że podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości 50 zł do 12000 zł za każde naruszenie. Następnie organ odwoławczy odniósł się do poszczególnych stwierdzonych podczas kontroli naruszeń i dokonał ich ponownej analizy. Odnośnie naruszenia polegającego na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w nieprawidłowo działający tachograf, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w lp. 6.1.1 - 6.1.5; - lp. 6.1.6 załącznika nr 3 do u.t.d. organ wskazał, że z wykresówek kierowcy B. B. wynika, że kierowca ten w dniach 24.11.2021, 25.11.2021 r., 26.11.2021 r. oraz 24.01.2022 r. wykonywał przewóz drogowy osób pojazdem o nr rej. [...] wyposażonym w tachograf, który nie rejestrował wymaganych danych w postaci prowadzenia pojazdu, innej pracy, dyspozycji oraz odpoczynku, a także liczby przejechanych kilometrów. spółka nie przedstawiła dowodów, które wyjaśniałyby brak rejestrowania na wykresówkach wymaganych wskazań. Z uwagi na powyższe GITD uznał, że zasadne jest nałożenie na spółkę łącznej kary pieniężną w wysokości 1.000 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego na podstawie lp. 6.1.6 zał. nr 3 do u.t.d. Odnośnie naruszenia polegającego na nieumieszczeniu na wykresówce lub wydruku wymaganych wpisów lub umieszczeniu na wykresówce lub wydruku nieczytelnych wpisów ręcznych; Ip. 6.3.14 załącznika nr 3 do u.t.d. organ wskazał, że kontrolowani kierowcy nie spełnili wymogów ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkach dotyczących: 1. stanu licznika kilometrów przy rozpoczęciu i zakończeniu użytkowania wykresówki z dnia 14.10.2021 r. kierowcy B. B.; 2. stanu licznika kilometrów przy zakończeniu użytkowania wykresówki z dnia 15.10.2021 r. kierowcy B. B.; 3.stanu licznika kilometrów przy rozpoczęciu użytkowania wykresówki z dnia 21.11.2021 r. kierowcy B. B.; 4. stanu licznika kilometrów przy rozpoczęciu użytkowania wykresówki z dnia 30 listopada 2021 r. kierowcy B. B.; 5. stanu licznika kilometrów przy rozpoczęciu i zakończeniu użytkowania wykresówki z dnia 02.12.2021 r. kierowcy B. B.; 6. stanu licznika kilometrów przy rozpoczęciu użytkowania wykresówki z dnia 15.12.2021 r. r. kierowcy B. B.; 7. stanu licznika kilometrów przy zakończeniu użytkowania wykresówki z dnia 20.01.2022 r. kierowcy B. B.; 8. stanu licznika kilometrów przy rozpoczęciu i zakończeniu użytkowania wykresówki z dnia 30.01.2022 r. kierowcy B. B.. - łącznie kierowcy nie wprowadzili 11 wpisów ręcznych na wykresówkach. W związku z powyższym organ odwoławczy nałożył na spółkę łączną karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego na podstawie lp. 6.3.14 załącznika nr 3 do u.t.d. Odnośnie naruszenia skrócenia wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej; 1) o czas do godziny; 2) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin; 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej godzin; lp. 5.7 załącznika nr 3 do u.t.d. organ wyjaśnił, że na podstawie okazanych podczas kontroli wykresówek oraz ewidencji czasu pracy kierowców kierowca J. I. w dniu 27 grudnia 2021 r. o godz. 17:05 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu, którego powinien odebrać, co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W tym okresie rozliczeniowym najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 01:10 dnia 28.12.2021 r. do godz. 07:00 dnia 28.12.2021 r., tj. w wymiarze 5 godz. i 50 minut. Zatem do 9-godzinnego okresu wymaganego odpoczynku nastąpiło skrócenie o 3 godziny i 10 minut. Przedsiębiorca nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Z uwagi na powyższe GITD za zasadne uznał nałożenie na spółkę kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego na podstawie lp. 5.7 załącznika nr 3 do u.t.d. Odnośnie naruszenia skrócenia regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone; 1) o czas do 3 godzin; 2) o czas powyżej 3 godzin do 9 godzin; za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 9 godzin; lp. 5.8 załącznika nr 3 do u.t.d. Organ odwoławczy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym wykresówek oraz danych cyfrowych z karty kierowcy J. G. stwierdził, że kontrolowany kierowca niezasadnie wpisem manualnym zadeklarował na swojej karcie kierowcy odpoczynek, gdy w tym samym czasie na wykresówkach z pojazdów o nr rej. [...] oraz [...] rejestrował prowadzenie pojazdu, w okresie: -od dnia 01.10.2021 r. do godz. 14:54 dnia 06.10.2021 r.; -od godz. 10:11 dnia 07.10.2021 r. do godz. 13:55 dnia 15.10.2021 r.; -od godz. 10:57 dnia 22.10.2021 r. do godz. 12:50 dnia 27.10.2021 r. