II SA/Rz 200/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. J. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi R. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącej adw. J. K. kwotę 221,40 zł. (dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 180 zł. i naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 41,40 zł. II SA/Rz 200/10 U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę R. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...], zaś postanowieniem z dnia 5 lipca 2011 r. przyznał jej prawo pomocy ustanawiając dla niej adwokata. W dniu 17 sierpnia 2011 r. wpłynęło do Sądu (nadane dzień wcześniej w urzędzie pocztowym) zawiadomienie wyznaczonej dla skarżącej 2 sierpnia 2011 r. adwokat J. K. o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia od w/w wyroku skargi kasacyjnej wraz ze sporządzona przez nią w tym przedmiocie opinią, kserokopią dowodu jej nadania przesyłką poleconą do skarżącej oraz wnioskiem o przywrócenie terminu dla zawiadomienia o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Rozpoznając zawarty w w/w zawiadomieniu wniosek adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu z tytułu sporządzenia przedmiotowej opinii (zawierał on oświadczenie, że koszty zastępstwa adwokackiego nie zostały w sprawie przez skarżącą w żadnej części uiszczone) stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z aktami sprawy (10 lipca 2011 r.) i sporządzeniem opinii, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł., podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. kwotę 41,40 zł. Pełnomocnik skarżącego nie wykazała żadnych poniesionych przez siebie, a związanych ze sporządzeniem opinii wydatków. Bez wpływu na przyznanie jej wynagrodzenia pozostaje wniosek o przywrócenie terminu dla zawiadomienia o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Instytucja przywrócenia terminu ma na celu zapewnienie stronie postępowania ochrony przed negatywnymi skutkami uchybienia bez swojej winy terminowi ustawowemu lub sądowemu dla podjęcia określonej czynności procesowej. Udzielenie przez fachowego pełnomocnika pomocy prawnej po wydaniu wyroku przez sąd administracyjny I instancji może polegać bądź na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej (w przypadku uchybienia terminowi do jej złożenia na podjęciu czynności mających na celu jego przywrócenie), ewentualnie na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia takiej skargi. O ile jednak przepisy normujące postępowanie przed sądami administracyjnymi określają terminy do złożenia skargi kasacyjnej i wniosku o przywrócenie terminu, to sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej nie jest ograniczone żadnym terminem. W tym zakresie za nieuprawnione i nie mające oparcia w obowiązujących przepisach należy uznać wywodzenie negatywnych skutków procesowych dotyczących terminu złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej na zasadzie analogii do upływu terminu do wniesienia takiej skargi. W takiej sytuacji zbędne jest więc występowanie o jego przywrócenie. Stosownie do powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.