II SA/Rz 199/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Ryszard Bryk /spr./ WSA Krystyna Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Rady Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy z dnia [...].12.2005 r. Nr [...] w sprawie odmowy zatwierdzenia taryf zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie Gminy uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. II SA/Rz 199/06 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi Rady Gminy jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...].01.2006 r., Nr [..] stwierdzające nieważność uchwały Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] w sprawie odmowy zatwierdzenia taryf zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie gminy. Wskazane rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art. 85, 86 i 91 ust. 1 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym /Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm./ oraz art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 7.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków /Dz. U. nr 72, poz. 747, ze zm./. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego przytoczono, że organ nadzoru przedmiotową uchwałę Rady Gminy otrzymał w dniu 13.12.2005 r. Art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 7.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków stanowi, że rada gminy w terminie 45 dni od przedstawienia przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne wniosku o zatwierdzenie taryf, podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu taryf, lub o odmowie ich zatwierdzenia, jeżeli taryfy zostały sporządzone niezgodnie z przepisami. Zasady ustalania taryf reguluje w/w ustawa z dnia 7.06.2001 r. oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12.03.2002 r. w sprawie określenia taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków /Dz. U. nr 26, poz. 257/. Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z 7.06.2001 r. przedsiębiorstwo wodno-kanalizacyjne określa taryfę, czyli zestawienie ogłaszanych publicznie cen i stawek za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków, na podstawie niezbędnych przychodów, po dokonaniu ich alokacji na poszczególne taryfowe grupy odbiorców. Ustalając niezbędne przychody, przedsiębiorstwo uwzględnienia w szczególności koszty związane ze świadczeniem usług poniesione w poprzednim roku obrachunkowym, na podstawie ewidencji księgowej z uwzględnieniem planowanych zmian tych kosztów w roku obowiązywania taryfy. Koszty te podlegają następnie weryfikacji przez wójta pod względem celowości ich ponoszenia. Oznacza to, że wójt bada poszczególne elementy kosztów i odrzuca te, które nie znajdują uzasadnienia w świetle obowiązujących przepisów. Stosownie do art. 24 ustawy z 7.06.2001 r. przedsiębiorstwo wodno-kanalizacyjne określa taryfy, a następnie przedstawia radzie gminy wniosek o ich zatwierdzenie dołączając szczegółową kalkulację cen i stawek opłat oraz aktualny plan rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych. W przedmiotowej sprawie organ nadzoru dokonał wnikliwej analizy wniosku Zakładu Gospodarki Komunalnej z dnia 20.10.2005 r. w sprawie zatwierdzenia taryf. Powyższy wniosek zawiera porównanie stawek opłat za wodę i ścieki z poprzedniego roku obrachunkowego oraz tabelę określającą wartość niezbędnych przychodów, a także tabelę zawierającą kalkulację cen za wodę i odprowadzanie ścieków metodę alokacji prostej. Z przedłożonego organowi nadzoru oświadczenia Wójta Gminy wynika, że przedstawione taryfy były poddane procedurze weryfikacji pod względem celowościowym zgodnie z dyspozycją art. 24 ust. 4 ustawy z 7.06.2001 r. oraz że wójt nie wniósł do nich żadnych zastrzeżeń. Do wniosku o zatwierdzenie taryf nie został dołączony aktualny plan rozwoju modernizacji urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych, gdyż na podstawie art. 21 ust. 7 ustawy z 7.06.2001 r., obowiązek opracowania planu nie dotyczy przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych, które