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy za zasadne uznał nałożenie na spółkę kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego na podstawie lp. 6.3.19 zał. nr 3 do u.t.d. Odnośnie naruszenia polegającego na niepoprawnym operowaniu przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy - za każdy dzień, lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d., organ odwoławczy na podstawie okazanych przez przedsiębiorcę wykresówek stwierdził, że kierowca M. D. w dniach 7.12.2021 r. oraz 08.12.2021 r. niepoprawnie operował przełącznikiem tachografu zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...]. W czasie gdy na jego wykresówce była rejestrowana "dyspozycja", kontrolowany kierowca odbierał dobowy odpoczynek i przerwę w prowadzeniu pojazdu. Powyższa okoliczność została przyznana w udostępnionym przez kierowcę oświadczeniu. Z uwagi na powyższe GITD za zasadne uznał nałożenie na spółkę kary pieniężnej w wysokości [...]zł z tytułu ww. naruszenia. Odnośnie naruszenia przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: 1) o czas do mniej niż 30 minut; 2) o czas od 30 minut do mniej niż 1 godzina i 30 minut; 3) za każde rozpoczęte 30 minut od 1 godziny i 30 minut, lp. 5.11 załącznika nr 3 do u.t.d. organ odwoławczy stwierdził, że - kierowca K. H. w dniu 04.01.2022 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 10 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 40 minut w okresie od godziny 03:50 do godziny 09:25. Przedsiębiorca nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi [...] złotych. - kierowca J. G. w dniu 08.10.2021 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 20 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 50 minut w okresie od godziny 05:20 do godziny 10:50. Przedsiębiorca nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi [...] złotych. Z uwagi na powyższe GITD uznał, że kara pieniężna w wysokości [...] zł  z tytułu naruszeń sankcjonowanych na podstawie lp. 5.11 załącznika nr 3 do u.t.d. została nałożona prawidłowo. Analizując stwierdzone podczas kontroli naruszenie polegającego na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego - za każdy pojazd; lp. 9.1 załącznika nr 3 do utd. organ odwoławczy ustalił, że kierowca C. D. wykonywał przewóz drogowy osób pojazdem o nr rej. [...] nieposiadającym ważnego badania technicznego pojazdu potwierdzającym jego zdatność do ruchu drogowego. Kontrolowany pojazd posiadał okresowe badanie techniczne wykonane w dniu 23.06.2021 r., ważne do dnia 23.12.2021 r. Następne badanie okresowe zostało przeprowadzone w dniu 29.12.2021 r. z wynikiem negatywnym. Kolejne badanie okresowe zostało przeprowadzone w dniu 10.01.2022 r., z wynikiem pozytywnym, z ważnością do dnia 29.06.2022 r. Na podstawie okazanej podczas kontroli wykresówki C. D. z dnia 29.12.2021 r. stwierdzono, iż ww. kierowca wykonywał przewóz drogowy osób pojazdem nieposiadającym aktualnego ważnego badania technicznego pojazdu zatem nałożona na spółkę kara pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego na podstawie lp. 9.1 załącznika nr 3 do u.t.d. jest prawidłowa. Odnośnie naruszenia polegającego na niezgłoszeniu w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 u.t.d., w wymaganym terminie - za każdą zmianę; lp. 1.5 załącznika nr 3 do u.t.d. GITDO wskazał, że na podstawie wykazu pojazdów zgłoszonych do licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób, wykazu pojazdów zgłoszonych do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu osób autokarem lub autobusem, wykazu pojazdów będących w prawnej dyspozycji przedsiębiorcy i faktur VAT ustalono, iż w ustawowym terminie nie zgłoszono do organu udzielającego uprawnień przewozowych, zmian dotyczących pojazdów wykonujących przewozy drogowe: 1. w zakresie sprzedaży pojazdu o nr rej. [...] do licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób, co potwierdza faktura VAT nr [...] z dnia 24.03.2022 r 2. w zakresie sprzedaży pojazdu o nr rej. [...] do licencji nr [...]na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób, co potwierdza faktura VAT nr [...] z dnia 24.03.2022 r.; 3. w zakresie sprzedaży pojazdu o nr rej. [...] do licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób, co potwierdza faktura VAT nr [...] z dnia 24.03.2022 r.; 4. w zakresie sprzedaży pojazdu o nr rej. [...] do licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób, co potwierdza faktura VAT nr [...] z dnia 24.03.2022 r. zgodnie z pismem Starosty [...] z dnia 29.09.2022 r. zmiany danych zostały ujawnione w dniu 17.05.2022 r.; 5. w zakresie sprzedaży pojazdu o nr rej. [...] do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu osób autokarem lub autobusem, co potwierdza faktura VAT nr [...] z dnia 24.03.2022 r.; zgodnie z pismem z Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego z dnia 5.10.2022 r. zmiana danych nie została ujawniona do dnia 10.06.2022 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności GITD uznał, że w okresie objętym kontrolą, tj. w okresie od dnia 19.09.2021 r. do dnia 18.09.2022 r. doszło więc do 5 zdarzeń wywołujących obowiązek zgłoszenia organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 u.t.d., w wymaganym terminie. Niezależnie od powyższego organ odwoławczy wskazał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym wykazu pojazdów zgłoszonych do licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób, wykazu pojazdów będących w prawnej dyspozycji przedsiębiorcy i faktur VAT wynika również, iż przedsiębiorca w ustawowym terminie nie zgłosił do organu udzielającego uprawnień przewozowych zmian dotyczących pojazdów wykonujących przewozy drogowe: 1. w zakresie sprzedaży pojazdu o nr rej. [...] do licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób, co potwierdza faktura VAT nr [...] z dnia 23.08.2021 r.; zgodnie z pismem Starosty [...] z dnia 29.09.2022 r. zmiana danych została ujawniona w dniu 27.09.2021 r.; 2. w zakresie sprzedaży pojazdu o nr rej. [...]do licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób, co potwierdza faktura VAT nr [...] z dnia 23.08.2021 r.; zgodnie z pismem Starosty [...] z dnia 29.09.2022 r. zmiana danych została ujawniona w dniu 27.09.2021 r.; 3. w zakresie sprzedaży pojazdu o nr rej. [...] do licencji nr [...]na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób, co potwierdza faktura VAT nr [...] z dnia 23.08.2021 r.; zgodnie z pismem Starosty [...] z dnia 29.09.2022 r. zmiana danych została ujawniona w dniu 27.09.2021 r.; 4. w zakresie sprzedaży pojazdu o nr rej. [...] do licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób, co potwierdza faktura VAT nr [...] z dnia 23.08.2021 r.; zgodnie z pismem Starosty [...] z dnia 29.09.2022 r. zmiana danych została ujawniona w dniu 27.09.2021 r. Mając jednak na uwadze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.07.2025 r., sygn. akt II GSK 2778/24 oddalający skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10.10.2024 r., sygn. akt II SA/Rz 655/24 uchylającego decyzję GITD z dnia 15.03.2024 r. nr BP.500.301.2022.1181.RZ9.543418 organ odwoławczy stwierdził, że do sprzedaży ww. pojazdów doszło w dniu 23.08.2021 r., tj. poza okresem objętym kontrolą (19.09.2021 r. - 18.09.2022 r.). W ocenie GITD brak było zatem podstaw do sankcjonowania naruszenia polegającego na niezgłoszeniu organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 u.t.d. wymaganym terminie. Z uwagi na powyższe GITD nałożył na spółkę łączną karę pieniężną w wysokości 4.000 zł a nie jak uczynił to organ I instancji karę pieniężną w wysokości [...] zł za stwierdzone naruszenia sankcjonowane na podstawie lp. 1.5 załącznika nr 3 do utd. Odnośnie naruszenia polegającego na niezgłoszeniu w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, organowi, który wydal zaświadczenie na przewozy drogowe na potrzeby własne, zmiany danych, o których mowa w art. 8 ustawy o transporcie drogowym, w wymaganym terminie - za każdą zmianę; lp. 1.9 zał. nr 3 do utd. organ odwoławczy na podstawie z zaświadczenia nr [...] na przewozy drogowe rzeczy na potrzeby własne wydanego przez Starostę [...] w dniu 28.05.2014 r., wykazu pojazdów zgłoszonych do tego zezwolenia oraz faktury VAT nr [...] z dnia 17.03.2017 r. ustalił, że kontrolowany przedsiębiorca nie dopełnił obowiązku zgłoszenia w wymaganym terminie zbycia pojazdu nr rej. [...]. Pojazd ten został bowiem sprzedany w dniu 17.03.2017 r., zgodnie zaś z pismem Starosty [...] z dnia 29.09.2022 r. pojazd pozostawał zgłoszony do zaświadczenia o nr [...] na przewozy drogowe na potrzeby własne do dnia 18.09.2022 r. Mając jednak na uwadze ww. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.07.2025 r., sygn. akt II GSK 2778/24 oddalający skargę kasacyjną na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10.10.2024 r., sygn. akt II SA/Rz 655/24 uchylający decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 15.03.2024 r. nr BP.500.301.2022.1181.RZ9.543418 organ odwoławczy stwierdził że do sprzedaży ww. pojazdu doszło w dniu 17.03.2017 r., tj. poza okresem objętym kontrolą (19.09.2021 r. -18.09.2022 r.). Brak było zatem podstaw do sankcjonowania naruszenia polegającego na niezgłoszenia organowi, który wydał zaświadczenie na przewozy drogowe na potrzeby własne, zmiany danych, o których mowa w art. 8 utd, w wymaganym terminie. GITD uznał, że organ I instancji niezasadnie nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości [...] zł. Reasumując GITD stwierdził, że łączna kara pieniężna za wszystkie ww. naruszenia określone w załączniku nr 3 do u.t.d. powinna wynieść [...] zł. Jednocześnie organ odwoławczy podzielił argumentację PWITD w zakresie umorzenia kary pieniężnej za stwierdzone w protokole kontroli naruszenia opisane w: - lp. 6.1.6 załącznika nr 3 do u.t.d. przez kierowcę B. B.z dnia 25.01.2022 oraz 26.01.2022 r. prowadzącego pojazd o nr rej. [...]; - lp. 5.11 załącznika nr 3 do u.t.d. przez kierowcę Z. D. z dnia 03.12.2021 r.; - lp. 6.3.19 załącznika nr 3 do u.t.d. przez kierowcę Z. D. z dnia 01/02.12.2021 r., 02/03.12.2021 r., 03.12.2021 r., 06.12.2021 r.; - lp. 6.3.19 załącznika nr 3 do u.t.d. przez kierowcę a M. D. z dnia 29/30.01.2022 r.; - lp. 5.11 załącznika nr 3 do u.t.d. przez kierowcę K. H. z dnia 22/23.11.2021 r.; - lp. 9.1 załącznika nr 3 do u.t.d. w zakresie stwierdzonego naruszenia polegającego na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem o nr rej. [...] nie posiadającym ważnego badania technicznego; organ wyjaśnił, że ponowna analiza materiału dowodowego dowiodła błędu w zakresie wpisania przez kierowcę numeru rejestracyjnego pojazdu na okazanej wykresówce z dnia 18.11.2021 r. oraz wykresówce z dnia 21.11.2021 r., który dotyczył pojazdu o nr rej. [...] - w stosunku, do którego nie nastąpiło ww. naruszenie. GITD odniósł się również do przedawnienia wskazując, że dwuletni termin przedawnienia określony w art. 92c ust. 1 pkt. 3 u.t.d. który rozpoczął bieg w dniu 07.10.2022 r. uległ zawieszeniu z dniem wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, tj. z dniem 24.04.2024 r. do dnia wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 17.07.2025 r. sygn. akt II GSK 2778/24. W ocenie GITD termin przedawnienia upłynął zatem z dniem 29.12.2025 r. GITD nie stwierdził okoliczności uzasadniających zastosowanie przepisów egzoneracyjnych z