II SA/Rz 193/07

Dnia 19 lipca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Centrum Handlowego "[...]" J. K. W. G. Sp. j. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006 roku, nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia - postanawia - odrzucić skargę. W skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006 roku, nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia strona skarżąca - Centrum Handlowe "[...]" J. K., W. G. Sp. j. wniosła o zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2007 roku referendarz sądowy pozostawił wniosek spółki bez rozpoznania z uwagi na nie złożenie go na urzędowym formularzu PPPr. Na przedmiotowe zarządzenie nie wniesiono sprzeciwu. Z uwagi na aktualizację obowiązku opłacenia skargi, zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2007 roku, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 złotych. Wezwanie zostało doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 28 czerwca 2007 roku. Załączono do niego pouczenie, iż procesową konsekwencją niezastosowania się do jego treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia, będzie odrzucenie skargi. Mimo upływu zakreślonego terminu wpis nie został uiszczony. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Strona skarżąca mimo jednoznacznego wskazania o uzupełnienie jakich braków się ją wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzenia, nie uczyniła mu zadość. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.