nie planują budowy urządzeń wodociągowych lub urządzeń kanalizacyjnych, a taka sytuacja ma miejsce w przypadku Zakładu Gospodarki Komunalnej, który nie planuje wydatków na inwestycje związane z budową urządzeń wodociągowych lub kanalizacyjnych jak wynika z oświadczenia wójta. W świetle analizy dokumentów przedstawionych w niniejszej sprawie, przedmiotowe taryfy sporządzone zostały prawidłowo w zakresie przedłożonych kalkulacji, jak również kwestii proceduralnych. Odmowa zatwierdzenia taryf stanowi zatem rażące naruszenie art. 24 ust. 5 ustawy z 7.06.2001 r., ponieważ jedynym powodem podjęcia uchwały o odmowie zatwierdzenia taryf może być ich sporządzenie niezgodnie z obowiązującymi przepisami, czego nie wykazano w uzasadnieniu uchwały Rady Gminy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem organu nadzoru, Rada Gminy wniosła o uchylenie rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia [...].01.2006 r. i zarzuciła, że stanowisko organu nadzoru o prawidłowym sporządzeniu taryf jest nieprawdziwe i nie odpowiada istniejącemu stanowi faktycznemu oraz obowiązującemu w tym zakresie stanowi prawnemu. Zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy z 7.06.2001 r., Wójt miał obowiązek sprawdzić, czy przedłożone Radzie Gminy do zatwierdzenia taryfy opracowane zostały zgodnie z przepisami ustawy oraz dokonać weryfikacji celowości ponoszenia kosztów związanych ze świadczeniem usług poniesionych w poprzednim roku obrachunkowym na podstawie ewidencji księgowej z uwzględnieniem planowanych zmian tych kosztów w roku obowiązywania taryfy. Wójt Gminy nie dokonał czynności sprawdzenia prawidłowości sporządzenia taryf ani czynności weryfikacji celowości kosztów. W materiałach przekazanych radnym przed sesją, ani w czasie obrad Rady Gminy na sesji w dniu 2.12.2005 r. nie przedstawiono wyników dokonanych przez Wójta czynności sprawdzenia i weryfikacji, ani też materiałów na podstawie których czynności te zostały przeprowadzone. Radnym i Radzie Gminy przedstawiono na sesji jedynie wniosek wraz z wymaganymi załącznikami dyrektora Gminnego Zakładu Gospodarki Komunalnej o zatwierdzenie taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12.03.2002 r. w sprawie określenia taryf, wzorów wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń na zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków w § 3 zobowiązuje przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne do: 1) opracowania taryfy do zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków w sposób następujący: a) uzyskania niezbędnych przychodów, b) ochronę odbiorców usług przed nieuzasadnionym wzrostem opłat i cen, c) eliminowanie subsydiowania skrośnego, d) motywowanie odbiorców usług do racjonalnego użytkowania wody i ograniczenia zanieczyszczania ścieków, e) łatwość obliczania opłat i sprawdzania przez odbiorców usług wysokości opłat i cen ich dotyczących, 2) określenia taryf odpowiednio do zakresu prowadzonej działalności gospodarczej w dziedzinie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. Na podstawie tylko treści wniosku dyrektora Gminnego Zakładu Gospodarki Komunalnej, Rada Gminy nie miała możliwości ocenić na ile wymogi te przy opracowywaniu taryf zostały spełnione. Wójt Gminy zobligowany do sprawdzenia prawidłowości sporządzania taryf i weryfikacji celowości kosztów związanych ze świadczeniem usług dostarczania wody i odbioru ścieków przy wykonywaniu tych czynności powinien również sprawdzić na ile GZGK przy ustalaniu taryf spełnił te wymogi rozporządzenia. Wójt Gminy nałożonego na niego w art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 7.06.2001 r. obowiązku jednak nie dopełnił mimo, że dysponował na to odpowiednim czasem, bo wniosek o zatwierdzenie taryf został wniesiony w ustawowym terminie 70 dni przed planowanym dniem wejścia taryf w życie. Niedopełnienie przez Wójta Gminy obowiązków wynikających z art. 24 ust. 4 ustawy z 7.06.2001 r. stanowiło rażące naruszenie przepisów ustawy, które uzasadniało podjęcie przez Radę Gminy przedmiotowej