II SA/Rz 200/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie SO del. Anna Bembenek WSA Zbigniew Czarnik Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi R. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy -skargę oddala- II SA/Rz 200/10 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] uzgadniające pozytywnie w zakresie melioracji wodnych projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pod nazwą "Budowa budynku mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną i zbiornika bezodpływowego na ścieki na działce nr 14 położonej w miejscowości H., budowa zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej nr [...] relacji B. – B., na działkach nr 159, 26/2, do działki nr 14". W podstawie prawnej Kolegium wskazało art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. Z jego uzasadnienia i akt sprawy wynika, że Marszałek Województwa [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r., uzgodnił pozytywnie w zakresie melioracji wodnych projekt decyzji o warunkach zabudowy dla wymienionej wyżej inwestycji, stwierdzając, że na nieruchomościach objętych inwestycją nie występują urządzenia melioracji wodnych. W zażaleniu na to postanowienie R. B. zarzuciła naruszenie zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 7 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Wskazała, że wniosek L. J. w zakresie zjazdu indywidualnego przez działkę składającej zażalenie nr 26/2 jest niezgodny z zapisem o ustanowieniu służebności wynikającym z aktu notarialnego, wyznaczony został inną trasą. Wskazała ponadto na nie uregulowanie stosunków wodnych i fakt, że po opadach deszczu nagminnie jest zalewana jej działka z działki nr 14. Wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W jego uzasadnieniu stwierdzono, że zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm., zwanej dalej u.p.z.), decyzję o warunkach zabudowy organ wydający uzgadnia z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych - w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami. Uzgodnienie tego rodzaju dokonywane jest w drodze postanowienia określonego w art. 106 k.p.a. Uzgodnienie to dotyczy oceny zgodności decyzji z regulującymi szczególnymi. Organ uzgadniający ma zatem obowiązek działać wyłącznie w granicach uzgodnienia, tzn. "z punktu widzenia przepisów prawa regulujących daną kwestię". W zakresie zarzutów stawianych w zażaleniu organ wskazał, że mogą być one podnoszone na dalszym etapie postępowania. Z postanowieniem nie zgodziła się R. B. składając na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W skardze i pismach ją uzupełniających podniosła, że organy opiniujące (Marszałek Województwa oraz Kolegium), podobnie jak Wójt Gminy [...] prowadzący postępowanie w głównej sprawie, działają opieszale, dopuszczając się bezczynności. Z naruszeniem terminów załatwiania spraw odbyło się m.in. przekazanie przez Marszałka zażalenia do Kolegium. Pozytywnie zaopiniowany projekt akceptuje zjazd przez działkę skarżącej, choć nie została ustanowiona w tym zakresie jakakolwiek służebność przejazdu lub przechodu; postępowanie w zakresie służebności dopiero toczy się w sądzie cywilnym. W sprawie został ponadto wydany nakaz rozbiórki zjazdu wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organy niedostatecznie wyjaśniły stan faktyczny sprawy naruszając art. 77 k.p.a. Postępowanie zażaleniowe oparto na "fałszywych dowodach" pochodzących od L. J. i Wójta Gminy [...]. Skarżąca uważa, że zasługuje na odszkodowanie w wysokości 1000 zł za dotychczasowe naruszenia prawa ze strony organów administracji. Uważa też, że Marszałek Województwa przed wydaniem postanowienia uzgodnił jego treść telefonicznie z Kolegium, co odbyło się z naruszeniem prawa. Pomiędzy właścicielem gruntu pod projektowanym zjazdem a inwestorem doszło do konfliktu, w następstwie czego interweniowała Prokuratura. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sprawowana przez Sąd, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola działalności administracji obejmuje badanie legalności, czyli zgodności z prawem zaskarżonych aktów, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) — zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku decyzji lub postanowienia, Sąd może je uchylić lub stwierdzić ich nieważność wyłącznie w przypadkach określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. - tj. gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono wpływ na wynik sprawy lub gdy wystąpią przyczyny nieważności wskazane w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie wymienionych wyżej wad i uchybień nie zawiera. Przedmiotem tej kontroli jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] pozytywnie uzgadniające projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy wydane na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), który to przepis ma z mocy art. 64 ust. 1 tej ustawy zastosowanie w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy. Przepisy te wskazują, że decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu m. in. z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych - w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami. W rozpatrywanej działka nr 14 objęta inwestycją wykorzystywana jest na cele rolne, bowiem według ewidencji gruntów stanowi grunty orne oznaczone literą R IlIa. W tej sytuacji uzgodnienie projektu decyzji z organem właściwym w sprawach melioracji wodnych było konieczne. Zgodnie z art. 70 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 239, poz. 2019, ze zm.) ewidencję m. in. urządzeń melioracji wodnych i zmeliorowanych gruntów prowadzi marszałek województwa, realizując zadania wynikające z art. 75 ust. 1 tej ustawy w zakresie programowani, planowania, nadzorowania i wykonywania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych i podstawowych oraz utrzymywania melioracji wodnych podstawowych. W ocenie Sądu postanowienie tego organu jest prawidłowe, skoro ustalił on, że na terenie projektowanej inwestycji nie występują urządzenia melioracji wodnych, a tego ustalenia skarżąca nie podważa. Należy bowiem podkreślić, że uzgodnienie decyzji może dotyczyć wyłącznie aspektów, które należą do zadań organu uzgadniającego. Wynika to wyraźnie z treści art. 54 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który precyzyjnie określa rodzaje inwestycji lub terenu, dla których konieczne jest uzgodnienie oraz właściwe organy. Z tych też względów organ właściwy w sprawach melioracji wodnych nie mógł wypowiadać się np. w kwestii ewentualnego naruszenia stosunków wodnych spowodowanego działaniami właściciela działki objętej inwestycją, która to kwestia była przedmiotem zarzutów odwołania, bowiem kompetencja w tym zakresie przysługuje wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), zgodnie z art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne. Nie są także zasadne zarzuty skargi związane z ustanowieniem służebności dojazdu do działki objętej inwestycją skoro organy uzgadniające wypowiadały się wyłącznie w zakresie melioracji wodnych. Brak jest tym samym przesłanek do zawieszenia postępowania uzgodnieniowego z uwagi na toczący się przed sądem powszechnym spór co do przedmiotowej służebności. Stwierdzić też należy, że na ocenę kontrolowanego przez Sad postanowienia nie ma wpływu zawieszenie postępowania głównego w sprawie o ustalenie warunków zabudowy – [...].05.2010 r., bowiem miało ono miejsce już po wydaniu zaskarżonego postanowienia. Podobnie takiego wpływu nie miała akcentowana w skardze okoliczność opieszałego działania organów, która zresztą była przedmiotem odrębnej skargi skarżącej. Z wszystkich tych przyczyn, uznając, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu określonym w art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd , w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.