II SA/Rz 1943/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 sierpnia 2023 r. nr BP.501.329.2022.LB3.446087 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym w związku ze skargą kasacyjną T. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 1943/23 - postanawia - I. odrzucić skargę kasacyjną. II. zwrócić T. G. kwotę 100 (słownie: sto) zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę T. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Odpis powyższego wyroku został doręczony Skarżącemu dnia 4 lipca 2024 r. (odbiór w placówce pocztowej przez pełnomocnika pocztowego Z. G.). Odpis przedmiotowego orzeczenia doręczony został także uczestniczce niniejszego postępowania Z. G., co nastąpiło również dnia 4 lipca 2024 r. Z. G. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyroku oraz o doręczenie odpisu tego wyroku wraz ze sporządzonym uzasadnieniem. Doręczenie to miało miejsce dnia 22 lipca 2024 r. W dniu 13 sierpnia 2024 r. T. G. złożył w tut. Sądzie skargę kasacyjną od wyroku z dnia 12 czerwca 2024 r. Powyższy środek zaskarżenia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Wskazany wyrok z dnia 12 czerwca 2024 r. zapadł na posiedzeniu niejawnym. W związku zatem z brzmieniem art. 139 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." doręczony został tak Skarżącemu, jak też Organowi i uczestnikom postępowania. Ze względu na fakt, że wskazane Strony występowały w sprawie samodzielnie tj. bez pełnomocnika w osobie adwokata czy radcy prawnego, to w myśl art. 140 § 3 P.p.s.a. zostały pouczone o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego. W pouczeniu zawarto więc informację o tym, że pisemne uzasadnienie przedmiotowego wyroku może zostać sporządzone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego wyroku. Wskazano, że terminowe złożenie wniosku jest warunkiem wniesienia skargi kasacyjnej, która może być złożona w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem. Ten ostatni wymóg wynika z brzmienia art. 177 § 1 P.p.s.a., który jednoznacznie stanowi, że skargę kasacyjną strona może wnieść dopiero po otrzymaniu odpisu wyroku wraz z jego uzasadnieniem. W warunkach niniejszej sprawy wskazany warunek nie został spełniony. Skarżący T. G. przed złożeniem skargi kasacyjnej nie wystąpił bowiem z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wskazanego na wstępie wyroku, a termin ten upłynął względem Niego bezskutecznie z dniem 11 lipca 2024 r. Wniosek taki złożyła jedynie Z. G., lecz to nie ona wystąpiła następnie ze skargą kasacyjną. W powyższej zaś sytuacji należało uznać, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, co skutkowało z kolei koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 178 P.p.s.a. O zwrocie Skarżącemu kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu od przedmiotowego środka zaskarżenia orzeczono w oparciu na art. 232 § 1 pkt 1, § 2 P.p.s.a.