uchwały. Organ nadzoru przed wydaniem rozstrzygnięcia nadzorczego nie sprawdził czy Wójt Gminy spełnił wymogi wynikające z w/w przepisu. Ograniczono się jedynie do przytoczenia oświadczenia Wójta Gminy, z którego ma wynikać, że przedstawione mu taryfy były poddane procedurze weryfikacji i sprawdzenia. W rzeczywistości to nie jest zgodne z prawdą. Organ nadzoru mógł to bez problemu ustalić, gdyby przeprowadził stosowne postępowanie wyjaśniające. Odpowiadając na skargę Wojewoda i wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko oraz motywy wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze wyjaśnił, że chybiony jest zarzut, że organ nadzoru przed wydaniem rozstrzygnięcia nadzorczego nie sprawdził w jakim trybie i w jakim zakresie wójt dokonał oceny i weryfikacji celowości kosztów związanych ze świadczeniem usług dostarczania wody i odbioru ścieków, ponieważ przepisy ustawy z 7.06.2001 r. nie wskazują żadnego szczególnego trybu jakim powinien kierować się organ nadzoru przy badaniu sposobu weryfikacji taryf dokonywanym przez wójta w trybie art. 24 ust. 4 w/w ustawy. W takiej sytuacji należało przyjąć, że Wojewoda prawidłowo uznał jako dopełnienie zachowania procedury weryfikacji oświadczenie złożone przez Wójta Gminy na tę okoliczność. Rada Gminy odmawiając zatwierdzenia taryf w uzasadnieniu stanowiącym załącznik do niniejszej uchwały, wskazała wyłącznie przesłanki merytoryczne, które pozostają poza oceną organu nadzoru, bowiem Wojewoda ocenia uchwały organów gminy wyłącznie pod kątem zgodności z prawem i jest to jedyne kryterium, którym może kierować się organ nadzoru przy ocenie uchwał rady. Rada Gminy nie wskazała konkretnego przepisu prawnego, który został naruszony w trakcie procedury sporządzania taryf. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W dniu 21.10.2005 r. wpłynął do Urzędu Gminy wniosek Gminnego Zakładu Gospodarki Komunalnej z/s w Dz. w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. Do wniosku dołączono załączniki /tabele/ dotyczące: 1) ustalenia poziomu niezbędnych przychodów /koszty bezpośrednie/, 2) kosztów pośrednich zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków, 3) współczynników alokacji w roku obowiązywania nowych taryf, 4) średniego stanu zatrudnienia oraz średniego poziomu wynagrodzeń brutto wraz z pochodnymi według obszarów działalności, 5) kalkulacji cen za wodę i odprowadzania ścieków metodą alokacji prostej. Wniosek i załączniki sporządzono według wzorów stanowiących załączniki do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.03.2002 r. w sprawie określenia taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków /Dz. U. nr 26, poz. 257/, nazwanego dalej rozporządzeniem. Na sesji w dniu 2 grudnia 2005 r., Rada Gminy powzięła uchwałę Nr [...] – odmawiającą zatwierdzenia przedstawionych we wniosku taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków na terenie Gminy z powodu sporządzenia ich niezgodnie z przepisami prawa. W podstawie prawnej uchwały powołano art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym /jednolity tekst z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, z późn. zm./ oraz art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 7.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków /Dz. U. nr 72, poz. 747/. W uzasadnieniu uchwały podano, że organowi stanowiącemu nie przedstawiono merytorycznego uzasadnienia weryfikacji dokonanej przez Wójta Gminy. W roku 2005 Rada Gminy przeznaczyła 300000 tysięcy złotych na rozbudowę filtrów stacji uzdatniania wody w celu wyeliminowania okresowego niedoboru produkcji wody pitnej występującego w miesiącach letnich. Po wykonaniu filtrów zjawisko niedoboru wody w roku 2006 powinno zaniknąć i pociągnąć za sobą wzrost produkcji i sprzedaż wody. Tymczasem w kalkulacji przedstawionej przez Gminny Zakład Gospodarki Komunalnej założono obniżoną wielkość sprzedaży wody. Kontrola przeprowadzona w 2005 r. przez Komisję Rewizyjną Rady Gminy wykazała zysk dla w/w Zakładu, którego jednak nie uwzględniono w kalkulacji. Sieć