art. 92b i art. 92c u.t.d. W ocenie organu II instancji spółka nie wykazała aby w przedmiotowej sprawie zaszły okoliczności dające podstawy do zastosowania wskazanego przepisu pozwalającego na wyłączenie odpowiedzialności przedsiębiorcy. W skardze do tut. Sądu na decyzję organu odwoławczego spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, względnie uchylenie wyłącznie decyzji organu II instancji a także o zasądzenie koszów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów udzielonego w sprawie zastępstwa radcowskiego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: - naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., co nastąpiło na skutek zaniechania przez organ II instancji podjęcia czynności zmierzających do pełnego wyjaśnienia sprawy; -naruszenie art. 80 k.p.a., co nastąpiło na skutek dokonania dowolnej i tym samym nieprawidłowej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego skutkującej bezzasadnym przypisaniem skarżącej naruszeń wskazanych w uzasadnieniu decyzji, -naruszenie art. 107 § 1 i § 3 w zw. z art. 8 k.p.a., co nastąpiło na skutek wadliwego i ograniczonego uzasadnienia skarżonej decyzji, a w szczególności nie odniesienia się w nim do twierdzeń i stanowisk wyrażanych i zajmowanych w postępowaniu przez skarżącą spółkę; - naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., co nastąpiło w wyniku uchylenia decyzji organu I instancji i nałożenia na skarżącą kary pieniężnej, w sytuacji, w której stan faktyczny sprawy nakazywał wydanie decyzji uchylającej w całości rozstrzygnięcie wydane w I instancji i umorzenie postępowania I instancji w całości; - naruszenie art. 153 p.p.s.a. co nastąpiło na skutek dokonania przez organ II instancji w inkryminowanej decyzji oceny prawnej w zakresie ilości pojazdów, które zostały zbyte poza okresem kontroli, w sposób odmienny od oceny tejże kwestii przedstawionej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 października 2024 r.; - naruszenie art. 92a ust. 1 u.t.d. na skutek jego niewłaściwego zastosowania, co w realiach sprawy polegało na nałożeniu na spółkę kary pieniężnej pomimo braku zaktualizowania się ustawowych przesłanek warunkujących wydanie takiegoż rozstrzygnięcia; - naruszenie art. 92 ust. 1 pkt 3 u.t.d., poprzez jego niezastosowanie w sprawie i tym samym nałożenie kary pieniężnej pomimo jej przedawnienia obligującego organ II instancji do uchylenia decyzji wydanej w I instancji i umorzenia postępowania; - naruszenie art. 92b ust. 1 u.t.d. na skutek jego niewłaściwego zastosowania, co w realiach sprawy polegało na nałożeniu na spółkę kary pieniężnej pomimo zaktualizowania się w realiach sprawy wskazanych w w/w przepisie prawa ustawowych przesłanek nakazujących odstąpienie od wymierzenia skarżącej kary pieniężnej; - naruszenie art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. na skutek jego niewłaściwego zastosowania, co w realiach sprawy polegało na nałożeniu na spółkę kary pieniężnej pomimo zaktualizowania się w realiach sprawy wskazanych w w/w przepisie prawa ustawowych przesłanek nakazujących odstąpienie od wszczęcia postępowania lub nakazujących jego umorzenie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł   o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Sprawa A. w S. dotycząca naruszeń prawa opisanych w protokole kontroli tego przewoźnika przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Inspekcji Transportu Drogowego jest przedmiotem rozpoznania przez WSA w Rzeszowie po raz drugi. Rozpoznając sprawę uprzednio WSA uchylił decyzję Generalnego Inspektora Transportu Drogowego ( sygn. akt II SA/Rz 655/24 ), zaś skarga kasacyjna organu od tego wyroku została przez NSA oddalona ( II GSK 2778/24 ). Wskazanie na tamto postępowanie jest dla rozpatrzenia sprawy o tyle istotne, że aktualnie złożona skarga w pewnym zakresie powiela zarzuty przedstawione w skardze w tamtym, toczącym się postepowaniu, co do których sąd odniósł się już przy poprzednim procedowaniu. Przyczyna