II SA/Rz 200/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnień w zakresie projektu decyzji o warunkach zabudowy wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. R. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów przyznano skarżącej na mocy postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 22 czerwca 2010 r., II SA/Rz 200/10. Wniosek podlega rozpoznaniu przez Sąd, gdyż od postanowienia odmownego referendarza sądowego (z dnia 27 maja 2011 r., II SA/Rz 200/1) skutecznie wniesiono sprzeciw. Jak wynika z wniosku złożonego na urzędowym formularzu PPF, skarżąca zasługuje na prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2011 r., II SA/Rz 200/10 oddalił skargę R. B. W postępowaniu służącym kwestionowaniu wyroku, ze skargi kasacyjnej służącej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika przesądza zatem, w przypadku osób o niewielkich dochodach, o dostępie do drugiej instancji sądowej. Skarżąca spełnia określone w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Zgromadzone w aktach dowody prowadza do wniosku, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazują na to w szczególności składniki majątku oraz średni dochód osiągany w miesiącu, w przeliczeniu na członka rodziny. Rodzina skarżącej składa się z 4 osób (dwojga małoletnich dzieci oraz małżonków). Skarżąca jest osobą bezrobotną. Wynagrodzenie męża oraz dochód z gospodarstwa rolnego (o pow. ok. 1 ha) pozwala im na wypracowanie miesięcznie kwoty wynoszącej, w przeliczeniu na osobę, 469 zł. Wykazane we wniosku wydatki ponoszone przez rodzinę należą do wydatków koniecznych; obejmują w szczególności składki na ubezpieczenie społeczne rolników w KRUS, opał (zakup węgla) i wydatki na energię elektryczną. Po ich odliczeniu, rodzinie pozostaje kwota 500 zł. Wygospodarowanie takiej kwoty nie gwarantuje możliwości skorzystania z usług adwokackich oferowanych na wolnym rynku i uzasadnia uwzględnienie wniosku. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 254 § 1 i art. 260 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.