kanalizacyjna jest w trakcie budowy i obecnie do Gminnej Oczyszczalni Ścieków podłączonych jest 3 miejscowości na 13 sołectw, a 1 m3 ścieków jest w znacznym stopniu dotowany przez budżet gminy. W obecnym czasie podwyżka oczyszczania 1 m3 ścieków dla indywidualnego odbiorcy jest niecelowa ze względu na to, że zniechęca potencjalnych odbiorców do przyłączania się do sieci kanalizacyjnej. Wojewoda w dniu 21.12.2005 r. wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej uchwały Rady Gminy, o czym pisemnie powiadomił wskazaną Radę. Na wezwanie organu nadzoru, Wójt Gminy, w piśmie z dnia 30.12.2005 r. oświadczył, że dokonał weryfikacji celowości ponoszenia kosztów związanych ze świadczeniem usług, poniesionych w poprzednim roku obrachunkowym /1.10.2004 – 30.09.2005/, ustalonych na podstawie ewidencji księgowej z uwzględnieniem planowanych zmian tych kosztów w roku obowiązywania taryfy przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne i nie wniósł do nich zastrzeżeń, uznając je za celowe, a tym samym za zasadne. Stwierdził, że do wniosku o zatwierdzenie taryf przedsiębiorstwo nie załączyło aktualnego planu modernizacji, gdyż na podstawie art. 21 ust. 7 ustawy z dnia 7.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, przedsiębiorstwo nie planuje z własnych środków budowy w/w urządzeń. Uchwała Rady Gminy z dnia [...].12.2005 r., Nr [...] wpłynęła do organu nadzoru w dniu 13.12.2005 r. Do skargi Rada Gminy dołączyła własną uchwałę z dnia 9.02.2006 r., Nr [...] w sprawie wniesienia skargi na przedmiotowe rozstrzygnięcie nadzorcze i zleciła wykonanie tej uchwały przewodniczącemu Rady Gminy. Z przedstawionego stanu faktycznego, opartego na dokumentach zawartych w aktach administracyjnych organu nadzoru wynika, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze było wydane z zachowaniem 30-dniowego terminu, o jakim mowa w art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym /jedn. Tekst Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm./, nazwanej dalej skrótem u.s.g. Organ nadzoru spełnił również obowiązek przewidziany w art. 91 ust. 2 – u.s.g. i o wszczęciu postępowania nadzorczego zawiadomił Radę Gminy w Zaleszanach. Z kolei skarga Rady Gminy została wniesiona do Sądu za pośrednictwem organu nadzoru na podstawie stosownej uchwały tego organu /art. 98 ust. 3 u.s.g./. Skarga została wniesiona z zachowaniem 30-dniowego terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./, cytowanej niżej skrótem p.p.s.a. Zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze doręczono Radzie Gminy w dniu 10.01.2006 r. /stempel pocztowy na dowodzie doręczenia/, a skarga była nadana w placówce pocztowej w dniu 9.02.2006 r. Z racji samodzielności gmin /art. 2 ust. 3 u.s.g./, ingerencja nadzorcza jest dopuszczalna tylko w warunkach określonych w przepisach prawa. Zgodnie z art. 91 ust. 1 u.s.g., stwierdzenie nieważności uchwały organu stanowiącego gminy, może nastąpić tylko w przypadku jej sprzeczności z prawem. Chodzi tu o sprzeczność oczywistą i istotną. Oznacza to jednocześnie, że organ nadzoru w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego powinien wskazać jaki konkretnie przepis został naruszony i na czym to naruszenie polega. Z art. 24 ust. 2-5 ustawy z dnia 7.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków /Dz. U. nr 72, poz. 747, z późn. zm./, nazwanej dalej ustawa z 7.06.2001 r. wynika następująca procedura: Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne opracowuje wniosek o zatwierdzenie taryfy i w terminie 70 dni przed planowaną datą wejścia w życie przedstawia wniosek organowi wykonawczemu gminy, do którego dołącza m. innymi kalkulację cen i stawek opłat. Z kolei wniosek z załącznikami sprawdza organ wykonawczy gminy w zakresie, czy taryfy i plan zostały opracowane zgodnie z przepisami komentowanej ustawy i weryfikuje koszty, o których mowa w art. 20 ust. 4 pkt 1, pod względem celowości ich ponoszenia. W następnym etapie rada gminy podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu taryf, w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku, albo odmawia zatwierdzenia taryf, jeżeli zostały one sporządzone niezgodnie z przepisami. Jeżeli natomiast rada gminy nie podejmie uchwały w terminie, o którym mowa w ust. 5, taryfy zweryfikowane przez wójta wchodzą w życie po upływie 70 dni od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie taryf /art. 24 ust. 8/. Zdaniem Wojewody uchwała Rady Gminy odmawiająca zatwierdzenia taryf została podjęta z naruszeniem art. 24 ust. 5 ustawy z 7.06.2001 r., bowiem organ nadzoru dokonał analizy taryf i na tej podstawie stwierdził, że zostały sporządzone zgodnie z przepisami. Zasady ustalania taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków określa art. 20 ustawy z 7.06.2001 r. oraz przepisy rozporządzenia z 12.03.2002 r. Z paragrafu 3 pkt 1 litera b rozporządzenia wynika, że opracowane przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne taryfy powinny m. innymi zapewniać ochronę odbiorców usług przed nieuzasadnionym wzrostem opłat i cen. Jest to kwestia mająca istotne znaczenie, przede wszystkim dla mieszkańców gminy, zatem organy gminy w tego rodzaju sprawach powinny zapobiegać podejmowaniu przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne działań ukierunkowanych na osiągnięcie zysku. Jest to jeden z podstawowych celów ustawy z 7.06.2001 r., co podkreśla przepis art. 1 tej ustawy. W uzasadnieniu uchwały Rady Gminy z dnia [...].12.2005 r. podano, że podwyżka oczyszczania 1 m3 ścieków dla indywidualnego odbiorcy jest niecelowa, bo zniechęca potencjalnych odbiorców do przyłączania się do sieci kanalizacyjnej. Po drugie wskazano też, że Komisja Rewizyjna Rady Gminy w 2005 roku przeprowadziła kontrolę, która wykazała, że produkcja i sprzedaż wody wykazuje zysk dla Gminnej Gospodarki Komunalnej, którego nie uwzględniono w kalkulacji. Do tych konkretnych kwestii organ nadzoru nie ustosunkował się. Organ nadzoru nie zwrócił również należytej uwagi, że postępowanie w sprawie zatwierdzania taryf jest dwuetapowe i w pierwszym etapie organ wykonawczy gminy sprawdza, czy taryfy i plan zostały opracowane zgodnie z przepisami, zaś w razie potrzeby dokonuje weryfikacji kosztów, o których mowa w art. 20 ust. 4 pkt 1, pod względem celowości ich ponoszenia. Ustalenia pierwszego etapu powinny być przedstawione organowi stanowiącemu jako materiał związany z daną sprawą. Z uzasadnienia uchwały Rady Gminy wynika, że Wójt Gminy nie przedstawił tej Radzie informacji związanych z obowiązkiem określonym w art. 24 ust. 4 ustawy z 7.06.2001 r. Organ nadzoru oparł się wyłącznie na oświadczeniu Wójta złożonym w trakcie postępowania nadzorczego. Poruszona kwestia mogła być wyjaśniona na podstawie protokołu z sesji Rady Gminy, na której podjęto uchwałę w sprawie taryf, ale organ nadzoru z takim dokumentem nie zapoznał się. Organ nadzoru nie wyjaśnił w sposób przekonywujący, czy Gminny Zakład Gospodarki Komunalnej miał obowiązek dołączyć do wniosku o zatwierdzenie taryf aktualny plan, o jakim mowa w art. 24 ust. 3 ustawy z 7.06.2001 r. Uznał, że oświadczenie Wójta Gminy z dnia 30.12.2005 r. stwierdzające, że zgodnie z art. 21 ust. 7 ustawy z 7.06.2001 r. przedłożenie takiego planu nie było wymagane, bo w/w Zakład Gospodarki Komunalnej nie planuje z własnych środków budowy urządzeń. Z powołanego przepisu natomiast wynika, że obowiązek opracowania planu nie dotyczy przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych, które nie planują budowy urządzeń wodociągowych lub urządzeń kanalizacyjnych. Oświadczenie Wójta na ten temat koliduje jednak z uzasadnieniem uchwały organu gminy, w którym podano, że sieć kanalizacyjna jest w trakcie budowy. Organ nadzoru zaistniałej sprzeczności nie wyjaśnił. W podsumowaniu należy skonstatować, że stanowisko organu nadzoru co do naruszenia art. 24 ust. 5 ustawy z 7.06.2001 r. nie jest skonkretyzowane, gdyż nie zostały dokładnie wyjaśnione fakty decydujące o naruszeniu tego przepisu. Z tych względów i na podstawie art. 148 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.