uchylenia poprzedniej decyzji ostatecznej GITD została przez organ w aktualnie kontrolowanym postępowaniu usunięta i zostały zgłoszone po raz kolejny zarzuty podniesione już w poprzedniej skardze, które zostały przez sąd omówione . Dlatego też przy aktualnym rozpoznaniu sprawy sąd podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko co do większości z nich, gdyż nie uległy zmianie okoliczności faktyczne, które stały się podstawą rozpoznania sprawy przez sąd. W szczególności sąd wskazuje tutaj na wyrażony pogląd co do kary nałożonej przez organy za naruszenie polegające na " skróceniu wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego" związanego z praca Pana J. I. W tym zakresie sąd wyraził już ocenę prawna akceptującą rozważania organów i aktualnie ją podtrzymuje. Aktualne jest zatem stanowisko co do zarzutu naruszenia skrócenia wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego — zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej; 1) o czas do 1 godziny; 2) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin; 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin; lp. 5.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Naruszenie zostało stwierdzone na podstawie wykresówki J. I. z dnia 27/28 grudnia 2021 r., na której zapisana jest aktywność kierowcy polegająca na prowadzeniu pojazdu o nr rej. [...]. Organ wskazał, iż nie dał wiary wyjaśnieniom strony, iż ww. kierowca w tym czasie przeprowadzał czynności inwentaryzacyjne w przedsiębiorstwie, bowiem zarejestrowana jest na wykresówce jego aktywność w postaci prowadzenia pojazdu, odpoczynku oraz innej pracy. Ponadto z ewidencji czasu pracy kontrolowanego kierowcy wynika wprost, iż w dniu 28 grudnia 2021 r. kierowca rozpoczął pracę o godz. 07:00. Jednocześnie należy wskazać, iż okres odpoczynku przerywa nie tylko prowadzenie pojazdu lecz także "inna praca" oraz "gotowość" (dyspozycja), zatem w ocenie Sądu przerwanie przez kierowcę odpoczynku w dniu 28 grudnia 2021 r. nie może być skutecznie kwestionowane. Sąd wyraził także swoje stanowisko co do naruszenia prawa w zakresie pojazdu pozostającego w dyspozycji kierowcy C. D. W tym zakresie stwierdził, że "odnośnie zarzutu naruszenia polegającego na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego — za każdy pojazd; lp. 9.1 załącznika nr 3 do utd. Sąd w pełni podziela zdanie organu odwoławczego. Zgodnie z treścią art. 81 pkt 9 Prawa o ruchu drogowym, okresowe badanie techniczne autobusu przeprowadza się przed upływem roku od dnia pierwszej rejestracji i następnie co 6 miesięcy. Organ odwoławczy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego m.in. wykresówki kierowcy C. D. ustalił, że wykonywał on przewóz drogowy osób pojazdem o nr rej. [...] nieposiadającym ważnego badania technicznego pojazdu potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego. Kontrolowany pojazd posiadał okresowe badanie techniczne wykonane w dniu 23 czerwca 2021 r., ważne do dnia 23 grudnia 2021 r. Następne badanie okresowe zostało przeprowadzone w dniu 29 grudnia 2021 r. z wynikiem negatywnym. Kolejne badanie okresowe zostało przeprowadzone w dniu 10 stycznia 2022 r., z wynikiem pozytywnym, z ważnością do dnia 29 czerwca 2022 r. Sąd w pełni popiera stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 stycznia 2023 r. o sygn. akt III SA/GI516/22. Działalność przedsiębiorcy jest oparta na ryzyku. W tym miejscu należy wskazać na: Określone w art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym przesłanki wyłączające odpowiedzialność podmiotu wykonującego przewóz drogowy odnoszą się wyłącznie do sytuacji wyjątkowych, ponadprzeciętnych, odbiegających od standardowych stanów faktycznych, których profesjonalny przedsiębiorca przy zachowaniu najwyższej staranności i przezorności, nie był w stanie przewidzieć, a co za tym idzie nie miał wpływu na ich powstanie. Niezbędnym elementem odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości jest zatem