II SA/Rz 201/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta [...] w przedmiocie samowoli budowlanej lub utrzymania czystości i porządku w gminie -postanawia- skargę odrzucić II SA/Rz 201/04 Uzasadnienie J. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dn.10.03.2004r. "o imienne pozwanie...w sprawie o niestosowanie się do zasad ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu porządku i czystości w gminach (...)" przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] mgr inż. M. G. W obszernej skardze opisała fakt nie respektowania, jej zdaniem, przez burmistrza "ustawowych zasad porządku jaki dotyczy bezpośrednio Burmistrza i gminnych obiektów wykorzystywanych do prywatnych potrzeb odprowadzania ścieków sanitarnych do rowu przy drodze gminnej i dalej do rowu przy drodze krajowej nr [...]". Z treści skargi wynika dalej, że wnosząca kwestionuje usytuowanie szamba na działce własności M. P., który jej zdaniem odprowadza ścieki do wód gruntowych, nie posiada dogodnego dostępu dla beczkowozu, którym opróżniane jest szambo, nielegalnie zabudował ogrodzeniem drogę, a także same szambo wybudował bez wymaganego prawem zezwolenia. J. K. domaga się rozgraniczenia całego odcinka drogi dojazdowej graniczącej z jej posesją i graniczącej z posesją M. W. Skarżąca wniosła o zobowiązanie burmistrza do przestrzegania wymogów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Sąd wezwał skarżącą pismem z dn.14.04.2004r. o sprecyzowanie przedmiotu skargi przez wskazanie daty i numeru zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu zaskarżonego rozstrzygnięcia, aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działalności skarga dotyczy. W wykonaniu tego wezwania skarżąca złożyła w dn.19.04.2004r. pismo, z którego wynika, że "nie jest w stanie zweryfikować poszczególnych dokumentów, które stanowiłyby obecnie podstawę do rozpoczęcia obecnie procesu administracyjnego w przedstawionej sprawie", niemniej uważa iż zasadną jest obecność "komisji sądowej" do zbadania sprawy na miejscu. Skarżąca uważa, że dotychczasowe postępowania prowadzono nieobiektywnie, ukrywając "kombinacje i manipulacje". Pismo to skarżąca uzupełniła kolejnym pismem z tej samej daty, w którym stwierdziła, iż nie otrzymała od Burmistrza Miasta i Gminy [...] żadnego postanowienia lub decyzji w przedstawionej sprawie, wobec powyższego zgłasza skargę na "bezczynność UMiG [...], w tym wobec Burmistrza mgr inż. M. G.". Dalej wyjaśniła, że głównym przedmiotem skargi jest "samowola budowlana niedopuszczalna w istniejących warunkach miejsc i terenu". Do tego pisma dołączyła skarżąca własne pismo adresowane w dn.3.03.2004r. do Burmistrza Miasta i Gminy [...], w którym to piśmie wzywa burmistrza do dobrowolnego opuszczenia stanowiska, formułując pogląd o utracie jej zaufania, w świetle głoszonych wcześniej haseł przedwyborczych. Burmistrz Miasta i Gminy [...] w piśmie z dn.5.04.2004r. skierowanym do WSA w Rzeszowie stwierdził, że orzeczeniem Sądu Rejonowego [...] z dn.16.04.1999r. sygn. [...] dokonano rozgraniczenia działki nr 400/1, stanowiącej własność J. K., a działką o nr 401, stanowiącą drogę gminną, orzeczenie to mimo prawomocności chce podważyć skarżąca. J. K. pozwała także do sądu powszechnego poprzedniego burmistrza gminy oraz sąsiadów - Państwa P. Jej skarga nie dotyczy żadnego orzeczenia administracyjnego jednostki samorządu terytorialnego, a przedstawiać ma jedynie swój punkt widzenia, na sprawy które były już rozstrzygane przed sądami powszechnymi. Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, jest właściwy w sprawach skarg, których przedmiot określony jest w art.3 § 2 ustawy z dn.30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270, zwana dalej Ppsa). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art.3 § 3 Ppsa). Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art.57 § 1 Ppsa). Skarżąca została wezwana przez sąd o sprecyzowanie przedmiotu skargi, wykonując to wezwanie wskazała, że organ, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy to Burmistrz Miasta i Gminy [...], jeśli zaś chodzi o naruszenie interesu prawnego, to z treści skargi i pism uzupełniających można dopatrzyć się go w potrzebie ochrony własności nieruchomości skarżącej. Zdaniem sądu skarżąca nie uzupełniła braku skargi, jakim jest sprecyzowanie jej przedmiotu. W piśmie z dn.19.04.2004r. podaje, że "nie jest w stanie zweryfikować poszczególnych dokumentów, które stanowiłyby podstawę do rozpoczęcia obecnie procesu...", zaś w piśmie złożonym w tej samej dacie do sądu za przedmiot podaje bądź to bezczynność burmistrza, nie wskazując czego ta bezczynność ma dotyczyć, albo wskazuje iż głównym przedmiotem skargi ma być samowola budowlana. Sąd uznaje zatem, że skarżąca nie sprecyzowała w terminie przedmiotu swej skargi, zatem zasadnym jest jej odrzucenie po myśli art.58 § 1 pkt 3 Ppsa. Jednocześnie sąd poucza skarżącą, że właściwym organem w sprawie samowoli budowlanej jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, a nie burmistrz gminy. Jeżeli skarżąca twierdzi, że sąsiad wybudował szambo bez pozwolenia na budowę to może w tej sprawie skierować stosowny wniosek do właściwego miejscowo powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.