wykazanie przez przedsiębiorcę, że nie przyczynił się on swoim zachowaniem do ich powstania. Musi on wykazać takie okoliczności i zdarzenia, które nie są przewidywalne, a więc typowe i zwyczajne w działalności polegającej na wykonywaniu przewozu w transporcie drogowym. Skarżący zdawał sobie sprawę z upływającego na dniach badania technicznego pojazdu, który parkowany był w miejscu zamieszkania kierowcy, biorąc pod uwagę czas zdarzenia, czyli epidemię COVID, mógł przewidzieć sytuację w której kierowca zachoruje a ważność badania technicznego wygaśnie. Ponadto skarżący jest relatywnie dużym przedsiębiorstwem, posiadającym odpowiednie zaplecze techniczne jak również doświadczenie w branży transportowej dlatego nielogicznym wydaje się fakt ryzykowania jazdy pojazdem nie posiadającym ważnych okresowych badań technicznych kiedy istniały inne środki dostarczenia takiego pojazdu, zgodnie z prawem, do odpowiedniej stacji kontroli pojazdów." Stanowisko to aktualnie w pełnej rozciągłości akceptuje. Brak jest powodów do prowadzenia dalszych rozważań w tym zakresie. Należy podkreślić, że skarżący nie wnosił skargi kasacyjnej od wydanego przez sąd rozstrzygnięcia i nie kwestionował dokonanej przez sąd w tym zakresie oceny zgodności z prawem zapadłego wyroku. Odnośnie natomiast przypisanych skarżącej naruszeń prawa związanych z praca kierowcy J. G. sąd wskazał na niewystarczające rozpatrzenie materiału dowodowego przez organ w tym zakresie wskazując jakie elementy powinny zostać w decyzji zawarte, tak aby odpowiadała ona wymogom formalnoprawnym przewidzianym dla tego typu rozstrzygnięć organów administracji. Wskazał sąd na błędy w kalkulacji tygodniowego czasu pracy, jak także na brak lub lakoniczność argumentacji organu w zakresie rozpatrzenia przez organ tego zarzutu złożonego w odwołaniu skarżącej od decyzji I instancji. Wskazania te miał więc charakter rozstrzygnięcia procesowego, opierającego się na niepełności lub braku argumentacji organu, nie zaś na jej niezgodności z prawem materialnym. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ miał więc prawo do wydania rozstrzygnięcia o tej samej treści, jeżeli potrafiłby je w sposób przekonujący i zgodny z wymogami prawa uzasadnić. W aktualnie skarżonej decyzji na stronach 11-15 decyzji rozpatrzył wszystkie istotne kwestie dotyczące pracy J. G. i w konsekwencji uchylił w części decyzje organu I instancji i umorzył postępowanie o nałożenie kary za naruszenie, o którym mowa w lp. 5.8. załącznika nr 3 do utd. W dalszej zaś części organ kompleksowo omówił zagadnienie naruszenia prawa przez kierowcę J. G. polegające na nieprawidłowym stosowaniu wykresówek lub karty kierowcy. Wskazał na czym to polegało i jakiego okresu dotyczyło. Sąd akceptuje pogląd organu ,że nie jest dopuszczalne, aby na karcie kierowcy i wykresówce w tym samym czasie rejestrowane były dwie odmienne aktywności tj. odpoczynek i jazda. Istotnie prowadzi to bowiem do zafałszowania obrazu aktywności kierowcy. Nałożenie kary z lp.6.3.19 załącznika nr 3 do utd w ocenie sądu nie narusza prawa. W końcu należy odnieść się do kwestii przypisania skarżącej ilości naruszeń prawa związanego z ilością pojazdów, których zbycia nie zgłoszono w trybie przewidzianym przez przepisy. Oczywiście jest tak, jak podnosi to skarga, że rozpatrując poprzednio sprawę sąd wskazał ilość pojazdów zbytych poza terminem kontroli i określił tę liczbę na 5, podczas , gdy aktualnie organ przyjął, że takich pojazdów było 4 i nałożył kary związane z tego rodzaju naruszeniem, za niezgłoszenie zbycia 5 pojazdów. Jest to istotnie niezgodne z tym co uprzednio wskazał sąd. Trzeba jednak w tym zakresie zauważyć, ze zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W przepisie tym wskazano, że wiążąca dla organu jest ocena prawna, a więc wyrażony pogląd prawny przez sąd – chyba, że stan prawny uległ zmianie. W omawianym zakresie sąd nie przedstawił oceny prawnej ale dokonał wskazania faktów. Wskazania faktów, nie są dla organów wiążące, bowiem to do organu należy ustalenie faktów. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ może samodzielnie ustalać fakty. Dlatego też nie jest naruszeniem prawa ustalenie tych faktów w omawianym zakresie w ten sposób, że organ przyjął iż nie zgłoszono w okresie objętym kontrola zbycia 5 samochodów. Ustalenie to jest przy tym, jak się wydaje słuszne, gdyż podana w poprzednim wyroku data 5 października 2022 jako data zbycia 5 samochodu nie jest prawdziwa, gdyż jak wynika z ustaleń organu, samochód ten był zbyty 24.03.2022r., zaś 5.10.2022r. to data pisma skierowanego przez GITD do innego organu administracji. Stąd też w tym zakresie organy nie naruszyły prawa procesowego nakładając karę za niezgłoszenie zbycia 5 pojazdów, nie zaś 4-ech. Zgromadzone dowody potwierdzają, że zbycie to nastąpiło w czasie objętym kontrola, zaś samo zbycie nie zostało zgłoszone we właściwym terminie do organu udzielającego licencji. Nałożenie kary nie narusza zatem także prawa materialnego. Organy rozważyły okoliczności wyłączające nałożenie kary z art. 92b ust. 1 utd i wyłączające wszczęcie i prowadzenie postępowania przewidziane w art. 92c ust. 1 utd. Rozważania te obejmują wszystkie elementy stanu faktycznego podlegające uwzględnieniu. W pierwszej kolejności sąd odniesie się do zdarzeń opisanych w art. 92c ust. 1 utd bowiem niedopuszczalność prowadzenia postępowania musi mieć pierwszeństwo przed niedopuszczalnością nałożenia kary. Przepis art. 92c ust. 1 pkt 1 utd stanowi, że okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Wykluczona jest zatem odpowiedzialność jeżeli przewoźnik nie ponosi odpowiedzialności za zaistniałe naruszenie. Przesłanka ta nie jest jednak spełniona. W trakcie kontroli w firmie przewozowej A. ujawniono szereg poważnych nieprawidłowości związanych zarówno z ewidencja czasu pracy kierowców, jak i wymogami jakim podlegają środki transportu w firmie przewozowej. Ilość tych naruszeń, ich rozciągnięcie w czasie, wielość kierowców nierespektujących przepisów dotyczących czasu pracy nie pozwala uznać, że naruszenia te są skutkiem okoliczności za które przewoźnik nie ponosi okoliczności i nie mógł ich uniknąć. To do przedsiębiorcy należy właściwe ułożenie ramówki czasu pracy kierowców, tak aby przestrzegali oni wymogów nałożonych przez przepisy regulujące to zagadnienie, w tym Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 i UE) nr 165/2014. Odpowiedzialność przewoźnika ukształtowana jest na zasadzie ryzyka i ponosi on ją w sytuacji, gdy nie wystąpią szczególne przyczyny, które by ją wykluczały. W aktualnie rozpatrywanej sprawie ich brak. Nawet przeprowadzenie szkoleń pracowników w sytuacji, gdy nie doprowadzą one do należytego wypełniania przez kierowców obowiązków nie może być uznane za należyte wypełnianie obowiązków przewoźnika w tym zakresie i nie będzie zwalniać skarżącego od odpowiedzialności w myśl omawianego przepisu. Okoliczności z art. 92c ust. 1 pkt 2 i 3 utd nie zaistniały, nie ma potrzeby ich omawiania. Jak już wyżej wskazano, nie będzie miała także zastosowania instytucja z art. 92 ust. 1 pkt 1 utd. Skarżąca nie zapewniła przestrzegania przepisów prawa przez jej pracowników zajmujących stanowiska kierowców. Uchybienia dotyczyły nie tylko czasu pracy, ale tez wymogów administracyjnych związanych z obrotem środkami transportu. Dopuszczono także do użytkowania faktycznego samochodu, który nie posiadał ważnych badań technicznych, a tym samym dopuszczenia do ruchu. Jest to także poważne uchybienie w działalności przedsiębiorstwa przewozowego. Podejmowane przez skarżącą działania nie były więc wystarczające i samo ich przeprowadzenie nie będzie stanowiło podstawy do zastosowania tej przesłanki egzoneracynej wyłączającej ukaranie. Z tych względów sąd podzielił argumentację organów co do braku odstaw do umorzenia postępowania lub nienakładania kary na przedsiębiorcę. Z tych względów sąd uznał skargę za niezasadna i ją oddalił w myśl art. 151 p.p.s.a.